حضرت زهرا (س)

شخصیت فاطمه زهرا(س), در ابعاد گونه گون قابل بررسى است. در هر مرحله از مراحل زندگى وى, لایه ها و درسهاى بزرگى نهفته است و با کالبدشکافى و موشکافیهاى عمیق, مى توان درسهاى بزرگى آموخت و باید هم آموخت. یکى […]

روزى رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم در «ابطح» نشسته بود، جبرئیل نازل شد و عرض کرد: خداوند بزرگ، بر تو سلام فرستاده و مى‏فرماید: چهل شبانه روز از خدیجه کناره‏گیرى کن و به عبادت و تهجد

بانوى بزرگ اسلام، حضرت فاطمه سلام الله علیهامظلومه زمان خویش و همه سده‏ها و قرن‏هایى است که تاکنون بر عالم اسلام‏گذشته است. این مرکز و قطب اهل بیت در سخنان پیامبر(ص) و نیز رفتارهاى آن حضرت‏با وى به خوبى معرفى

در تاریخ تولد فاطمه علیهاالسلام در بین علماى اسلام اختلاف است. لکین در بین علماى امامیه مشهور است که آن حضرت در روز جمعه بیستم ماه جمادى الثانى سال پنجم بعثت تولد یافته است. (۱)  مکان تولد حضرت زهرا (علیهاالسلام)

«بسم الله الرحمن الرحیم. انا اعطیناک الکوثر، فصل لربک وانحر. ان شانئک هو الابتر» معنویت قدسى فاطمه(س) در قرآن کریم، جلوه‏اى تام یافته. جمال معنوى و اوج پاکى و عصمتش، در آیه تطهیر، (۱) درخشش انسان کامل را متجلى ساخت،

بعضى گفته‏اند: آیه‏ى مذکور دلالت بر عصمت ندارد. زیرا آیات قبل از آن و آیات بعد از آن، درباره‏ى زنان رسول اکرم نازل شده و خطابه به آنان متوجه است. و به قرینه‏ى سیاق باید گفت: آیه‏ى مذکور نیز درباره‏ى

به زندگى پربار اما کوتاه فاطمه(س) از ابعاد گوناگون مى‏توان نگریست و از دیدگاههاى مختلف به نظاره نشست. آنچه در این نوشتار در پى آنیم «بررسى سیره تربیتى‏» آن حضرت است. به عبارتى دیگر زهرا(س) را بر کرسى مادرى و

مرورى بر زندگى حضرت زهرا(س) در کتب و مخصوصا صحاح اهل سنت (۱) از دو جهت اهمیت دارد: نخست اینکه; عظمت‏بانوى دو عالم، نزد هر دو گروه آشکار مى‏شود. و دیگر اینکه، با وجود چنین عظمتى چگونه بسیارى از اهل

چهره مقدس و ملکوتى فاطمه زهرا(س) در تاریخ اسلام آنقدر تابناک و روشن است که چندان به تحقیق و بررسى نیاز ندارد; اما با توجه به ایام شهادت آن بزرگوار شایسته است اندکى درباره فضایل حضرتش گفتگوکنیم. براین اساس، به

یکى از عوامل اساسى در تکامل انسان عنصر «اسوه‏» است.  به یقین ارائه تعریف جامعى از اسوه در همه موضوعات مربوط به حیات مادى و معنوى بشر که بتواند با برقرارى اعتدال بین نیازها و استعدادهاى انسانى، آنها را در

روایتی در کافى شریف با سند معتبرنقل شده است;که حضرت صادق(ع) مى‏فرماید فاطمه(س) بعد از پدرش هفتاد و پنج روز زنده بودند، در این‏دنیا بودند و حزن و» شدت بر ایشان غلبه داشت; و جبرئیل امین‏مى‏آمد خدمت ایشان و به

قصه نیایش زهرا(س) در آینه عبارت نگنجد. در این بخش ده حدیث زیبا از زبان حضرات معصومین(ع) در ترسم سیماى عبادى فاطمه(س) به خوانندگان گرامى ماهنامه کوثر تقدیم مى‏شود  فروغ فرشتگان  سالت عن اباعبدالله(ع) عن فاطمه لم سمیت الزهرا؟ فقال:

نتیجه و خلاصه آنچه در پانزده موضوع بیان داشتیم ، چهل منقبت و یا چهل مطلب است که بسیارى از آنها از شئون ولایت و از خصوصیات ولى الله است ، و اینکه حضرت صدیقه زهرا سلام علیها در این

ستارگان درخشانتر از همیشه تاریخ در آسمان مدینه پرتو افشانى مى‏کردند. شمیم عطر محمدى(ص) در کوچه‏هاى مدینه پراکنده بود و یاس علوى، آنگاه که به معراج نماز مى‏رفت، نورش براى اهل آسمان مى‏درخشید و بر چهره اهل زمین نور مى‏پراکند. 

فاطمه زهراعلیهاالسلام دختر پیامبر اکرم، سیماى پرفروغ ایمان، نمونه روشن تقوا، و اسوه تمام‏عیار زن مسلمان است. در فضیلت آن بانوى بزرگوار نویسندگان مذاهب اسلامى روایتها آورده‏اند که هر یک بیانگر گوشه‏اى از عظمت روحى آن نور مبین و گوهر

تقدیم به محضر مبارک حضرت فاطمه زهرا(س) مقام والاى حضرت فاطمه زهرا(س) فقط ازمنظر معصومین(علیهم السلام) که همتاى ایشانند, قابل بیان است. کلمات و سخنان این بزرگواران حکایت از کرامت و عظمت والاى این بانوى عالمه دارد:   ۱ ـ

بنده به عنوان یک گوینده و یک روحانى سال‌ها از فاطمه زهرا(س) حرف زده‏‌ام و شاید صدها ساعت در باره این مخدره صحبت کرده‏‌ام و همه ما به فضایل معنوى فاطمه زهرا(س) و به خصلت‌هاى انسانى فاطمه زهرا(س) توجه کردیم

بررسى کامل سخنانى که رسول مکرم اسلام(ص) به مناسبتهاى مختلف در باره صدیقه کبرا علیها السلام فرموده است فرصتى ویژه مى‏طلبد که این مقام را گنجایش آن نیست. ما در این مبحث‏به منظور تبرک به کلام نورانى نبوى به چند

و در حدیثى از امام صادق- علیه‏السلام- آمده است که: «جز خدا هیچ نبود، پس خداوند پنج نور را از جلال و عظمت خود آفرید و براى هر یک از آن انوار، اسمى از اسماى الهى بود. خدا «حمید» است

ابن ‏مسعود نقل مى‏کند که، دیدم على بن ابى‏طالب علیه‏السلام را که مشغول نماز است و در رکوع و سجودش مى‏گوید: «اللهم بحق محمد صلى اللَّه علیه و آله و سلم عبدک، اغفر للخاطئین من شیعتى»  پروردگارا، به حق بنده‏ى

ورود در بهشت آن کانون عظیم رحمت الهى، دلیل روشنى بر سعادت یک انسان است، و اگر کسى پیش از همه وارد شود برترین فضیلت براى او اثبات مى‏شود. در روایات معروف اهل سنت این افتخار از زبان پیغمبر اکرم(ص)‏

نامها معمولا بیانگر چگونگى صاحبان نام است، البته اگر نامگذارى به وسیله شخصى حکیم انجام گیرد، از احادیث برمى آید که نامگذارى فاطمه زهرا (علیهاالسلام) وسیله حکیم على الاطلاق یعنى خداى عالم انجام گرفته است. از سوى دیگر «فاطمه از

در برابر فضائل عظیم اهل بیت‏(ع) و مقامات فوق العاده آن‏ها در درگاه خداوند، همیشه این دغدغه خاطر براى بعضى از افراد که در متن مسائل نیستند وجود دارد که نکند این همه فضائل نتیجه خوشبینى فوق العاده دوستان، و

مى‏دانیم بالاترین قرب «فنا» است. «فنا» به معنى فراموش کردن همه چیز، و همه کس، و حتى فراموش کردن خویشتن در برابر خداوند. یعنى انسان به مرحله‏اى برسد که جهان هستى را جز سرایى نبیند، و عالم آفرینش را جز

محبت اولیاى خداوند نسبت به افراد یک محبت ساده نیست، حتماً از عواملى سرچشمه مى‏گیرد که مهمترین آن‏ها علم و ایمان و تقوى است، علاقه فوق العاده پیامبر(ص) به دخترش فاطمه زهرا دلیلى است بر وجود این امتیازات بزرگ در

هنگامى که روح انسان قوى شود، و پرتوى از صفات الهى در جان او بیفتد، و به مقام قرب او نائل گردد، اراده‏اش «به فرمان خدا» در جهان تکوین اثر مى‏گذارد و آنچه را او مى‏خواهد همان مى‏شود. این همان

محبت و عشق، قوى‏ترین جاذبه در میان دو موجود است. در قانون معروف جاذبه که بر عالم ماده حکومت مى‏کند مى‏خوانیم: «هر قد جرم اجسام زیادتر، و فاصله آن‏ها کمتر باشد جاذبه آن‏ها بیشتر است» این قانون در جهان معنى

با توجه به اینکه «حب دنیا سرچشمه همه گناهان» است، چنانکه در حدیث معروف نبوى آمده «حب الدنیا رأس کل خطیئه» و همه تجربیات و مشاهدات ما نیز نشان مى‏دهد که تمام تجاوزها، جنایتها، ظلمها، و ستمها، دروغها، خیانتها به

ارزش انسانها مسلماً یکسان نیست، بعضى از مقربترین فرشتگان الهى برترند، و بعضى از درنده‏ترین حیوانات پائین‏تر، و آنچه به این انسان ارزش مى‏دهد بر اساس معرفى قرآن و اسلام همان «علم و ایمان و تقوى و ملکات فاضله انسانى»

نخستین سنگ بناى وجود انسان «نطفه» او است، چرا که به هر حال نطفه است که قسمت مهمى از ارزشهاى وجودى انسان را در بر مى‏دارد، و به همین دلیل در روایات اسلامى دستورهاى زیادى وارد شده که این سنگ