چهارده خورشید

و در حدیثى از امام صادق- علیه‏السلام- آمده است که: «جز خدا هیچ نبود، پس خداوند پنج نور را از جلال و عظمت خود آفرید و براى هر یک از آن انوار، اسمى از اسماى الهى بود. خدا «حمید» است […]

بنده به عنوان یک گوینده و یک روحانى سال‌ها از فاطمه زهرا(س) حرف زده‏‌ام و شاید صدها ساعت در باره این مخدره صحبت کرده‏‌ام و همه ما به فضایل معنوى فاطمه زهرا(س) و به خصلت‌هاى انسانى فاطمه زهرا(س) توجه کردیم

ابن ‏مسعود نقل مى‏کند که، دیدم على بن ابى‏طالب علیه‏السلام را که مشغول نماز است و در رکوع و سجودش مى‏گوید: «اللهم بحق محمد صلى اللَّه علیه و آله و سلم عبدک، اغفر للخاطئین من شیعتى»  پروردگارا، به حق بنده‏ى

رسول خدا فرمود: هنگامى که خداى تعالى حضرت آدم ابوالبشر را آفرید و از روح خود در او بدمید، آدم به جانب راست عرش نظر افکند، آنجا پنج شبح غرقه در نور به حال سجده و رکوع مشاهده کرد، عرض

شخصیت فاطمه زهرا(س), در ابعاد گونه گون قابل بررسى است. در هر مرحله از مراحل زندگى وى, لایه ها و درسهاى بزرگى نهفته است و با کالبدشکافى و موشکافیهاى عمیق, مى توان درسهاى بزرگى آموخت و باید هم آموخت. یکى

روزى رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم در «ابطح» نشسته بود، جبرئیل نازل شد و عرض کرد: خداوند بزرگ، بر تو سلام فرستاده و مى‏فرماید: چهل شبانه روز از خدیجه کناره‏گیرى کن و به عبادت و تهجد

بانوى بزرگ اسلام، حضرت فاطمه سلام الله علیهامظلومه زمان خویش و همه سده‏ها و قرن‏هایى است که تاکنون بر عالم اسلام‏گذشته است. این مرکز و قطب اهل بیت در سخنان پیامبر(ص) و نیز رفتارهاى آن حضرت‏با وى به خوبى معرفى

در تاریخ تولد فاطمه علیهاالسلام در بین علماى اسلام اختلاف است. لکین در بین علماى امامیه مشهور است که آن حضرت در روز جمعه بیستم ماه جمادى الثانى سال پنجم بعثت تولد یافته است. (۱)  مکان تولد حضرت زهرا (علیهاالسلام)

«بسم الله الرحمن الرحیم. انا اعطیناک الکوثر، فصل لربک وانحر. ان شانئک هو الابتر» معنویت قدسى فاطمه(س) در قرآن کریم، جلوه‏اى تام یافته. جمال معنوى و اوج پاکى و عصمتش، در آیه تطهیر، (۱) درخشش انسان کامل را متجلى ساخت،

بعضى گفته‏اند: آیه‏ى مذکور دلالت بر عصمت ندارد. زیرا آیات قبل از آن و آیات بعد از آن، درباره‏ى زنان رسول اکرم نازل شده و خطابه به آنان متوجه است. و به قرینه‏ى سیاق باید گفت: آیه‏ى مذکور نیز درباره‏ى

به زندگى پربار اما کوتاه فاطمه(س) از ابعاد گوناگون مى‏توان نگریست و از دیدگاههاى مختلف به نظاره نشست. آنچه در این نوشتار در پى آنیم «بررسى سیره تربیتى‏» آن حضرت است. به عبارتى دیگر زهرا(س) را بر کرسى مادرى و

مرورى بر زندگى حضرت زهرا(س) در کتب و مخصوصا صحاح اهل سنت (۱) از دو جهت اهمیت دارد: نخست اینکه; عظمت‏بانوى دو عالم، نزد هر دو گروه آشکار مى‏شود. و دیگر اینکه، با وجود چنین عظمتى چگونه بسیارى از اهل

چهره مقدس و ملکوتى فاطمه زهرا(س) در تاریخ اسلام آنقدر تابناک و روشن است که چندان به تحقیق و بررسى نیاز ندارد; اما با توجه به ایام شهادت آن بزرگوار شایسته است اندکى درباره فضایل حضرتش گفتگوکنیم. براین اساس، به

یکى از عوامل اساسى در تکامل انسان عنصر «اسوه‏» است.  به یقین ارائه تعریف جامعى از اسوه در همه موضوعات مربوط به حیات مادى و معنوى بشر که بتواند با برقرارى اعتدال بین نیازها و استعدادهاى انسانى، آنها را در

شهادت     قبیله «بنی لحیان» با مکر، ۶ تن از قاریان قرآن را از مدینه خارج نمودند، خبیب نیز در میان آنها بود، این گروه تعدادی از مسلمین را به شهادت رسانده و دو نفر دیگر را در مکه به

اهتزاز عرش     جنگ با بنی‌قریظه به حکم سعد بن معاذ آغاز شد، سعد به خیمه «کعیبه» (دختر سعد اسلمی) رفت. پیامبر(ص) پس از نبرد خندق دو مرتبه جراحت دست سعد را سوزاند اما هربار زخم عفونت می‌نمود. سعد در

منابع     زندگانی امام حسن عسگری، نویسنده: باقر شریف قریشی، مترجم: سید حسن اسلامی با خورشید سامراء، نویسنده: محمد جواد طبسی، مترجم: عباس جلالی منتهی الامال تحلیل از زندگانی امام حسن عسگری، نویسنده: باقر شریف قریشی، مترجم: محمد رضا عطایی.

هنگامى که روح انسان قوى شود، و پرتوى از صفات الهى در جان او بیفتد، و به مقام قرب او نائل گردد، اراده‏اش «به فرمان خدا» در جهان تکوین اثر مى‏گذارد و آنچه را او مى‏خواهد همان مى‏شود. این همان

محبت و عشق، قوى‏ترین جاذبه در میان دو موجود است. در قانون معروف جاذبه که بر عالم ماده حکومت مى‏کند مى‏خوانیم: «هر قد جرم اجسام زیادتر، و فاصله آن‏ها کمتر باشد جاذبه آن‏ها بیشتر است» این قانون در جهان معنى

با توجه به اینکه «حب دنیا سرچشمه همه گناهان» است، چنانکه در حدیث معروف نبوى آمده «حب الدنیا رأس کل خطیئه» و همه تجربیات و مشاهدات ما نیز نشان مى‏دهد که تمام تجاوزها، جنایتها، ظلمها، و ستمها، دروغها، خیانتها به

ارزش انسانها مسلماً یکسان نیست، بعضى از مقربترین فرشتگان الهى برترند، و بعضى از درنده‏ترین حیوانات پائین‏تر، و آنچه به این انسان ارزش مى‏دهد بر اساس معرفى قرآن و اسلام همان «علم و ایمان و تقوى و ملکات فاضله انسانى»

نخستین سنگ بناى وجود انسان «نطفه» او است، چرا که به هر حال نطفه است که قسمت مهمى از ارزشهاى وجودى انسان را در بر مى‏دارد، و به همین دلیل در روایات اسلامى دستورهاى زیادى وارد شده که این سنگ

موضوع دوازدهم در حقیقت تابع و حاصل موضوع یازدهم است. کیفیت خلقت یکسان چهارده معصوم علیهم‏السلام، ایجاب مى‏کند که در تمام شئون ولایت نیز ردیف یکدیگر باشند؛ لذا اثرات بغض و یا محبت، اطاعت و یا عصیان نسبت به هر

موضوع هفتم مشترک بودن فاطمه سلام‏اللَّه‏علیها است بارسول اکرم در مقام رکن بودن نسبت به على بن ابى‏طالب سلام‏اللَّه‏علیه. جابر بن عبداللَّه چنین روایت مى‏کندکه پیامبر اکرم به على فرمود: «سلام علیک ابا الریحانتین، اوصیک بریحانتى من الدنیا من قبل

منتقب نهم اشتراک حضرت صدیقه سلام‏اللَّه‏علیهاست با امیرالمؤمنین و یازده فرزند معصومش، در محدث بودن (یعنى شنیدن حدیث فرشتگان). منصبهاى الهى سه قسم است: نبوت، رسالت، و امامت. علماى عامه در کتب خود نقل کرده‏اند که عبداللَّه بن عباس آیه‏ى

حدیث دهم (۱) فاطمه (ع) شبیهه الرسول (ص) فى کلامه و حدیثه عن عائشه أم‏المؤمنین رضى‏اللَّه‏عنها أنها قالت: ما رأیت أحدا کان أشبه کلاما و حدیثنا برسول‏اللَّه صلى اللَّه علیه و سلم من فاطمه و کانت إذا دخلت علیه قام

حدیث ششم (۱) الرسول (ص) یشم رائحه الجنه من فاطمه عن عائشه رضى‏اللَّه‏عنها قالت: کان النبى صلى اللَّه علیه و آله و سلم: إذا قدم من سفر قبل نحر فاطمه و قال: منها أشم رائحه الجنه. حدیث ششم: حضرت رسول

مرحوم صدوق از ابن‏عباس روایت مشروحى نقل کرده که پیامبر (ص) در آن، از ستمهائى که به اهل‏بیت (ع) مى‏شود خبر داده است، از جمله از مطالب آن روایت این است که فرموده: امّا دخترم فاطمه (س)، او سرور بانوان

غیر از هدایاى فوق العاده معنوى که پیغمبر اکرم(ص)‏ به دخترش فاطمه زهرا(س) داد که هر کدام از دیگرى گرانبهاتر و پر ارزشتر بود که بعضى از آن‏ها در تاریخ ضبط شده مانند تسبیح حضرت فاطمه(س) و بعضى را ما

زیباترین شهادت     پیامبر (ص) روزی در بازار شهر از مردی عرب اسبی خرید و به او گفت:«دنبال من بیا تا بهای خرید آن را به تو بدهم» در میان راه مرد عرب از پیامبر (ص) عقب ماند، گروهی از