سقز

صمغ درخت من که سقز نام دارد، مقوی معده بوده ، و به هضم غذا کمک می کند و با آن سقزهای تجارتی را می سازند. پیشاب آور و محرک اشتها است و با محلول الکلی آن در صنعت نوعی ورنی فسادناپذیر ساخته می شود. ضماد آن که با پیه ذوب می شود جهت رفع کجی و ترکیدن ناخن و درمان شقاق مزمن (ترک نشیمنگاه ) می باشد. مخصوصا اگر کمی شنجرف به آن اضافه شود. صمغ درخت من مخلوط با روغن زیتون جهت بر طرف کردن ورمها و ترک پوست و خارش آن سودمند می باشد. مقدار خوراک سقز پنج گرم می باشد. اهالی بلوچستان و استانهای جنوبی که از میوه من استفاده می کنند، در برابر امراض بزرگ مثل سرطان در امان می باشند. و اگر دسترسی به میوه ی من ندارید، از ترشی من که به چاتلانغوش معروف است استفاده کنید.