صدقه

صدقه

 صدقه، سایه برای مؤمن در قیامت

    أرضُ القِیامَهِ نارٌ، ما خَلا ظِلَّ المؤمِنِ فانَّ صَدَقَتَهُ تُظِلُّهُ.(۷/۳۰۳۴؛ کافی: ۴/۳)    
زمین قیامت (یکپارچه) آتش است به جز سایه مؤمن؛ زیرا صدقه‏ اش بر او سایه می‏افکند.

 
در سایه صدقه

    کُلُّ امرِیٍ فی ظِلِّ صَدَقَتِهِ حتّی یُقضی بَینَ الناسِ.(۷/۳۰۳۴؛ کنزالعمال: ۱۶۰۶۸)    
(روز قیامت) هر کسی در سایه صدقه خود است، تا آن‏که میان مردم داوری شود.

 
صدقه، فرو نشان‏ دهنده خشم پروردگار

    انَ الصَّدَقَهَ لتُطفِیُ غَضَبَ الرَّبِّ.(۷/۳۰۳۴؛ کنزالعمال: ۱۶۱۱)    
صدقه، خشم پروردگار را فرو می‏نشاند.

صدقه و دفع بلا

    الصَّدَقهُ تَسُدُّ سَبعِینَ باباً مِن الشَّرِّ.(۷/۳۰۳۶؛ بحار: ۹۶/۱۳۲)   
صدقه، هفتاد دَرِ بدی را می‏بندد.

صدقه و مداوای بیماری

    تَصَدَّقُوا وداوُوا مَرضاکُم بالصَّدَقَهِ؛ فانَّ الصَّدَقهَ تَدفَعُ عنِ الأعراضِ والأمراضِ، وهِیَ زیادَهٌ فی أعمارِکُم وحَسَناتِکُم.(۷/۳۰۳۸؛ کنزالعمال: ۱۶۱۱۳)    
صدقه بدهید و بیماران خود را با صدقه درمان کنید؛ زیرا صدقه از پیشامدهای ناگوار و بیماریها جلوگیری می‏کند و بر عمر و حسنات شما می‏ افزاید.

 
صدقه و ازدیاد روزی

    أکثِرُوا مِنَ الصَّدَقَهِ تُرزَقُوا.(۷/۳۰۳۸؛ اعلام‏الدین: ۳۳۳)    
زیاد صدقه بدهید، تا روزی داده شوید.

صدقه بودنِ کار نیک

    کُلُّ مَعروفٍ صَدَقهٌ.(۷/۳۰۴۰؛ الخصال: ۱۳۴)    
هر کار نیکی، صدقه است.

 
صدقه بودنِ حفظ زبان

    أمسِکْ لِسانَکَ؛ فانّها صَدَقهٌ تَصَدَّقُ بها علی نَفسِکَ.(۷/۳۰۴۲؛ کافی: ۲/۱۱۴)    
زبانت را نگهدار؛ زیرا این کار صدقه‏ای است که برای خودت می‏دهی.

 
صدقه و خودداری از بدی

    تَرکُ الشَّرِّ صَدَقهٌ.(۷/۳۰۴۲؛ بحار: ۷۷/۱۶۰)    
خودداری از بدی، صدقه است.

 
صدقه نهانی
    أفضَلُ الصَّدَقهِ سِرٌّ الی فَقیرٍ وجُهدٌ مِن مُقِلٍّ.(۷/۳۰۴۲؛ کنزالعمال:۱۶۲۵۰)    
برترین صدقه، صدقه نهانی دادن به فقیر است و ایثار تنگدست.

 
صدقه زبانی، با فضیلت‏ ترین صدقه

    انَّ أفضَلَ الصَّدَقهِ صَدَقهُ اللِّسانِ، تَحقُنُ بهِ الدِّماءَ، وتَدفَعُ بهِ الکَریهَهَ، وتَجُرُّ المَنفَعهَ الی أخیکَ المُسلِمِ.(۷/۳۰۴۴؛ قصص الانبیاء: ۱۸۸)    
برترین صدقه، صدقه زبان است که با آن از ریختن خون‏ها جلوگیری کنی و پیشامد ناخوشایند را دفع کنی و به برادر مسلمانت سودی برسانی.

 
اندازه نگه داشتن در صدقه دادن

    المُعتَدی فی الصَّدقهِ کَمانِعِها.(۷/۳۰۵۲؛ کنزالعمال: ۱۶۲۴۶)    
کسی که در صدقه دادن از حد بگذراند، مانند کسی است که صدقه نمی‏دهد.

 
چشم داشت، باطل کننده صدقه

    تَصَدَّقُوا مِن غَیرِ مَخِیلَهٍ؛ فانَّ الَمخِیلَهَ تُبطِلُ الأجرَ.(۷/۳۰۵۶؛ تنبیه الخواطر: ۲/۱۲۰)    
بی‏چشم داشت، صدقه بدهید؛ زیرا که چشم‏داشت اجر را از بین می‏برد.

 
کم نشدن مال با پرداخت صدقه

    ما نَقَصَ مالٌ مِن صَدَقَهٍ قَطُّ، فأعطُوا ولا تَجبُنوا.(۱۳/۶۴؛ بحار: ۹۶/۱۳۱)    
هیچ مالی هرگز بر اثر صدقه دادن کم نشد. پس عطا کنید و نترسید.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

اشتراک گذاری این صفحه در :
ما را در رسانه های اجتماعی دنبال کنید
به بالا بروید