نوجوان چون دوره خاصی را سپری می کند، شیوه ارتباط گیری با او بسیار مهم است. برخی از رفتارها و کلام های ما منجر به این می شود که نوجوان فاصله بگیرد و دور بشود.
نکته: دنیای امروز مانند یک اقیانوس است. والدین و خانواده هم همانند کشتی هستند. اگر نوجوان از ما فاصله بگیرد در اصل او را از درون کشتی به عمق اقیانوس رها کردیم. هرچه هم نوجوان قدرتمند باشد مورد آسیب اقیانوس قرار خواهد گرفت. بنابراین باید مراقب باشیم تا نوجوان از ما دور نشود.
موانع ارتباطی بین والدین و نوجوان:
2- تذکرهای دائمی
گاهی برخی از پدر و مادرها برخود واجب می دانند که دائم به فرزندشان تذکر بدهند.
تلویزیون دیدن کافی است. تکالیفت هنوز مانده، این غذاها چیه که می خوری، خیلی با دوستات حرف می زنی، خیلی بیرون خانه هستی و..
یعنی: دائم نکاتی را به فرزند متذکر می شویم که به عنوان ضعف در او نگاه می کنیم.
تذکرات دائمی مشکل را حل نمی کند. بلکه نوجوان را تبدیل به یک انسان سخت می کند که میان ما و خودش یک سد بکشد همانند کسی که گویا گوش شنوایی ندارد.
بنابراین، تذکر مدام، سد ارتباط است.
باید مراقب باشیم که زیاد به یکدیگر تذکر ندهیم.
نکته: تذکرهای مدام مانند این است که دائم بر روی اعصاب و روان طرف مقابل تأثیر می گذاریم. سوهان روح برای طرف مقابل است.
اگر این سوهان را بر روح طرف مقابل بکشیم آیا:
او به ما نزدیک می شود؟
ازما حرف شنوی خواهد داشت؟
به ما محبت می کند؟
او دنبال رو ما می شود؟
ما را به عنوان الگو قبول می کند؟
هیچکدام از این اتفاقات نمی افتد. تذکرها را کنار بگذاریم. لازم نیست که با تذکر مسئله تربیت فرزندان را پیش ببریم.

درس Content

Previous آزمون

Back to دوره

Next آزمون