پرسش. مدتي است با اينكه گناهي مرتكب نشده ام نماز شب من فوت ميشود. علت آن چيست؟
پاسخ: اينكه بگويي به طور قطع گناهي مرتكب نشدهام، محل تأمل است؛ چون گاهي انسان گناهي را مرتكب ميشود و خود از آن بي خبر است يا توجه ندارد. پس نياز به بررسي بيشتري دارد كه با واقعبيني و دقت بيشتر همراه باشد. گاهي گناهان قلبي و ظن بد نسبت به يك مؤمن باعث بي توفيقي ميشود.
نكته دوم اينكه تنها گناه علت فوت نماز شب نيست بلكه گاه رعايت نكردن ساعات خواب، نوع غذا و وضع روحي قبل از خواب موجب اين بي توفيقي ميشود. خوابيدن وسط روز (قيلوله)، نخوردن غذاي سنگين در شب، تنظيم مناسب ساعت خواب در شب ميتواند به شما در بيداري براي نماز شب كمك كند. بنابراين از قبل برنامهريزي كنيد تا وضعيت جسمي شما توانايي بيدار شدن داشته باشد؛ افزون بر اينكه اگر با حالت كسالت از خواب بلند شوي، توان وحال خواندن نماز با معنويت را نخواهي داشت. در ضمن به انجام ندادن گناه هم توجه كند كه به آن در سيره علماي اخلاق «مراقبه» گويند؛ مواظبت بر اينكه گناه كبيره نكند و بر گناه صغيره اصرار نورزد. در روايت از اميرمؤمنان علي عليه السلام نقل شده است كه در پاسخ مردي كه پرسيد: چرا از نماز شب محروم شده ام؟ فرمود:أَنْتَ رَجُلٌ قَدْ قَيَّدَتْكَ ذُنُوبُك؛
تو مردي هستي كه گناهانت تو را به زنجير كشيده اند.(الكافي، ج 3، ص 451.)
توجه به بركات نماز شب نيز در همت براي بيداري مفيد خواهد بود. در روايت است كه نماز شب صورت را زيبا ميكند و اخلاق را نيكو ميكند و مؤمن نمازگزار را خوشبو ميكند و رزق را وسعت ميبخشد و بدهكاري را ادا ميكند و غم و غصه را از انسان دور كرده، چشم را بيناتر ميكند.(بحارالانوار، ج 84، ص 153.)
