مصدومیت رزمندگان

بعد از عملیات والفجر ۸ شهر فاو عراق به تصرف سپاه اسلام درآمد، گردان حضرت رسول (ص) جهت پدافند عازم فاو شد. فصل تایستان بود و گرما بیداد می­کرد.
دشمن قبل از ورود ما، منطقه را بمباران شیمیایی کرده بود. چند روزی از استقرار گردان نگذشته بود که به دلیل آلودگی منطقه قریب به اتفاق نیروهای گردان به بیماری های عفونی دچار شدند.
بیمارستانهای صحرایی مملو شد، از رزمندگان مصدوم، وضع تاسف باری بود، هرچه آبمیوه و مایعات بچه­ها می خوردند جواب نمی­داد، برای تامین نیروی پستی در خط دچار مشکل شده بودیم، در همین بین حاج نوری سخت جهت بهبودی وضعیت نیروها تلاش می­کرد او با شبکه بهداری شهرستان ایذه تماس گرفت و درخواست اعزام یک اکیپ مجهز درمانی شدند که سریعاً گروهی از برادران بیمارستان شهر با هماهنگی سپاه به منطقه آمدند و مشغول مداوای نیروها شدند. حال خود حاج نوری از همه وخیم­تر بود هرچه اصرار کردیم که به عقبه برگردید و در بیمارستان بستری شوید او گفت: «چطور برگردم در حالی که برادران پاسدار و بسیجی­ام مریض هستند و زجر می­کشند و در خط نگهبانی می­ دهند». در همین روزها بود که با مشکل آب مواجه شدیم، بدلیل آتش سنگین دشمن آب شرب به خط نمی­آمد من میدیدم که حاج نوری روزه می­گرفتند و در مواقعی دیگر تا تمام بچه ­ها آب نمی­خوردند، آب نمی­خورد. مجموعه این حضائل انسانی از او جوانی وارسته ساخته بود که بر قلب بچه ­های بسیجی ایذه و باغملک حکومت می کرد و در واقع او قلعه قلب همه را فتح کرده بود.