سيره و سنت دخت گرامي پيامبر ـ حضرت زهرا(س) ـ تصويري از خانواده شايسته و آرماني اسلام را پيش روي صاحبان خرد و انديشه قرار ميدهد.
در اين مجال، به گوشهاي از اين زندگي سراسر الهي اشاره و برخي عوامل تحكيم خانواده را در جلوههاي رفتاري و گفتاري حضرت زهرا(س) بررسي ميكنيم.
مدارا با شرايط اقتصادي شوهر
آنچه در اين زمينه از زندگي نوراني حضرت زهرا(س) به ما رسيده، نشان ميدهد كه آن بانوي بي¬همتا، در شرايط خاص زندگي مشترک نيز با همسر خود همراهي مي¬کرده است. چنان که در شرح زندگي¬اش آمده است: «روزي امام علي(ع) به همسر بزرگوار خود فرمود: فاطمه جان! آيا غذايي داري تا رفع گرسنگي كنم؟ آن بانوي بزرگوار پاسخ داد: خير! سوگند به خدايي كه پدرم را به نبوت و شما را به امامت برگزيد، دو روز است كه در خانه غذاي كافي نداريم. امام علي(ع) با تأسف فرمود: فاطمه جان! چرا به من خبر ندادي تا غذا تهيه كنم؟ فاطمه(س) فرمود: اي اباالحسن! من از پروردگار خود حيا ميكنم كه چيزي از تو درخواست كنم كه فراهم كردن آن در توانت نيست».[1]شناخت دقيق روحيات همسر
يكي از عوامل بسيار مهم و اساسي در تحكيم بنيان خانواده، برخورد شايسته با همسر است. فراست و كارداني در اداره منزل و رفتار با همسر، ميتواند راز موفقيت در همسرداري باشد.
حضرت فاطمه زهرا(س) به ظرافتهاي روحي حضرت علي(ع) آگاه بود و به آنها توجه ميكرد و در شرايطي كه كسي همسر بزرگوارش را درك نميكرد و به حقيقت رفتار و كردار او پي نميبرد، يار و همدم ايشان بود. براي نمونه شبي يكي از ياران امام علي(ع)، در تاريكي نخلستان، شاهد حالات عرفاني و راز و نياز شگفت¬انگيز آن حضرت با معبود خويش بود. ناگهان ديد كه حضرت مانند چوب خشكي به زمين افتاد. پس گمان كرد ايشان از دنيا رفته است و هراسان آنچه را ديده بود، به حضرت زهرا(س) خبر داد. آن بانوي گرامي با شناختي كه از روحيات ايشان داشت فرمود: اين حالتي است كه به دليل ترس از پروردگار براي وي پديد آمده است.[2] محترمانه صدا كردن[3]
يكي از اسرار كاميابي در زندگي مشترك، دقيق بودن در مسائل جزئي و ظريف است، از جمله صدا كردن همسر كه جزو امور روزانه زندگي خانوادگي است و در صورتي كه احترام¬آميز باشد، پژواكي از محبت و صميميت ايجاد خواهد كرد. حضرت علي(ع) و حضرت زهرا(س) در رعايت اين نكته نيز الگو بوده¬اند. نقل است حضرت زهرا(س) نام همسر خود را با احترام بر زبان ميآورد. گاهي وي را با كنيه «اباالحسن» ميخواند و گاهي با لقب «يا اميرالمونین»
