مقاله
سخنرانی آیه الله آقا مجتبی تهرانی (رحمه الله علیه) در جلسات هفتگی بحث ما راجع به تربیت به معنای روش رفتاری و گفتاری دادن بود و گفته شد در بین محیطهایی که انسان درون آنها ساخته میشود، مؤثّرترین آنها محیط خانوادگی است. این مسئله را نیز مطرح کردیم که در
بحثى درباره سقوط جامعه ها در اثر آلودگى به گناه : فَلَمَّا نَسُوا ما ذُکِّرُوا بِهِ فَتَحْنا عَلَیْهِمْ أَبْوابَ کُلِّ شَیْءٍ حَتَّى إِذا فَرِحُوا بِما أُوتُوا أَخَذْناهُمْ بَغْتَهً فَإِذا هُمْ مُبْلِسُونَ. (انعام/ ۴۴) پس هنگامى که فراموش کردند آنچه را که به آنان تذکّر داده شده بود، به روى آنها
« ولی شما تنها خدا و پیامبر اوست و کسانی که ایمان آورده اند، همان کسانی که نماز را بر پا می دارند و در حال رکوع، زکات می دهند»۱ روز بیست و چهارم ذی الحجه در تاریخ اسلام، روزی بسیار مهم و سرنوشت ساز است؛ روزی است که بر
گفتم : خدای من ، دقایقی بود در زندگانیم که هوس می کردم سر سنگینم را که پر از دغدغه یدیروز بود و هراس فردا بر شانه های صبورت بگذارم ، آرام برایت بگویم و بگریم ، در آنلحظات شانه های تو کجا بود ؟ گفت: ای عزیز تر از هر
عالم برزخ عالم متوسطى میان دنیا و آخرت است که مردگان تا قیامت در آن بسر مى برند.پس از اثبات وجود روح مجرد و بقاى آن پس از مرگ و تخلیه بدن این مسأله اساسى مطرح مى گردد که ارواح پس از مرگ و خارج شدن از قالب اجسام بدنى
