عبادت و شب زنده داری

عبادت و شب زنده داری

قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم :

عبادت

 
برترین عبادت

    العِبادَهُ عَشرَهُ أجزاءٍ، تِسعَهُ أجزاءٍ فی طَلَبِ الحَلالِ.(۷/۳۳۱۶؛ بحار: ۱۰۳/۱۸)    
عبادت ده بخش است که نه بخش آن طلب روزی حلال می‏باشد.

 
عبادت، بهترین مشغولیت

    کَفی بِالعِبادَهِ شُغلاً.(۷/۳۴۱۰؛ تحف العقول: ۳۵)    
برای مشغولیت (انسان) عبادت کافی است.

 
یقین، شرط قبولی عبادت

   لا عِبادَهَ الّا بِیَقینٍ.(۷/۳۴۱۴؛ کنزالفوائد: ۱/۵۵)    
هیچ عبادتی جز با یقین ارزش ندارد.

 
ناظر دیدن خداوند به هنگام عبادت

    اُعبُدِ اللَّهَ کَأ نَّکَ تَراهُ، فَان‏لَم تَکُن تَراهُ، فَانَّهُ یَراکَ.(۷/۳۴۱۶؛ کنزالعمال: ۵۲۵۰)    
خدا راچنان عبادت کن که گویی او را می‏بینی؛ زیرا اگر تو او را نمی‏بینی او تو را می‏بیند.

 
عبادت بودن نگاه به چهره عالم و والدین

    النَّظَرُ الَی العالِمِ عِبادَهٌ، والنَّظَرُ الَی الامامِ المُقسِطِ عِبادَهٌ، وَالنَّظَرُ الَی الوالِدَینِ بِرَأفَهٍ وَرحمَهٍ عِبادَهٌ، وَالنَّظَرُ الی أخٍ تَوَدُّهُ فی اللَّهِ‏عزّ و جل عِبادَهٌ.    (۷/۳۴۱۸؛ امالی طوسی: ۴۵۴)
نگریستن به دانشمند عبادت است، نگریستن به پیشوای دادگر عبادت است، نگاهِ دلسوزانه و مهرآمیز به پدر و مادر عبادت است و نگریستن به برادری که برای خداوند عزّ و جل دوستش داری عبادت است.

 
عبادت بودن حسن ظن به خداوند

    حُسنُ الظَّنِّ باللَّهِ مِن عِبادَهِ اللَّهِ‏ تعالی.(۷/۳۴۱۸؛ الدره‏الباهره: ۱۸)    
خوش‏گمانی به خداوند، از عبادت خداوند متعال است.

 
فهم دین، برترین فرمانبرداری از خداوند

    أفضَلُ العِبادَهِ الفِقهُ.(۷/۳۴۲۲؛ الخصال: ۳۰)    
برترین عبادت، فقه (فهم دین) است.

 
عبادت پنهانی، پرثواب ترین عبادت

    أعظَمُ العِبادَهِ أجراً أخفاها.(۷/۳۴۲۴؛ قرب الاسناد: ۱۳۵)    
پُر ثواب ترین عبادت، عبادت پنهانی است.

 
نشاط در عبادت

    آفَهُ العِبادَهِ الفَترَهُ.(۷/۳۴۲۸؛ تحف العقول: ۶)    
آفت عبادت، سستی است.

 
عبادت پنهانی برتر از عبادت آشکار

    السِّرُّ أفضَلُ مِن العَلانِیَهِ، والعلانِیَهُ لِمَن أرادَ الاقتِداءَ.(۴/۱۹۵۰؛ کنزالعمال: ۵۲۷۳)    
(عبادت و حسنه) نهانی بهتر از آشکار است. انجام آشکار (این کارها) برای کسی (خوب) است که بخواهد الگو قرار گیرد.

شب زنده ‏داری
 
زنده کردن قلب با شب زنده ‏داری
    مَن أحیا لَیلهَ العِیدِ ولَیلهَ النِّصفِ مِن شَعبانَ، لَم یَمُتْ قَلبُهُ یَومَ تَموتُ‏ القُلوبُ.  (۶/۲۶۱۰؛ ثواب الاعمال: ۱/۱۰۲)
هرکه شب عید (فطر و قربان) و شب نیمه شعبان را احیا کند، در آن روزی که دل‏ها می‏ میرند، دل او نمیرد.

 

دیدگاه‌ خود را بنویسید

اشتراک گذاری این صفحه در :
ما را در رسانه های اجتماعی دنبال کنید
به بالا بروید