گلوله های خصم

تابستان سال ۱۳۶۶ که از طریق تیپ ۶۳ خاتم وارد منطقه شلمچه شدیم حدود ۲۰ – ۳۰ روزی از بمباران شیمیایی وسیع منطقه گذشته بود، آثار مخرب گلوله ­های شیمیایی هنوز قابل مشاهده بود و بچه ­هایی که از قبل در آنجا بودند با نشان دادن تک تک سنگرها و سوله­ ها تعداد و حتی اسامی شهدا را به زبان می­ آوردند و از اینکه چگونه برخی به طور معجزه ­آسا نجات یافته بودند، صحبت می­کردند.
به دلیل آلوده بودن منطقه اجازه بیرون رفتن از محدوده مشخص را نداشتیم. پس از گذشت حدود یک ماه فرصتی پیش آمد تا بتوانیم از نواحی جلوتر بازدید نماییم که در تیررس دشمن بود و به همین دلیل هنوز اجساد مطهر شهدا تخلیه نشده بود. با مشاهده منطقه گوشه ه­ای دیگر از جنایات فجیع دشمن بعثی که با تمام امکانات غرب و شرق به مبارزه با اسلام و آزادگی برخاسته بود در منظرم مجسم شد.
«و سیعلمو الذین ظلموا ای منقلب ینقلبون»
* * *
منبع: یادمان ایثار (خاطرات ایثارگران سازمان برنامه و بودجه از سال های دفاع مقدس ) ناشر، روابط عمومی سازمان برنامه و بودجه ۱۳۷۷، صفحه ۱۳۹