به گزارش سرويس علمي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، يک تيم تحقيقاتي از دانشمندان دانشگاه کاليفرنيا در سانفرانيسکو و برکلي در پژوهش خود از يک گروه افراد خواستند تا ترانه خاصي را با صداي بلند بخوانند. پيچيدگي اين تجربه در آن بود که قسمت اعظمي از اين افراد از بيماريهاي عصبي رنج ميبردند. اين محققان سپس فيلم ضبط شده آنها را به خودشان نشان دادند. اين کار به محققان کمک کرد تا يک بافت به اندازه شصت دست را در قسمت جلوي نيمکره راست مغز شناسايي کنند که با احساس خجالت مرتبط است.
درجه خجالت افراد در زمان شنيدن صداي خود در حال آواز به اندازه اين منطقه خاص بستگي داشت.
به گفته محققان، افراد سالم در زمان تماشاي خود در حال خواندن آواز واکنشي قابل توجه از شرمساري نشان دادند. فشار خون اين افراد بالا رفته، تپش قلبشان افزايش پيدا کرده و تنفس آنها تغيير کرد.
اما افرادي که دچار آسيب عصبي در قشر مياني پيشاني بودند واکنشي متفاوت از خود نشان دادند.
به گفته دانشمندان اين بخش از مغز به پيشبينش رفتارها ميپردازد. هر چقدر اين بخش در افراد کوچکتر بود، ميزان خجالت در اين افراد نيز کمتر بود.
دانستن اين مطلب که برخي افراد توانايي ابراز شرمساري خود را از دست ميدهند و اينکه کدام بخش مغز انسان توانايي را اداره ميکند ممکن است به کشف راههاي براي تشخيص زود هنگام بيماريهاي عصبي در افراد منجر شود.
شناسايي پايههاي شرمساري در مغز!
