فرافکني اثيري (به انگليسي: Astral Projection) از نظر برخي معتقدان به نهانشناسي يا طرفداران عصر جديد، حالتي از آگاهي است که در آن انسان آگاهي اش را از کالبد فيزيکي به کالبد اثيري منتقل ميکند و در اين حالت دنياي اثيري را تجربه ميکند.
اين حالت معمولاً در خلسه عميق و در حالت ريلکسيشن رخ ميدهد، بعضي مواد توهمزا نيز ميتوانند باعث رخ دادن اين تجارب شوند. در بعضي موارد نيز اين تجربه به صورت خود به خود يا در اثر حادثه مانند تصادف و يا تجاربي که شخص باور کند لحظه مرگش فرا رسيدهاست رخ ميدهد. به اين نوع تجربيات تجربه نزديک به مرگ هم گفته ميشود. ولي معمولاً زماني که شخص به اراده و با آگاهي کامل از حالت آگاهي فيزيکي به آگاهي اثيري وارد شود به اين رويداد فرافکني اثيري ميگويند.
تعريف
تجربه خروج از بدن يا فرافکني اثيري (out-of-body experience (OBE تجربهاي است که با احساس خروج از بدن همراه است. در حدود ده درصد مردم چنين تجربهاي را در طول دوره حيات خود دارند. [۱]
دانشمندان چيز کمي درباره اين پديده ميدانند. OBE اغلب به عنوان بخشي از تجربه نزديک به مرگ به حساب ميآيد. کساني که چنين تجربهاي داشتهاند جزئياتي را مشاهده کردند که پيش از آن برايشان ناشناخته بود.
نمونههاي مختلف
در برخي موارد اين پديده بي اختيار و خودبخود روي ميدهد و در بعضيها با يک ضربه رواني يا فيزيکي يا استفاده از داروهاي روان پريشي يا وضعيت شبيه خواب رخ ميدهد.
اين تجربه را خودمان در يک حالت مراقبه و آرامش از طريق تصور و تجسم (visualization) ميتوانيم انجام دهيم. تحقيقات اخير در سال 2007 نشان ميدهد که تا حدي OBE را خودمان با تحريک مستقيم مغز ميتوانيم تجربه کنيم.
بعضي متخصصين عصب شناسي با استفاده از واقعيت مجازي توانستند حس خروج از بدن را در افراد ايجاد کنند. فرد مورد آزمايش از ميان عينک مخصوص نگاه ميکرد و بدن خود را آنچنانکه که يک فرد خارجي از پشت مينگرد ميديد. سپس دقيقاً در همان موقعي که يک عصا در تصوير مجازي به بدن فرد برخورد کرد آزمايشگر نيز بدن فرد آزمايش شونده را لمس کرد. اين آزمايش توهم تجربه خروج از بدن و بودن در پشت سر بدن خود را ايجاد ميکند.[۲]
همچنين داروهاي مختلفي وجود دارد که باعث ايجاد حالت OBE ميشود.
مطالعات مربوط به فرافکني اثيري
اولين پژوهش گسترده علمي در زمينه تجربه خروج از بدن را فردي به نام Celia Green در سال 1968 انجام داد.[۳]
وي 400 نفر را در تحقيق خود با استفاده از پرسشنامه مورد بررسي قرار داد. هدفش رده بندي انواع مختلف اين تجربه بود. و همچنين بررسي اين مسئله که آيا افراد مورد آزمايش آگاهي معنوي و غير جسماني که از يک ادراک فراحسي extrasensory perception (esp) ناشي ميشود دارند؟
دکتر Robert Crookall از نظر روحي و معنوي اين مسئله را مورد بررسي قرار داد. او موارد مورد بررسي را غالباً از روزنامههاي طرفدار اصول روحاني و معنوي مانند Psychic News جمع آوري ميکرد.
در آگوست 2007، Henrik Ehrsson از انستيتوي عصب شناسي دانشگاه لندن در مجله Science اولين روش تجربي در اين زمينه را منتشر کرد. مطابق ادعاي وي تجربه خروج از بدن در شرکت کنندگان در اين آزمايش که از لحاظ جسمي سالم بودند انجام شد. در اين آزمايش شرکت کنندگان روي يک صندلي نشسته و يک جفت نمايشگري روي سر آنها قرار گرفت . اين نمايشگر دو صفحه تلويزيون کوچک بر روي چشمشان قرار ميداد که با استفاده از دو دوربيني که پشت سر آنها در فاصله دو متري کار گذاشته بود تصويري از پشت سر آنها را به طور مستقيم پخش ميکرد. تصوير دوربين سمت راست بر روي چشم راست و تصوير دوربين سمت چپ هم در چشم راست نمايش داده ميشد. افراد مورد آزمايش اين تصاوير را به صورت برجسته stereoscopic يا سه بعدي ميديدند بنابراين آنها پشت خود را از چشم انداز سه بعدي شخصي که پشت سرش نشسته بودند ميديدند. شرکت کنندگان تأييد کردند که آنها نشستن پشت سر بدن فيزيکي خود و نگاه کردن به آن از آن محل را تجربه کردهاند. [۴]
منابع
•تالبوت، مايکل، جهان هولوگرافيک (نظريهاي براي توضيح تواناييهاي فراطبيعي ذهن و اسرار ناشناخته مغز و جسم)، ترجمه داريوش مهرجويي،چاپ دوم، انتشارات هرمس1387
