مقاله
در بخشی های قبلی مطالبی در مورد “احکـام اسلامـی و مقتضیـات زمانـه” خدمت عزیزان ارائه شد ، دوستان می توانند برای اطلاع بیشتر به لینک زیر رجوع کنند: از آنجا که این بحث اهمیت زیادی دارد ، لذا در این پست قصد داریم مطالب دیگری را در این ارتباط
«فردا که زیاد دور نیست… پریشان موی و پیاده پای، به هرکجای کشورمان خواهیم رفت، و از بهائیان سرزمینمان، به خاطر سالها آسیب و در بدری و ظلم، دلجویی خواهیم کرد، و در پرداخت خسارت مالی و جانی به هر آن کس که از ما و پدرانمان آسیب دیده، شتاب
بیشتر اوقات، زمانیکه با مبلغین بهائی در مورد اظهار تدریجی امر باب بحث می شود ، بیان می کنند که پیامبران گذشته از جمله حضرت ابراهیم و حضرت عیسی مسیح و حضرت محمد هم مقام حقیقی خودشان را به صورت تدریجی بیان کردند! در این بخش قصد داریم این قضیه
شخص معترضی برای اینکه بتواند تحقیقات دانش آموزان را در زمینه ادعای خدایی باب و بهاء رد کند ? آمده و بحث ادعای خدایی حضرت محمد را مطرح می کند ! و برای اثبات ادعای خدایی پیامبر اسلام روایتی را نقل کرده ? هر چند شبهه بی اساسی را مطرح
اکثر اوقات ، زمانیکه در مورد مقام خدایی باب و بهاء با اغنام الله بحث می شود و در این ارتباط به کتب نویسندگان بهائی استناد می شود ، بهائیها بیان می کنند که نویسنده آن کتاب نظر شخصی خود را آورده است . به عنوان نمونه درصفحه ۲۰۷ کتاب
فیلسوف بزرگ شرق، ابوعلی سینا می گوید: ” آنکس که سخنان بی برهان بر زبان آورد یا به گفتار بی دلیل گوش فرا دهد ، بجاست که از جامعه ی انسانی بیرون شود. ” ( محمد تقی جعفری- تعاون الدین و العلم- ص۱۶) چندی پیش یکی از سایتهای بهائی شبهه
بهائیان عبدالبهاء را امام خودشان می دانند ! در کتاب خطابات حضرت عبدالبهاء در سفر اروپا آمده:” حضره الشیخ الموقّر السید عباس افندی امام البهائیین ” ( خطابات حضرت عبدالبهاء در سفر اروپا ، قسمت اول ،صفحه ۲) این در حالی است که عبدالبهاء به میرزا حسن نامی (بهائی) اطلاع
در این بخش می خواهیم بررسی کنیم که آیا قائم دین اسلام را نسخ می کند؟ در این خصوص لازم است که به روایات زیر توجه کنیم: ۱- الفضل ، عن علی بن عبدالله ، عن عبدالرحمان بن ابی عبدالله عن ابی الجارود قال: قال ابوجعفر (ع): انّ القائم یملک
بهائیان معتقدند که با نزول کتاب مقدس، کتاب بیان نسخ شده است و در این خصوص بیان می دارند: ” لکن بهائیان کتاب اقدس را ناسخ کتاب بیان می دانند…” ( گنجینهء حدود و احکام – صفحه ۲۷۲- عبدالحمید اشراق خاوری- ۱۲۸ بدیع) در حالیکه بهاء الله اظهار داشته:
یکی از احکامی که در کتب بابیان و بهائیان به چشم می خورد دستور آنها به پرهیز از کسب علم و تدریس (غیر از بیان) می باشد. در این مکتب کسب علم و دانش روا نمی باشد و مردم حق الفت و انس با کتابهای گوناگون را ندارند. برای اثبات
پس از انتشار مقاله «کتابی بی نام با نامی تازه» درباره تاریخ منسوب به حاجی میرزا جانی کاشانی و پیش از چاپ مقاله های مکمل آن درباره تاریخ جدید و تاریخ منسوب به نبیل زرندی برای برخی از فضلای نکته سنج در قم و اصفهان و تهران این حیرت دست
در خصوص رجعت حضرت مسیح ، عباس افندی بیان نموده: ” مقصود در نبوّات از ربّ الجنود و مسیح موعود ، جمال مبارک و حضرت اعلی است و باید عقائد کل مرکوز بر این نص صریح قاطع باشد.”( منتخباتى از مکاتیب حضرت عبدالبهاء – جلد ?- صفحه ???) طبق مدرک
از ظهور آیین بهایی به عنوان دینی که ادعای الاهی بودن می نماید بیش ازدو سده نمی گذرد.این آیین که توسط میرزا حسینعلی نوری ملقب به بهاء الله در سال۱۲۸۰ هـ. ق و پس از اعلام نسخ آیین بابیت پایه گذاری گردید، مدعی است که در ادامه سلسله انبیاء الاهی
