وحی ، امداد غیبی در مقیاس اجتماع بشر

اصلا وحی، خود مدد غيبی است ولی در مقياس اجتماع بشر. آنجا كه ديگر پای علم بشر، پای عقل بشر، پای فعاليت بشر نمی‏رسد، آنجا كه ديگر پای‏ حس نمی‏رسد، پای عقل و فكر نمی‏رسد، خداوند به وسيله يك عده به نام‏ پيامبران، بشر را هدايت و راهنمايی می‏كند، از غيب مدد می‏رساند. آنجا كه جای عجز و ناتوانی بشر است، ديگر بشر فعاليت خودش را كرده، است‏، كار خودش را انجام داده است، ناتوان است و در قدرت او نيست، جای‏ مدد غيبی است.

قرآن درباره پیامبر اکرم می‏فرمايد: «و اذكروا نعمة الله‏ عليكم اذ كنتم اعداء فالف بين قلوبكم، فاصبحتم بنعمته اخوانا و كنتم‏ علی شفا حفرة من النار فانقذكم منها» (آل عمران/103) ای مردم! اين نعمت خدا را فراموش نكنيد كه شما، يعنی شما مردم، شما بشرها، شما انسانها (نه تنها شما عربها، بلكه همه انسانها) به يك پرتگاه‏ بسيار خطرناكی رسيده بوديد و عنقريب سقوط قطعی می‏كرديد.
خداوند به وسيله‏ اين پيغمبر شما را نجات داد، به شما آزادی داد، شما را خلاص كرد. اين‏، مدد غيبی است. و چقدر برای زندگی فردی و اجتماعی انسان، اين ايمان‏ مفيد و نگه دارنده است.