سي باور غلط در ازدواج

▪ ازدواج باعث درمان مشکلات رواني می‌شود.
▪ اساس ازدواج فقط و فقط عشق است (عشق کافي است).
▪ عشق مال داستان‌هاست و در زندگي واقعي وجود ندارد.
▪ ازدواج راهي براي سعادتمند شدن است.
▪ ازدواج راهي براي تضمين زندگي فرزندان است (از ديدگاه والدين دختران و پسران جوان).
▪ ازدواج راهي براي پيشگيري از انحراف فرزندان است.
▪ ازدواج راهي براي فرار از مشکلات است.
▪ ازدواج راهي براي جلب رضايت والدين است.
▪ دوستي قبل از ازدواج، تضمين کننده يک ازدواج موفق است.
▪ حالا ازدواج می‌کنم و بعد «او» را تغيير می‌دهم.
▪ بايد باکسی ازدواج کرد که از همه نظر کامل باشد.
▪ زن بايد وارد يک زندگي کامل شود.
▪ مهم اين است که جوان ازدواج کند، بقيه مسائل حل می‌شود.
▪ يک ازدواج هرچند ناموفق بهتر از تجرد است.
▪ کسي که به خانواده خود خيلي اهميت می‌دهد پس حتماً در زندگي مشترک نيز موفق خواهد بود.
▪ ازدواج می‌کنم و بعد طلاق می‌دهم (می‌گیرم).
▪ اگر با فلاني ازدواج کنم خوشبختم، ولاغير.
▪ ازدواج يعني خوشبختي و رفاه.
▪ ازدواج يعني اسارت.
▪ مهريه تعيين کننده موفقيت در ازدواج است.
▪ شايد اگر با ديگري ازدواج می‌کردم موفق‌تر بودم.
▪ زن و شوهر بايد کاملاً شبيه هم باشند.
▪ زن و شوهر بايد همه مسائل خود به يکديگر بگويند.
▪ زن و شوهر بايد کاملاً وقتشان را با هم بگذرانند.
▪ زن بايد تابع و مطيع محض مرد باشد.
▪ شوهر بايد همسرش را به همه خواسته‌هایش برساند؛ شوهر بايد همه مشکلات او را حل کند.
▪ به هیچ‌کس نمی‌توان اعتماد کرد. («مردها غیرقابل اعتمادند» يا «زن‌ها فريبکارند»)
▪ چون خودم تصميم گرفتم بايد تا آخرش بروم؛ هر قولي که می‌دهی بايد تا آخرش بايستي.
▪ زن و شوهر بايد در همه مسائل اتفاق نظر داشته باشند. زن و شوهر بايد تابع هم باشند. زن و شوهر بايد همه فعالیت‌هایشان مشترک باشد.
▪ مرد بايد جلوي زنش در بيايد. به زن نبايد رو داد. نبايد محبتت را نشان دهي. نبايد طرف مقابلت بفهمد که دوستش داري چون آن وقت سوءاستفاده می‌کند.
▪ افرادي که طلاق می‌گیرند حتماً افراد مشکل داري هستند. کسي که طلاق می‌گیرد حتماً آدم بدي بوده است.
▪ والدين نبايد در تصميم ما دخالت کنند اما بايد زندگي ما را تأمين کنند.
▪ هر نوع زندگي بهتر از طلاق است.
▪ طلاق يعني بدبختي.
▪ رابطه جنسي پدیده‌ای گناه آلود يا زشت است.