شقايق پيچ

به من شقايق پيچ و ياسمن بياباني گويند. در كتابهاي قديم به من طيان و غشبه النار مي گفتند. فرنگي ها به من ((كله ماتيت )) گويند و در كتب جديد گياه شناسي در خانواده ي آلاله ها قرار دارم . گياه من مانند لبلاب و پيچك بالا رونده است ، شيره برگ هاي من پوست بدن را ملتهب و قرمز مي كند.بوييدن گل من جهت درد شقيقه نافع است . در طب سنتي ايران از من براي معالجه سرطان استفاده مي كردند.
در بعضي از كتب از من به اسامي تراح ، قلعه و قليماتس هم ياد كرده اند.عصاره ي من براي معالجه فلج و بي حسي مفيد است و براي درمان سرفه ي كهنه تجويز مي شوم . ضماد برگهاي من براي معالجه سياتيك فقط براي يك دفعه تجويز شده است . مشروط بر اينكه ، قبل از زخم شدن آنرا بردارند. ماليدن آن با سركه آن هم براي يك دفعه جهت معالجه طاسي تجويز شده است ولي نبايد تكرار شود.ماليدن من جهت پاك كردن كك و مك و برس هم توصيه شده است . مضمضه جوشانده برگ و شاخ من براي تسكين درد دندان مفيد است . مقدار خوراك گل من جهت سرفه كهنه – تنگ نفس و بي حسي مزمن و لغوه 5/2 گرم مي باشد و پنج گرمك آن خطرناك است . يك نوع ديگر من در آذربايجان روييده و گل هايي به رنگ كبود دارد. غشبه مغربي هم نوعي از من است .