مرگ بر خلاف آنچه از گذشته هاي دور تعريف شده است دردناک و وحشتناک نيست بلکه ……….
انسان در لحظۀ مرگ در صورتي که شناخت درستي از آن نداشته و تحت تأثير مطالب و اعتقادات گذشته باشد با ترس و وحشت بسيار روبرو مي شود ترس از اينکه چه اتفاقي خواهد افتاد و در لحظه اي که شروع مي شود به جدا شدن از جسم خود با ناباوري سعي در بازگشت به جسم دارد و آن هنگام که مي بيند اختياري در اين امر ندارد به جسم خود که بي حرکت در روي زمين افتاده خيره مي شود مثل اينکه پس از سالها زحمت و مشقت از فرط خستگي به استراحت مشغول است و سپس به خود آمده مي بيند هيچ چيزي وجود ندارد و فقط عقل است تمام خاطرات گذشته آرزوهاي آينده همه را به ياد دارد ولي چيز ديگري نمي بيند هيچ جسمي وجود ندارد زماني که در اين انديشه است آرام آرام مجدداً جسم او شکل گرفته و خود را چون گذشته با جسم مي بيند با اين تفاوت که آن انسان پير و فرتوت که هيچ ناي حرکت نداشت اينک بيش از دوران جواني با نشاط و سرحال است احساس مي کند تازه متولد شده است اين نشاط و تجربۀ جديد او را مست خود کرده لحظه اي بعد به خود آمده مي بيند با جسم خود فاصله گرفته و در ارتفاع بالا و در زير سقف است چون حالات زميني هنوز در اوست و مرگ را باور نکرده قصد راه رفتن دارد که مي بيند قادر به اين کار نيست در حقيقت با وجود اينکه پا دارد نمي تواند راه برود و پيش خود فکر مي کند الان مانند ديگران در کف اتاق بود و مي توانست از نزديک آنها را ببيند که ناگهان خود را در کف اتاق و نزديک به ديگران و کنار جسم خود مي بيند و آن لحظه دچار سردرگمي مي شود در اينجاست که باور صحيح از مرگ و لحظات پس از مرگ مي تواند به انسان کمک کند و راه خود را سريعتر بپيمايد چنانچه انسان بداند پس از مرگ دچار چه حالاتي مي شود و چگونه از جسم جدا شده و پس از جدايي چگونه مي تواند بر امور مسلط گردد هرگز دچار سردرگمي نمي شود و مهمتر اينکه شايد از وحشت انسان در لحظۀ مرگ نيز کاسته شود زيرا بيشتر ترس انسان از مرگ به دليل اين است که نمي داند چه بر سرش خواهد آمد و به کجا خواهد رفت اما اگر به يقين برسد که حيات ادامه دارد و چه بسا بسيار زيباتر از اين حيات مادي و مرگ نيز بر خلاف گفته ها دردآور و ترسناک نبوده و لحظۀ پس از مرگ چه زيبا و چه اندازه شيرين است هرگز با اين تفکر به مرگ نمي انديشد و مرگ را فنا نخواهد دانست .
