پرسش . چرا نماز به عنوان امر واجب الهي با حركات خورشيد ارتباط پيدا ميكند و فرصت نماز خواندن با طلوع و غروب آن تنظيم ميشود؟
پاسخ: شريعت اسلام داراي اين ويژگي است كه بين تكوين و تشريع آن، سازگاري و هماهنگي وجود دارد. اگر قرار بود وقت نماز به امري زميني منوط ميشد به كدام امر بود كه در همه زمين قابل مشاهده باشد؟ خداوند وقت نماز را به امري خارج از محدوده زمين، قابل مشاهده در همه جاي زمين، امري يكنواخت و غيرقابل دستكاري و تغيير يعني طلوع و غروب خورشيد منوط كرد و طلوع فجر را براي نماز صبح، زوال ظهر با شاخص را براي نماز ظهر (در مورد تعيين زوال ظهر به وسيله شاخص ميتوان توضيح داد: چيزي مثل چوب در زمين نصب ميشود. زماني كه شاخص نشانگر آخرين حد كمترين مقدار سايه باشد و هنگامي كه سايه در حال بلند شدن ميباشد، وقت نماز ظهر است.) و… ملاك قرار داد.
اگر ساعت، ملاك تعيين وقت نماز بود، در وضع زماني و مكاني خاص قابل تغيير بود امّا وابستگي وقت نماز به امور طبيعي خارج از محدوده زمين مزايايي دارد از جمله همه گير بودن، يكنواختي و غيرقابل دستكاري بودن.
آنچه كه در مورد وقت نماز گفته شد، در مورد وقت روزه هم درست است و همين طور در مورد اعمال حج به حركات ماه وابسته است؛ اول ماه ذي حجه و دهم آن عيدقربان و… از روي حركات ماه و خورشيد تعيين ميگردد. با اين نگاه، اين دستورات الهي با توجه خورشيدپرستان و ستارهپرستان به موجودات فلكي، متفاوت است.
