فَتأمّل
1399/05/10
آقای ماندنی روزهای اولی بود که برای اقامه نماز ظهر و عصر به سازماني رفته بودم. بچههای خیلی با حال و بامعرفتی داشت. اسم یکی از آن عزيزان، آقای ماندنی بود که هميشه مسئولیت گفتن اذان نیز با ایشان بود. یک روز بین دو نماز، صحبت از مرگ و قبر
