صدمات دوران کودکی و نوزادی

اگر شما والد یک نوزاد یا کودک هستید باید بدانید که وظیفه حمایت از کودک‏تان در مقابل صدمات با شماست. طی تحقیقات به عمل آمده و بر اساس مطالعه‏ای که در دانشگاه کالیفرنیا انجام شده مشخص گردید، کودکان در هر سن و جنسیتی که باشند به صدمات مختلفی دچار می‏شوند که در صورت عدم حمایت پدر و مادر به عواقب ناخوشایندی دچار می‏شوند.
در اوایل سنین ۳ تا ۵ ماهگی نسبت به سنین بالاتر، خطر صدمات در کودکان افزایش می‏یابد. بیشترین میزان آسیب‏دیدگی در سنین ۱۵ تا ۱۷ ماهگی رخ می‏دهد.
به طور کلی مهم‏ترین علل صدمات در کودکان ناشی از افتادن، مسمومیت، حمل و نقل، خفگی، زخم‏های سر باز کرده یا دیگر صدمات ناشی از اشیای خارجی و یا سوختگی‏ها می‏باشد. مهم‏ترین علل صدمات بر حسب گروههای سنی، شامل موارد ذیل می‏باشد:
ـ تا ۲ ماهگی: افتادن از بلندی (نظیر صندلی کودک یا تختخواب)؛
ـ ۳ تا ۵ ماهگی: ضربه و ضرب و شتم؛
ـ ۶ تا ۸ ماهگی: افتادن از مبلمان؛
ـ ۹ تا ۱۱ ماهگی: صدمات ناشی از اشیای خارجی؛
ـ ۱۲ تا ۱۷ ماهگی: مایعات داغ و بخار مایعات؛
ـ ۱۸ تا ۳۵ ماهگی: مسمومیت دارویی؛
ـ۳۶ تا ۴۷ ماهگی:صدمات در هنگام راه رفتن در خیابان؛ شما چه باید بکنید
خطر صدمات کودکان با افزایش سن آنها، افزایش می‏یابد. هنگامی که کودک راه می‏افتد و وابستگی او به والدین کمتر می‏شود، در هنگام بازی و فعالیت با خطرات بیشتری مواجه می‏شود.
بهترین روش برای جلوگیری از صدمات دوران کودکی، نظارت بر کودک در تمام مواقع می‏باشد. به علاوه نظارت والدین مستلزم وجود معیارهای کودک‏ایمنی برای جلوگیری از صدمات است. همزمان با رشد کودک، نظارت بر معیارهای کودک‏ایمنی باید افزایش یابد تا اطمینان حاصل شود که کودک شما در مقابل خطرات جدید مصون است.