فرقه های سری

فرازهايي از کلام مسيح (ع) در نخستين روزهاي سال  ميلادي              خداوند بشارت مي دهد تو را به کلمه اي از خويش که اسم او مسيح، عيسي پسر مريم، است… همانا او پسر مريم، پيامبر خدا و کلمه اوست.» اين، وصف قرآن کريم است از مسيح (ع). در نخستين روزهاي سال نوي […]

حضرت عيسي(ع) از جمله پيامبراني است که در قرآن‌کريم اشارات زيادي به نحوه و سير زندگاني وي شده است. از جمله در سوره‌هاي مريم و آل‌عمران. در اين سوره‌ها و ديگر سوره‌هاي قرآن، نکات بسيار ظريفي درباره حضرت وجود دارد که دستمايه آفرينش‌هاي فکري و ادبي زيادي در جهان اسلام قرار گرفته است. با اين

يکي از افاضل دوستان که به جمع آوري کتاب خطي و مينياتور قطعه علاقه فراواني دارد چندي پيش به من مژده داد که اخيراً دوستي جديد کتاب تاريخ نبيل زرندي را در تاريخ قيام سيد علي محمد باب به وي هديه کرده ، که از حيث تفصيل بر نقطه الکاف چاپ اروپايي فزوني دارد .

سيد محمود آلوسي مؤلف کتاب روح المعاني، يکي از بزرگان سني مذهب بود که مواضع ضد شيعي هم داشت ، برخي ايشان را از بزرگان وهابيت دانسته اند. او در نوشتجات خود بارها به شيعه تاخته و تهمت هايي را وارد کرده است ، به عنوان نمونه در ارتباط با تحريف قرآن ذکر مي کند:

پاسخ: براي حقانيت و صدق گفتار هر پيامبري، علاوه بر معجزاتي كه مي‌آورد، بايد پيامبران قبلي نيز بر آمدنش بشارت داده باشند، درباره رسول گرامي اسلام(ص) بشارت‌هايي از طريق انبياي الهي به خصوص حضرت موسي ـ ع ـ و حضرت عيسي ـ ع ـ به مردم داده شده بود.[1] براي همين است كه قرآن كريم

آرام، رو به روي تاريخ نشسته اي که دست مهربان نسيم، برگ ديگري از کتاب زمان بر مي گيرد و تو مي بيني که نويسنده سرشت ها و سرنوشت ها، نام عيساي ناصري را با رنگي مقدس و زيبا بر جبين صفحه اي روشن از تقويم، نقاشي مي کند. شادمانه بر مي خيزي، بوسه اي

عبدالبهاء در يکي از خطابات خود  بيان داشته: “در همچو وقتي و همچو ظلمتي حضرت بهاءالله ظهور کرد و آن ظلمات را زائل کرد اعلان وحدت عالم انساني فرمود اعلان وحدت عمومي کرد اعلان وحدت جميع اديان کرد اعلان وحدت جميع اقوام کرد. کساني که آن حضرت را پذيرفتند الآن با يکديگر در نهايت الفتند.”

پاسخ: در ابتداي سخن لازم است نبوّت را تعريف نمائيم، براي همين منظور سخني از شهيد مطهري ـ رحمة الله عليه ـ را نقل مي كنيم؛ ايشان انبياء را گروهي از افراد بشر مي داند كه دستورهاي خدا را از ناحيه خداوند مي گيرند و به مردم ابلاغ مي كنند و به عبارتي آنها واسطة

کلمه خدا حضرت عيسي(ع) «کلمه خدا»بود. در چند آيه از قرآن، از عيسي(ع) به «کلمه» تعبير شده است که به مخلوق بودن او اشاره دارد. همان گونه که کلمه ها آفريده ما هستند، موجودات جهان آفرينش نيز آفريده خدا هستند.کلمه،اسرار درون ما را بيان مي کند و نشانه اي از ويژگي هاي ماست .آفريده هاي

بهائيت فرقه اي منشعب از آيين بابي است.بهائيان اين آيين را دين ميخوانندولي مسلمانان عموماً آن را به رسميت نشناخته اند و آن را فرقه اي منحرف مي شمارند و معمولاً تعبير «فرقه ضاله» را براي آن به کار مي برند. بنيانگذار آيين بهائي، ميرزا حسينعلي نوري معروف به بهاءالله است، و اين آيين نام

اختلاف فرزندان ميرزا بزرگ بر سر جانشيني باب و پاسخ به نقدها درباز? تواريخ بهائي يک مقاله انتقادي از آقاي احمد خزان رسيد که قرار بود در بخش بحث و نقد ماهنامه گوهر ، چاپ شود بعد آقاي دکتر عليمراد داودي استاد دانشگاه نيز درهمين زمينه مقالتي نوشتند ولي نخواستند در ماهنامه تحقيقي گوهر چاپ

پاسخ: بنابر آنچه مورخان نوشته‌اند: نصيريه نام ديگر علويون مي‌باشد.[1] كه غالباً در شمال لبنان و ساحل سوريه و كوه‌هاي علويين و مناطق اسكندرون و بعضي مناطق جنوبي تركيه ساكن مي‌‌باشند.[2] و ليكن با اين وجود مي‌توان فرقة نصيريه را به دو گروه غلات و شيعيان اثني عشري تقسيم كرد.[3] گروه اثني عشري در مناطق

 از آنجا كه بهاء الله خود را خدا معرفي كرده است لذا درباره قبله حكمي صادر نموده كه نظر شما را به آن جلب مي كنم: هرگاه اراده نماز خواندن کرديد صورت خود را به جانب من بگردانيد و پس از غروب خورشيد زندگيم به سوي آرامگاهم توجه کرده و نماز بخوانيد ! ( ترجمه

آن چه آشكار است اين است كه عبدالبهاء نامه اي به عمه خود خواهر بهاء نگاشته كه آن نامه موسوم به لوح عمه است و او را به نصرت و ياري (يا همراهي) خود طلب فرموده ايشان نيز جوابي نگاشته اند چون متضمن يك دوره ي تاريخ بهاء است و نويسنده ي كتاب بهائيت اقتباس

پاسخ: نصيريه نام فرقه اي است كه در مورد آن دو نظريه وجود دارد: نظرية اول مي گويد: نصيريه از غلات اند كه در حق علي ـ عليه السلام ـ غلو كرده براي او مقام الوهيت قائل شدند. آنان را انصاريه و علويه نيز مي گويند. تاريخ پيدايش آنها را قرن پنجم هجري و پيشواي

 در کتاب الدروس الدّيانة تأليف محمد علي قائيني چنين آمده است: «قبله ما اهل بهاء روضه مبارکه، که در مدينه (شهر) عکا است، که در وقت نماز خواندن بايد رو به آن بايستيم و قلباً متوجه به جمال قدم جل جلاله (ميزرا حسينعلي) و ملکوت ابهي باشيم.» و نيز خود حسينعلي در کتاب اقدس قبله

سال بهائي ? سال شمسي است و از روز اول فروردين هر سال شروع مي شود روز اول که يوم البهاء از شهر البهاء است ? نوروز و عيد بهائي است. سال بهائي مرکب از 19 ماه و هر ماه نيز 19 روز است که  جمعاً 361 روز مي شود و 4 يا 5 روز

پاسخ: نصيريه فرقه‌اي است كه در به وجود آمدن آن آراء و نظريات مختلف و متناقضي ارائه شده است. بنابر اظهارات برخي از نويسندگان اين فرقه به محمد بن نصير كه ابتداء از اتباع و اصحاب امام حسن عسكري ـ عليه السّلام ـ بود، منسوب است. امّا گروه ديگري اين فرقه را به نصير غلام

عبّاس افندي که بعدها لقب عبدالبهاء براي خويش اختيار کرد پسر ارشد حضرت بهاءاللّه بودند که قبل از نيمه شب بيست و سوم ماه مي1844 ميلادي ، مطابق با پنجم جمادي الاولي 1260 هجري قمري در طهران تولّد يافت . در ماه اوت1911 نخستين مسافرت خود را بعالم غرب آغاز کرد و در طي سخنرانيهاي

پاسخ: دربارة فرقة نصيريه ديدگاه‌هاي مختلف و متعارض بيان شده است. عدّه‌اي اين فرقه را پيروان محمّد بن نصير نميري دانسته‌ و اعتقاد دارند كه آنها امامان معصوم ـ عليهم السّلام ـ را خدا دانسته و به تناسخ و حلال بودن محارم اعتقاد دارند و بنيانگذار آن را محمد بن نصير نميري مي‌دانند، نميري به

عباس افندي ملقب به عبدالبهاء، پسر ارشد ميرزا حسينعلي است و نزد بهائيان جانشين وي محسوب مي گردد. بحران جانشيني بهاءالله تا حدود زيادي يادآور بحران جانشيني سيد کاظم رشتي و سيد علي محمد باب است.کانون اصلي بحران، مناقشه رهبري ميان عباس فندي و برادرش ،‌محمد علي بود . منشأ‌ اين مناقشات صدور «لوح عهدي»

پاسخ: با توجه به اختلاف اقوالي که در مورد نصيريه وجود دارد، پاسخ صريح به اين سئوال مشکل مي نمايد. لذا لازم است به اجمال به اقوالي که درباره وجه تسميه اين فرقه گفته شده پرداخته شود. اما در مورد وجه تسميه اين فرقه به نصيريه، عده اي بر اين باورند که نام نصيريه اسم

راز سند پنجاه صفحه اي است كه در آن برنامه هايي براي در هم كوفتن اسلام و مسلمانان در مدت يك قرن آمده بود(97) به گونه اي كه پس از آن از اسلام تنها نامي باقي بماند. اين سند خطاب به مدير كل هاي وزارت و براي دست يابي به اين هدف تنظيم شده بود.

پاسخ: نصيرية سوريه كه به نام علويون[1] نيز شناخته شده اند، شيعة دوازده امامي و پيرو فقه جعفري[2] مي باشند. اين گروه علاوه بر سوريه در مناطق جنوبي تركيه و مناطق شمالي لبنان نيز حضور دارند.[3] همانطور كه گفته شد آنها در اصول اعتقاديشان داراي معتقدات شيعة اثني عشري مي باشند و همچون اماميه، ادلة

عبدالبهاء”>عباس افندي (1260-1340) ملقب به عبدالبهاء، پسر ارشد ميرزا حسينعلي است و نزد بهائيان جانشين وي محسوب مي گردد.بحران جانشيني بهاءالله تا حدود زيادي يادآور بحران جانشيني سيد کاظم رشتي و سيد علي محمد باب است.کانون اصلي بحران، مناقشه رهبري ميان عباس افندي و برادرش ،‌محمد علي بود . منشأ‌ اين مناقشات صدور «لوح عهدي»

پاسخ: از آنجا كه تمام اديان موجود در دنيا به مرور زمان و برداشت‌هاي مختلفي كه از متون ديني مي‌شود و احياناً با تأثير برخي عوامل سياسي، دست‌خوش تفرقه مي‌شوند و از يك آئين، مذهب‌هاي متعددي با نام‌هاي متعدد، به وجود مي‌آيد، مكتب يهوديت هم داراي دستجات و فرقه‌هاي متعدد است، كه از آن جمله

    زندگي‌نامه طاهره در سال ???? هجري قمري در يکي از خانواده‌هاي مهم روحاني در قزوين به دنيا آمد. او دختر «آمنه خانم قزويني»، زني عالم و ملا محمدصلاح برغاني، و عروس محمدتقي برغاني معروف به «شهيد ثالث» بود. «سيد کاظم رشتي» پيشواي شيخيه به وي لقب «قرةالعين» داد و بهاالله او را «طاهره» ناميد.

پاسخ: در رابطه با تاريخ ورود يهود به ايران با بررسي آثار باستاني به جاي مانده از يهوديان مي‌توان رد پاي آنان را در استر آباد گرگان و دره موسي در انتهاي تپه‌هاي آب علي، دهكده گيلعاد دماوند و ده‌ها، قصبه و جايگاه‌هاي ديگر كه با نام مسجد سليمان، بارگاه سليمان، تخت سليمان، دكان داوود،