درس حضرت ابراهیم به مردم

تعبیر قرآن این است که «کفرنا بکم» قرآن می‏گوید از اینها یاد بگیرید: «قد کانت لکم اسوه حسنه فی ابراهیم والذین معه» از ابراهیم علیه السلام و ابراهیمیان (آن کسانی که با ابراهیم بودند، تربیت شدگان‏ ابراهیم، آن گروه و لو شاید کم بودند) از اینها یاد بگیرید، چه درسی؟
درس کفر را از اینها یاد بگیرید، گفتند: «کفرنا بکم» ما به‏ شما کفر می‏ورزیم «و بدا بیننا و بینکم العداوه و البغضاء» اعلام‏ می‏کنیم که میان ما و شما جز دشمنی، اصل دیگری حکومت نمی‏کند، به قول‏ امروز آشتی ناپذیری.
«حتی تؤمنوا بالله وحده» این رابطه آشتی‏ ناپذیری کی تبدیل به آشتی پذیری می‏شود؟ آنگاه که خدا را به وحدت و یگانگی بپذیرد و ایمان پیدا کنید.