چهارده خورشید

در گزارشي آمده است که طبق طرح تصويبي سال 1376شمسي، طرح جامع مسجد شامل چهار صد هکتار اراضي منطقه است که حدود چهل هکتار (چهارصد هزار متر) محدوده داخلي مسجد پيش بيني شده است. در بخش ديگر اين گزارش آمده است که سالانه حدود پانزده ميليون نفر به مسجد جمکران [1] مي آيند. پاورقي [1] […]

چون نماز بهترين عبادات و کليد حل مشکلات است، بر آن شدم که سرآغاز تحقيقاتم را نماز امام زمان عليه السلام قرار دهم. اين نماز را علماي بزرگ شيعه در کتابهاي خود روايت کرده اند که ما در اينجا به چهار طريق آن را نقل مي کنيم: الف – سيدبن طاووس مي نويسد: صلوة الحجّة

يکي از وظايف مهم شيعيان دعا کردن براي فرج مولاي انس و جان حضرت صاحب الزمان است که خود فرمودند: و اکثر الدعاء بتعجيل الفرج فان ذلک فرجکم. [1] . و براي تعجيل فرج زياد دعا کنيد که آن فرج شماست. برکات دعا براي فرج به خود ما بر مي گردد. مرحوم آيه الله موسوي

صديق مکرّم آقاي حاج سيد عباس حسيني (واعظ) که چند ماه قبل مرحوم شد از پدرش مرحوم سيد مرتضي حسيني که از تربيت شدگان مرحوم حاج شيخ محمّد تقي بافقي است، جرياني را نقل کرد؛ از ايشان خواستم آن را بنويسد، قبول فرمود. چکيده آن نوشته که نزدم موجود است اين چنين است: مرحوم سيّد

مرحوم آية اللّه حاج شيخ مرتضى حائرى مى نويسد: «آقاى حاج شيخ عبداللّه مهرجردى از وعاظ مشهور خراسان است و من متجاوز از چهل سال است كه ايشان را خوب مى شناسم; انسان فاضل و با محبتى است. او گفت: در زمان رضا شاه پهلوى در اواخر سلطنت او كه خيلى بر اهل علم سخت

يکي از عواملي که سبب مي شود مردم از دعا کردن براي فرج امام زمان عليه السلام غفلت ورزند، عدم آگاهي آنها به زندگي لذتبخش در زمان ظهور آن بزرگوار است. براي اينکه مواليان و دوستان حضرت بدانند در زمان ظهور چه تحول و دگرگوني عجيبي در دنيا پيدا مي شود، به چند روايت از

جوانى مى گويد: «منزلى خريدم، امّا مى دانستم كه براى اداى تمام پول خانه توانايى ندارم و خداوند بايد به من كمك كند. شب چهارشنبه كه به مسجد جمكران مشرف شدم، بعد از نماز تحيّت دعا كردم و گفتم: آقا ما را ببخشيد كه براى خواسته هاى كوچك پيش شما مى آييم. و الاّ بايد

طبق روايات وارده هنگامي که مواليان و دوستان خاندان عصمت و طهارت دعا مي کنند، اولياي خدا آمين مي گويند، و چه ارزشمند است دعايي که حضرت اباصالح المهدي عليه السلام آمينش را بگويد. براي اثبات گفتارمان به بيان يک روايت بسنده مي کنيم: محمد بن الحسن الصفار در بصائر الدرجات به سند خود از

 برادرى دانشجو مى گويد: «حدود سه سال بود كه سردرد عجيبى داشتم. ابتدا درد از ناحيه گيجگاه شروع شده و سپس تمام سر، پيشانى، چشم ها و حتى دلم را فرا مى گرفت. شب و روز آسايش نداشتم. مدتى بعد از شروع سردردها حالت شوك به من دست مى داد. حافظه ام را از دست

بي ترديد دعا کردن براي آن بزرگوار، نصرت و ياري اوست، چون يکي از انواع نصرت، ياري کردن به زبان است، و دعا براي آن حضرت يکي از اقسام ياري کردن به زبان است. قرآن مجيد مي فرمايد: و اذا حييتم بتحيه فحيوا باحسن منها او ردوها… [1] . و هر گاه محبت و ستايش

يكى از خدمه جمكران مى گويد: «يك روز قبل از عاشوراى حسينى در مسجد جمكران مشغول قدم زدن بودم. مسجد بسيار خلوت بود. ناگهان متوجه مردى شدم كه بسيار هيجان زده بود و به هر يك از خدّام كه مى رسيد، آنها را بغل مى كرد و مى بوسيد. جلو رفتم تا جريان را جويا

صاحب مکيال المکارم خلاصه آثار و فوايد و ويژگيهايي را که بر دعا کردن براي تعجيل فرج مترتب است، بيان مي کند و ما هم به جهت اينکه کتاب مکيال المکارم که به امر مطاع ولي عصر عليه السلام نوشته شده کتابي مبارک و پر خير است، مطالب آن را ذيلا نقل مي کنيم: دعا

در غروب شامگاه نيمه شعبان حضرت امام حسن عسکري عليه السلام به عمه اش حکيمه خاتون فرمود: امشب نزدم افطار کن، که باري تعالي تو را شاد مي گرداند به ديدار حجت خويش که حجت بر حق در روي زمين خواهد بود. حکيمه خاتون گفت: مادرش کيست؟ حضرت فرمود: نرجس. سپس حکيمه خاتون عرض کرد:

جوان مى گويد: «به دليل مسموميّت، چند روزى در بيمارستان نمازى شيراز بى هوش بودم. پزشكان از مداواى من قطع اميد كرده بودند. برادرم كه در آن لحظات كنار تخت من بود، مى گفت: ديدم كه خط صافى روى صفحه اى كه نوار قلب را نشان مى داد، ظاهر شد. او گريه مى كند و

قال ابو محمد الحسن العسکري (ع): لما وهب لي ربي مهدي هذه الامه ارسل ملکين. فحملاه الي سرادق العرش حتي وقفا بين يدي الله عز و جل فقال له مرحبا بک عبدي لنصره ديني و اظهار امري و مهدي عبادي آليت اني بک آخذوا و بک اعطي و بک اغفر و بک اعذب اردداه ايها

 يكى از خدام حضرت رضا(عليه السلام) مى گويد: «براى كشيدن دندان، پيش دكتر رفتم. دكتر گفت: غده اى كنار زبان شما است كه بايد عمل شود. من موافقت كردم، امّا پس از عمل، لال شدم و قادر به حرف زدن نبودم. همه چيز را روى كاغذ مى نوشتم و با ديگران به اين وسيله ارتباط

متاسفانه بسيار ديده مي شود که در محافل ديني و جلسات مذهبي اهميت فوق العاده و خاصي به دعا براي فرج آن عزيز داده نمي شود، در حالي که شيعه حاجتي مهمتر از فرج آن بزرگوار ندارد و وظيفه اين است که در بهترين اوقات و اماکن اجابت دعا، اول فرج آن امام همام را

 اين جانب «ع ـ م» فرزند حسين، ساكن شاهرود، در اثر اصابت ضربه اى به جمجمه ام بى هوش شدم و به بيمارستان منتقل و بعد از 48 ساعت به منزل انتقال يافتم; در حالى كه در اثر آن ضربه، قوه گويايى خود را از دست داده و لال شده بودم. به چند دكتر در

عصر غيبت، عصر دوري عموم مردم از ملاقات با امام زمان (عج) است امام، هادي بشر است، دوري از اين هدايت گر آيا چيزي جز گمراهي و قساوت قلوب در پي خواهد داشت؟ پس انسانهايي که طالب هدايت اند چه خواهند کرد؟ طبق بيان نوراني امام سجاد (ع): خداوند به چنين افرادي درک و فهمي

«سال ها پيش كه به مسجد جمكران مشرف مى شدم از حاجى خليل قهوه چى كه در آن زمان خادم مسجد جمكران بود، شنيده بودم كه فردى به نام حسين آقا، مهندس برنامه و بودجه با هدايت آقاى حاج خلج قزوينى به مسجد جمكران مشرّف شده و شفا گرفته است. سال ها منتظر فرصت بودم

از کارهايي که رسم ادب و شيوه اظهار محبت خالصانه است، همراهي در مصيبت هاست. براي توضيح مطلب به برخي از رنجها و مصيبت هاي آن حضرت اشاره مي کنيم تا شايد دلهاي زنگار گرفته از گناه مان بيدار گشته و به نور آن امام جلا يابد: مستور بودن آن حضرت و محجوب بودن ما

برادر «ح» مى گويد: «غروب ماه مبارك رمضان، موقع افطار بود كه بر اثر انفجار ترقه، آتش سوزى مهيبى رخ داد و دو برادرم سوختند; محمّد رضا 65% و مجتبى 35% . آنها را در بيمارستان سوانح و سوختگى شهيد مطهرى بسترى كرديم. روز بعد كه به بيمارستان مراجعه كردم، نتوانستم آن دو را بشناسم.

زمان دقيق ولادت با توجه به روايات شيعه و سنّي زمان دقيق ولادت آن نور الهي در پانزدهم شعبان سال 255 هجري بوده است. باردار نور يکي از ويژگي هاي زمان حمل امام زمان ـ ارواحنا فداه ـ اين بود که تا زمان ولادت آثاري از حمل در جناب نرجس خاتون (مادر بزرگوارشان) ديده نشد.جريان

نام مبارک امام زمان عليه السلام محمدبن حسن عسکري است، القاب مشهور حضرت عبارت است از: مهدي موعود و قائم و صاحب الزمان عليه السلام و… ايشان بنا بر مشهور در سال (255) هجري قمري [1] در شهر سامرا متولد شد و در سال (260) يعني در سن پنج سالگي به مقام خلافت عظمي و

عقيده شيعيان اثني عشري اين است که امامت از اصول اعتقادي است نه از فروع؛ و تعيين امام با خداوند است نه با انتخاب مردم، و نيز عقيده دارند که بعد از رسول خداصلي اللَّه عليه و آله دوازده نفر به نصّ پيامبر گرامي به عنوان امام معصوم معرفي شده اند. اولين امام شيعه علي

در اين بخش، بخشي از رفتار و عقيده شيعه مذکور مي گردد تا پيروان ائمّه طاهرين عليهم السلام و شيفتگان حضرت مهدي عليه السلام خود را با آن منطبق و ارزيابي نمايند.شعار شيعه اَلْحَقُّ مَا رَضيْتُمُوهُ وَالْباطِلُ مَا اَسْتَخْطُمُوهُ وَالْمَعْرُوفُ مَا اَمَرْتُمْ بِهِ والْمُنْکَرُ ما نَهَيْتُمْ عَنْهُ [1] . حق چيزي است که شما (خاندان

وي در مقدمه کتابش مي نويسد: کتاب خلاصة البلدان از تأليفات صفي الدين محمّدبن محمّدبن هاشم حسيني رضوي قمي است که خود در اول کتاب مي نويسد: از سال 1179به خواهش ملّا محمّد صالح [1] معلم قمي آن را تأليف نمودم. ايشان در بخش ديگري از کلام خود مي نويسد: صفي الدين رساله اي مي

مرحوم آيت اللَّه حاج شيخ مرتضي حائري فرمود: در جريان تحريم تنباکو، ميرزاي شيرازي با صلاحديد اصحاب خود، مانند مرحوم سيد محمد فشارکي، مصممّ شد استعمال تنباکو را کتباً تحريم کند، ولي حدود يک هفته اين کار به تاخير افتاد. اصحاب ميرزا ناراحت بودند، سرانجام مرحوم فشارکي – که از اعاظم شاگردان ايشان محسوب مي

مرحوم آيت اللَّه سيد شهاب الدين مرعشي يکي از مراجع تقليد شيعه که با تکميل کتاب احقاق الحق و تاسيس کتابخانه کم نظير خود، يکي از نيرومندترين نگهبانان فرهنگ شيعه محسوب مي شود، در يکي از ملاقات هايي که با ايشان داشتم فرمود: در نجف نزد عالمي بزرگوار (اين جانب براي حفظ بعضي از جهات

از اموري که امروز شايع شده است: سرگرم کردن افراد به يک سلسله خوابها و مکاشفات است. بايد توجه داشت که خواب از نظر علمي براي خود بيننده خواب حجّت نيست تا چه رسد به ديگران، و از خواب بدتر مکاشفاتي است که بعضي ها مدعي آن هستند. امروز در اثر پخش بعضي از مکاشفات