مکر و نادانی

مکر
 
فریفتن برادر مسلمان

    مَن غَشَّ أخاهُ المُسلِمَ نَزَعَ اللَّهُ عَنهُ بَرَکهَ رِزقِهِ، وأفسَدَ علَیهِ مَعیشَتَهُ، و وَکَلَهُ الی نفسِهِ.(۹/۴۳۶۱؛ بحار: ۷۶/۳۶۵)    
هر که به برادر مسلمان خود دغل‏کاری روا دارد، خداوند برکت را از روزی او بگیرد و زندگی اش را بر وی تباه گرداند و او را به خودش واگذارد.

نادانی
نادانی در نافرمانی
    انَّ الجاهِلَ مَن عَصی اللَّهَ وانْ کانَ جَمیلَ المَنظَرِ عَظیمَ الخَطَرِ. (۲/۸۷۲؛ بحار:۱/۱۶۰)
نادان کسی است که خدا را نافرمانی کند، هر چند خوش سیما و بلند پایه باشد.

خصوصیت نادان
    صِفهُ الجاهِلِ: أنْ یَظلِمَ مَن خالَطَهُ، ویَتَعدّی علی منَ هُو دُونَهُ، ویَتطاوَلَ علی مَن هُو فَوقَهُ، کلامُهُ بغَیرِ تَدَبُّرٍ.(۲/۸۷۴؛ تحف العقول: ۲)    
خصوصیت نادان این است که درباره هر کس که با او همنشین شود ستم روا دارد، به فرو دستش دراز دستی کند، بر بالا دستش گردنفرازی نماید و بدون آن که در سخن بیندیشد زبان به گفتار گشاید.

 نشانه نادانی
    مِن الجَهل أنْ تُظهِرَ کلَّ ما عَلِمْتَ.(۲/۸۷۶؛ تنبیه الخواطر: ۲/۱۲۲)    
از نادانی است که هر چه می‏دانی فاش سازی.