بهائیت

مقدمه: در شماره‌هاي‌ پيشين‌ مجله، در موضوع‌ (بابيت) و تاريخچهِ‌ اين‌ مسلک‌ استعماري‌ و پايه‌گذاري‌ تشکيل‌ مسلک‌ انحرافي‌ ديگر – بهائيت‌ – مطالبي‌ ارايه‌ شد. بهائيت، آييني‌ بي‌بها، ادّعايي‌ دروغين، آموزه‌هايي‌ استعماري‌ و ابزار گمراهي‌ مردم‌ در دست‌ قدرت‌هاي‌ استکباري‌ است. در بخش‌ پيشين‌ اين‌ سلسله‌ نوشتار به‌ نمونه‌ هايي‌ از نقش‌ استعمار در شکل‌گيري‌ […]

کتاب ايقان به گفته‌ي شوقي افندي، بزرگ‌ترين و قديمي‌ترين کتاب بهائيت محسوب مي‌شود. اين کتاب توسط ميرزا حسينعلي بهاء براي اثبات دعاوي سيد علي محمّد باب در سال‌هاي 1277 يا 1278 يا 1280 هجري قمري نوشته شده است. نويسنده در اين کتاب خود را “خادم فاني” و عبد فاني” و برادر کوچک‌تر خودش را که

اشخاص ساده لوح و عوام از شنيدن اين عنوان، چنان مجذوب و مسرور و بي اختيار ميشوند كه: گوئي چهره ي حقيقت تنها در مظهر اتحاد و يگانگي جلوه گر گشته، و اين معني بزرگترين برهان و بالاترين دليل جهان نور و حق و روحانيت است. اين مردم هنوز نفهميده اند كه: اتحاد يك موضوع

مبلغ بهائي در کتاب روشنائي مي نويسد: “در اين ظهور ابتدا باب ظاهر گشت و بشارت به شهر علم داد که بعداً ظاهر مي شود و آنرا من يظهره الله ناميد … حضرت باب در کتاب بيان صريحاً به نام آن شهر علم چنين اشاره فرموده اند:((طوبي لمن ينظر الي نظم بهاء الله و يشکر

اذعان و تصديق رهبران بهائي به اميت و درس ناخواندگي پيامبر اکرم (ص) رادر قسمت قبلآورديم که نفس بروز آن معجزه جاويد(قرآن) و معارف مبدئي و معادي (روايات)از يک امي درميان اقوام بي سواد و بياباني نشان از اعجاز الهي و گواه صادق نبوت و رسالت آن بزرگواربوده است.نويسندگان بهايي براي آنکه اين امتياز را

 اشاره خيلي وقت ها چينش و کنار هم گذاردن وقايع تاريخي مي تواند گزاره هاي جامعه شناسانه و مردم شناسانه ارائه دهد؛ گزاره هايي که شايد قطعيت نداشته باشند اما در درجه بالايي از گمان قرار دارند. ديدن جرياني واحد در سير تاريخي يک ملت و در فراز و فرود روزگار، چيزي نيست که به

کتابشناسي در مورد زرين تاج قزويني که بهائيان او را “طاهره و قره العين “مي نامندمطالب زيادي گفته و نوشته شده است.در کنفرانس تورنتو سخنراني بود در مورد او و مقايسه اي بود بين حرکت او در بدشت و حرکت يکي از زنان امريکائي در سنکافالز که نقدي توسط ياس بر اين مقاله را مي

واژه مضحک در عنوان” تاويلات بي مبنا و مضحک” قسمت بيست و يکم اين مجموعه، ظاهرا براي متين بهايي خوشايند بود.چون علت اين عصبانيت را نمي دانم حدس ميزنم يامطلب اين قسمت را خوب مطالعه نکرده و پيام آن را دريافت نکرده اند يا خداي نکرده حجاب تعصبات (که به قول آنها هادم بنيان انساني

حتما از عنوان اين قسمت شگفت زده شده ايد و حق داريد!ظاهرا اين عنوان، نه با ايقان پژوهي تناسب دارد و نه با اصول و مقررات سايت.اما مطمئن باشيد از اصول تخطي نشده است. با ما همراهي کنيد تا پرده از رازي بزرگ در ايقان برداشته شود که به تازگي براي ما مکشوف شده است.

در قسمت هاي نخستين اين مجموعه بحث ها گفته شد بهاءاله در ايقان دستور احتراز ازعلما را صادر مي کند ومي گويد براي وصول به حقيقت، بايد عالمان را کنار گذاشت زيرا درهمه اعصار بزرگترين سد در برابر انبياء ،علما بوده اند که يا ايمان نياورده اند يا آخرين گروهي بوده اند که ايمان آورده

چنان که از مطالب ايقان برمي‌آيد نويسنده در هنگام نوشتن آن، اعتقاد جزم به دعاوي سيد باب داشته، اسلام را منسوخ و دوره‌ي قرآن را پايان يافته و دين جديد را شرع بيان و کتاب آسماني اين آئين را “بيان” واحکام آن را واجب الاتباع مي‌دانسته است. او باب رادر رديف انبياي اولواالعزم وبلکه بالاتر

بحث تهمت ها و تحريف ها در ايقان بحثي دامنه دار است که يک نمونه آن را در مورد قرآنکريم در قسمت قبلي به عرض شما رسانديم.اينک يک نمونه هم از اين نوع رفتار در ايقان رادر مورد کتاب عهد جديد (انجيل) که هم تهمت به عيسي عليه السلام است و هم تحريفمعنوي است مورد

گفتيم بهاءاله کتاب ايقان را براي اثبات ادعاي سيد باب نوشته و براي اين مقصود به هربهانه ودستاويزي چنگ انداخته است. از آن جمله است استناد به آيات قيامت در قرآن کريم و توجيه و تاءو يل همه اين آيات به ظهور باب که مثلا قيامتي بوده است در دوره معاصروآسمان و زمين رادگرگون کرده

گفته آمد شوقي افندي ،ايقان را بزرگ ترين وقديمي‌ترين کتاب بهائيت محسوب مي‌نمايد. اينک عين عبارت او را از کتاب قرن بديع جلد دوم صفحه‌ي 147 نقل مي‌نمائيم:”در بين جواهر اسرار مخزونه و لئالي ثمينه مکنونه که از بحر زخار علم و حکمت حضرت بهاءاله ظاهر گرديده اعظم و اقدم آن کتاب مستطاب ايقان است

اين قسمت را اختصاص مي‌دهيم به پاسخ مطالب دوست بهائي عزيزمان ….. که با دقت بحث ايقان را پي گيري مي‌فرمايند. ايشان فرموده‌اند” :اوّلاً کتاب ايقان به مانند کتاب قرآن معجزه‌ي حضرت بهاء الله نيست که به آن مبارزه طلبي شود .” عرض مي‌کنم نظر جناب شو قي افندي چيز ديگري است. ايشان مي‌فرمايند کتاب

اين قسمت را هم به اجابت پرسش‌هاي دوست بهائي” نسيم “اختصاص مي‌دهم:پرسيده‌اند:”وجود غلط‌هاي ادبي در متن ايقان و دليل اين موضوع بر آسماني نبودن آن در ذيل اين بحث ، هر چند که ياس خوش بو و خوش خلق ما ، تعدادي از اين غلط‌ها را ارائه کردند ، امّا من هنوز يک سؤال اساسي

پس از درج قسمت سيزدهم اين سلسله بحث ها که موضوعش عبارات ترديدي در ايقان بود که نشان از الهي نبودن آن مي کند متين بهائي اعتراضي را به اين شرح مطرح نمود:{اين بيان اختلاف از اقوال مردم ، پيش از ايقان در قرآن آمده است . آن جا که در داستان اصحاب کهف ،

مقايسه ايقان با قرآن عرض کردم بزرگترين اشتباه استراتژيک بهائيان آن هنگام خواهد بود که بخواهند ايقان را باقرآن مقايسه نمايند وبراي گريز از اعتراضات جوانان بهائي که تا به حال چنان مي پنداشته اندايقان آنطور که شوقي گفته کتاب معجزه حضرت بهاءاله است و حالا آن را مملو از اغلاط ادبي و محتوائي مي

بهاءاله در ايقان معجزه انحصاري پيامبر اکرم (ص) را منحصر در قرآن شمرده ودر طول چندصفحه در عباراتي که تماما ماخوذ از سيد باب است در عظمت قرآن داد سخن داده و آنچنانآن راداراي علو مقام” شمرده که گفته هيچکس را نرسد که از “اين عباد در اوشک نمايند يا شبهه کنند” (ص123 س8) و

متين بهايي در پاسخ به رعدي و جويا در مورد الهي نبودن ايقان بلحاظ عربي بودن عبارات زياد در آن ، نمونه اي از نثر سعدي وشعر حافظ را آورده وبا استناد به آن نتيجه گرفته اختلاط عربي و فارسي در ايقان در آن دوره ها مرسوم بوده و بهاءاله مطابق نثر زمان خودش نوشته

تاريخ بابيت و بهاييت، آكنده از دروغ پردازي، تحريف و اتهامات ناروا به اسلام و مسلمانان است.در تعاليم و متون اصلي بهاييت، سلطنت ((موهبت رب عزت است )) كه به شهرياران كامل و پادشاهان عادل كه بايد ((عدل مجسم و عقل مشخص و فضل مجرد باشند )) عطا شده است. بهاييان، شيعيان را متهم مي

بهائي نيستم چون نمي خواهم رهبرانم دم از تحرّي حقيقت بزنند و بعد خلاف آنرا عمل کنند. يکجا از حق جوئي بگويند و جاي ديگر از کور و کر و جاهل شدن. يکبار از آزاد انديشي و وسعت مشرب بگويند و بار ديگر از جدايي و طرد! بهائي نيستم چون نمي خواهم رهبرم دم از

فرقه بهائيت از جمله مسلك‏هاى بشرى بى‏بنياد است كه فاقد اصول، معيارها و ملاك‏هاى دينى قوى و مستند مى‏باشد؛ عقايد و اصول فكرى آن نه تنها فاقد شالوده مستحكم اديان آسمانى است، بلكه از لحاظ اصول و معيارهاى اوليه شكل‏گيرى و منابع مستند، كاملاً ضعيف و غيرعلمى است به همين دليل نقد اين فرقه در

متن زير قسمتي از پيام سران بهائي در ايران مي باشد در  پيوست پيام ?? برگي بيت العدل ، که به بهائيان صادر گرديده شده است حال شما قضاوت کنيد و اگر چيزي از اين مهمل بافي هاي سران بهائي فهميديد لطفا به ما هم اطلاع رساني نمائيد . لازم به ذکر است پيام مذکور

“نفوسي که از امر بديع معرض اند از رداء اسميه و صفتيه محروم و کل از بهائم بين يدي الله محشور و ‏مذکور! ‏ ” از افاضات بهاء الله!‏ يعني کساني که از بهائيت روي مي گردانند، پوشش نام و صفت انساني از آنان فرو مي افتد و همگي در ‏روز قيامت در پيشگاه خداوندي

قبل از اينکه راجع به امّي بودن جناب بهاء الله بحث کنيم ، ابتدا لازم است بدانيم که کلمه”امّي” به چه معناست؟ در لغت نامه دهخدا آمده: امّي: هر آن کس که نوشتن و خواندن نداند،کسي که بر اصل خلقت خود بود و کتابت و حساب نياموخته باشد. بهائيان معتقدند که جناب بهاء الله امّي

1. بر ورق ورق توراة و انجيل و زبور و ساير كتب انبياء مطلعم كه احبار و پادريهاي ايشان آن طور اطلاع بر آن كتب ندارند [1] . 2. يك نفر نتوانسته كه يك صفحه نظير يك صفحه از كتب ما را بياورد و نمي فهمد آنها را چه جاي آنكه رد كنند [2] .

چندي پيش در يکي از تاپيک هاي سايت (نقد مقاله شماره 1 (خاتميت))، يکي از کاربران از سابقه آشنايي خود با کتاب هاي روحي گفت، و عنوان کرد: “من مدتيه که با دوستاي بهايي زيادي آشنا شدم و با بعضياشون کتاب روحي مي خونم، حتما مي دونين چيه، چون همتون پژوهشگرين!”… “الهام” دريافت هاي خود

  خطبه البيان و يا خطبه افتخار منسوب به حضزت علي (ع) است ، گويند : آن حضرت وقتي در کوفه در ضمن خطبه اي به مناسبت حوادث و مصائبي که بعد ار  رحلت پيامبر براي امت روي مي دهد، اشارت هائي فرمود و منکري به نام ” سويد بن نوفل هلالي” از بزرگان خوارج،

خاتميت ؛ نفى مسلک باب و بهاء ازآنجاکه خواستن هر چيز، لزوماً به معناي توجه به جميع لوازم آن و وجود آن‌ها نيست، لذا در مطالع? بروز گرايشات انحرافي نيز بايد توجه کرد که تا چه اندازه داعيان اين گرايش‌ها، توجيهات نظري خود را سامان داده‌اند. وقتي انحراف و بدعت نسبت به دين اتفاق مي‌افتد،