عدالت در جهان ارواح به گونه اي وضع گرديده که حتي کوچکترين تفاوت در اعمال و رفتار و افکار ارواح با يکديگر جايگاه آنها را متفاوت مي سازد و اين قوانين و عدالت از ابتداي خلقت جريان دارد.
بسياري از مردم اين سؤالات را دارند كه چگونه براي افرادي كه با هم در ثواب و گناه يكي نيستند و اعتقادات متفاوت دارند كه آن هم عدهاي به دستورات دين خود عمل كرده و عدهاي هم كم و زياد در اين امر اطاعت فرمان خدا كردهاند و در مجموع حتي يك نفر در اين جهان هستي اعمال و كردارش مشابه ديگري نيست و اين تفاوتها در عدالت خداوندي از قلم نميافتد در نتيجه جايگاهها چگونه در نظر گرفته ميشود البته بايد اين نكته را در نظر داشته باشيم كه واقعيت جهان روحي و عالم پس از مرگ كمي متفاوت از آنچه شنيده و گفتهاند ميباشد در عالم پس از مرگ عدالت پروردگاري حاكم است و اين عدالت و حاكميت در آن زمان ايجاد نميگردد بلكه از ابتداي خلقت ايجاد شده است و جريان دارد به اين شكل كه نيازي نيست براي كسي كه تازه از دنيا رفته و وارد جهان روحي شده دادگاهي تشكيل شود و يا كسي براي بررسي گذشتة او بيايد و از اين قبيل زيرا از ابتداي خلقت تمام اين مراحل در قوانين پروردگاري در نظر گرفته شده و در قوانين جاري طبيعت نهاده شده و جريان دارد از اينرو هر شخصي پس از مرگ همانطور كه قبلاً اشاره كردم بنا به شرايط وجودي خود به نقطة متناسب جذب ميگردد و كسي در اين امر دخالتي ندارد و اين روح است كه جذب محيط مربوطه ميشود حال زماني كه از عدالت يگانه خالق هستي صحبت ميشود بايد دانست كه حتي اگر به اندازة پر كاهي در افكار شخصي با شخص ديگر تفاوت باشد و يا در عمل او در عدالت خداوند در نظر گرفته ميشود و در خصوص نحوة جذب ارواح به محيط مناسب خود بايد گفت از آنجايي كه اين حيات مادي در درون حيات روحي بوده و يكي از مراحل حيات در مسير رشد و تكامل روح است و اولين مرحلة حيات نيز نميباشد اين روند جذب روح به محيط مناسب خود به شكلي متفاوت از نظر قالب مادي و طي دوران تطابق روح با جسم در همين جهان مادي نيز انجام گرفته است لذا در جهان پس از مرگ و همچنين در جهانها و حياتهاي پس از آن اين خود روح است كه تحت قوانين جاري حيات جايگاه خود را مييابد چه در بهشت و يا در برزخ و يا جهنم و خداوند هميشه و در همه حال آگاه و ناظر بر امور است .
