پس از هجرت به مدينه و ساختن مسجد، پيامبر (ص) و اصحاب، خانههاى خود را در اطراف آن ساختند و هر كدام از خانهها درى به مسجد داشت كه از همان درها وارد مسجد مىشدند.
روزى جبرئيل بر رسول خدا (ص) نازل شد و گفت: خدايت امر كرده است كه همه بايد درهاى خصوصى به مسجد را ببندند، مگر على (ع) و فاطمه (س).
سبط الجوزى مىنويسد:
«اين عمل سر و صدايى در ميان عدهاى پديد آورد و گمان كردند اين استثنا از جنبهى عاطفى است، رسول خدا (ص) همه را گرد آورد و آنگاه براى روشن شدن اذهان خطبهاى ايراد نموده، فرمود: من از جانب خود هرگز دستور باز ماندن و بسته شدن درى را ندادهام، بلكه اين امرى بود از جانب خدا، و من هم از آن پيروى كردم».(1)
1ـ چشمه در بستر، ص 104 و 105.
ورود حضرت زهرا به مسجد پيامبر از در مخصوص
