پرسش. چگونه زن ميتواند به شوهرش در رسيدن به كمالات كمك كند؟
پاسخ: قرآن تشبيه زيبايي كرده است تا اين مفهوم را برساند كه زن و مرد ميتوانند به يكديگر در تحصيل كمال كمك كنند. قرآن مي فرمايد: هُنَّ لِباسٌ لَكُمْ وَأَنْتُمْ لِباسٌ لَهُنَّ (بقره: 187)
زنان لباس شما مردان هستند و شما لباس زنان هستيد.
در روايت است: آن زمانيكه مرد همسرش را شبانگاه بيداركند و هر دو وضو بگيرند و نماز (شب) بخوانند از مردان و زناني خواهند بود كه بسيار ياد خدا ميكنند. (وسائل الشيعه، ج 7، ص 257.)
اين بيدار كردن براي نماز شب نمونه اي از همكاي زن و مرد در جهت حركت به سوي كمال است. امّا روش صحيح و مؤثر ترغيب همسر براي طيّ اين مسير كدام است؟ نشان دادن راه خوبي و تمييز خوب از بد تنها با سخنراني و موعظه ممكن نبوده، اين كار به تنهايي مؤثر و مفيد نيست. زن بايد به قدر كافي معرفت و آگاهي نسبت به امور دين داشته باشد و بعد از آن به اين حقايق عمل كند به گونه اي كه مرد متوجه شود كه عمل همسرش با آنچه ميگويد و ميداند همخواني دارد. پس قدم اول ارائه الگوي عملي است؛ چنان كه در روايت آمده است: كُونُوا دُعاةَ النّاسِ بِغَيْرِ أَلْسِنَتِكُمْ. (بحارالانوار، ج 67، ص 309.)
مردم را به غير از زبانهايتان (يعني با عمل) (به سوي حق) دعوت كنيد.
مطلب دوم اينكه زن محيط خانه را پاك و طاهر نگه دارد. فضاي سالم خانواده و خانه، شوهر را تحت تأثير قرار ميدهد و او را به سوي معنويت ميكشاند.
سوم ايجاد فضاي صميمي و همراه با لطف است كه فضا را آماده پذيرش مسائل تربيتي و معنوي ميكند. در نتيجه آقاي خانه بيشتر تحت تأثير معنويت خانه قرار ميگيرد.
يكي از كاركردهاي مثبت همسر آن است كه موانع حركت به سمت كمال را از بين ببرد و زمينه حركت را فراهم كند. زن براي اينكه چنين كاركردي داشته باشد بايد كمبودهاي خود را رفع كند و در راه كسب كمالات تلاش كند تا در مرحله بعدي الگوي رفتاري ديگران باشد.
