مثل خورشید

انسان اگر از جانش از مالش و از آبرو و اعتبار و دانشش برای دیگران مایه بگذارد هیچ ضرر نمیکند هیچ از دست نمیدهد و هرگز خالی و تهی نمیشود.
یک نگاه به بالای سر خود بینداز و خورشید را ببین که میلیاردها سال است دارد کلبه و خانه ی مردم را گرم و روشن میکند.
آیا کم شد؟خالی شد؟هرگز!بلکه خداوند دائم دارد آن را شارژ میکند.
یادمان باشد که اگر بخشش و دهش و انفاق مایه کاستی و کاهش باشد باید امروز خورشید درست مثل زغال سیاه و تار می نمود.