دوغ

فارسي من دوغ است ، اعراب به من مخيض گويند. من مسكن غليان خون ، اشتهاآور، مسكن حرارت و التهابات داخلي و پادزهر سموم مي باشم ، التهابات معده و جگر و از حرارت آنها مي كاهم ، قدما براي معالجه اسهال خوني كه با هيچ دارويي درمان نمي شد، از سنگتاب يا آهن تاب من استفاده مي كردند، و طرز تهيه آن بدين ترتيب بود كه مقدار ريگ يا تكه هاي كوچك آهن را تفته كرده ، در من مي ريختند تا به جوش آيم و بعد آن را صاف كرده به بيمار مي دادنند تا بنوشد. اين دستور به وسيله نويسنده زبان خوراكيها تاكنون آزمايش نشده است . مرتاضان هندي براي اينكه در برابر عطش طاقت زيادتري داشته باشند، خرفه كوبيده با دوغ مي جوشانند تا خشك شود، بعد دوغ افزوده اين عمل را دو دفعه ديگر مي نمايند و معتقدند كه خوردن آن عطش را تسكين داده ، و خواهش آب را كم مي كند. اگر خيار را با پوست زير فشار قرار داده و آب آن را بگيرند و با آن دوغ درست كنيد، و يا آب خرفه را گرفته با آن دوغ بسازيد، نوشابه هايي گوارا براي شما خواهند بود. عطش را تسكين مي دهند. كبد و كليه ها را شستشو مي دهند، و سموم بدن را از بين مي برند. براي رماتيسم و نقرس دارويي بسيار موثر مي باشد. آب خيار مسهلي قوي است و اسيد سولفوريك را كه از زهرهاي بسيار قوي است خنثي مي نمايد. سنگهاي كليه ، مثانه و كيسه صفرا را خرد كرده و مي ريزاند.