لوای سبز او

نماز نیمه شب های نیایش را
به عشق تمنای تو به قامت می ایستیم
هر صبح کتاب خواب را
به عشق روی تو می بندیم
و پنجره چشمانمان را
رو به باغ یاد تو می گشاییم
و فصل روز رمان زندگی را
با اللهم ارنی الطلعه الرشیده آغاز می کنیم
و به شوق رویشی دوباره
زیر لوای سبز تو
بذر امید بر زمین زندگیمان می افشانیم
چرا که آمدنت را باور داریم
و به تقدس همین باور است که
هر جمعه دروازه های نگاه هامان را
به چراغ های انتظار آذین می کنیم
گره دل ها را بر غرفه های جملات ندبه می بندیم
و از فضای نمناک چشم ها پلی می زنیم
تا سایه بان مژه ها
و بر قلب کتاب دعا شبنم اشک می کاریم
به یمن رسیدن سبز ترین جمعه ی تاریخ
که تو از راه می رسی
و به تاسی از فتح مکه، در فتح الفتوحی دیگر
دروازه های عشق را فتح می کنی