بهائیت

حسن خان نامي بيان مي کند: ” من هم اگر بنا باشد زير بار دين بروم فقط دين بهاء الله را قبول مي کنم ، چرا که من اندازه ي بزرگواري و عظمت هر يک را مي دانم و مغز جميع آنها را وزن کرده !!! و دانسته ام مغز حضرت آدم دو من و

دين و مذهب همواره عاملي سرنوشت ساز در تحولات کشورها بوده و جنبش هاي اجتماعي فراواني به نام آن در سراسر جهان به ويژه ايران شکل گرفته است. در اين ميان، استفاده از مذهب و علائق ديني مردم براي ايجاد تغييرات گسترده سياسي و اجتماعي حکم شمشير دو لبه را دارد؛ زيرا هم مي تواند

بهاءاله پس از آنکه همه علائم ظهور قائم را معنوي دانسته آيه مربوط به قيامت ورستخيز “يوم تاتي السماء بدخان مبين ” را مربوط به دوره ظهور قائم گفته و دخان مبين رادخان اوهام ناس شمرده (!) از رواج و رونق امر بابيت در اطراف و اکناف کشور و تزايد روزافزون امر باب سخن به

آنچه که در زير مي خوانيد شرح ملاقات ميرزا علي محمد ملقب به (ورقا) فرزند ملا مهدي يزدي از جمله مبلغان بهائي با ميرزا حسينعلي است: “ورقا به اتفاق پدر و برادر عازم ساحت اقدس شد والدش حاجي ملا مهدي در بيروت مريض و در مزرعه وفات کرد و ورقا  با برادرش روانه عکا گرديد.

در اين بخش قصد داريم ايقان (1882) را با ايقان فعلي مقايسه کنيم و به چند نمونه از اختلافات موجود ، اشاره کنيم: ايقان (1882) ايقان فعلي بخلع ايمان (صفحه6) به خلع اثبات (صفحه 5) من السّدره التي کانت (صفحه 13) من شجر کان في الرّوضه(صفحه 13)  في رضوان الاحديّه(صفحه 13) الاحديّه(صفحه 13) ذوالجلال(صفحه 14) ذي الجلال(صفحه 14) اين خادم

  َمَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلاَّ بِلِسَانِ قَوْمِهِ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ فَيُضِلُّ اللّهُ مَن يَشَاءُ وَيَهْدِي مَن يَشَاءُ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ . (قرآن كريم –  سوره الابراهيم – آيه 4  )   ترجمه: ما هيچ پيامبرى را، جز به زبان قومش، نفرستاديم؛ تا (حقايق را) براى آنها آشکار سازد؛ سپس خدا هر کس را بخواهد (و

  در اين بخش قصد داريم  در ارتباط با مقام حضرت بهاء الله مطالبي را خدمت عزيزان ارائه کنيم ، اميدواريم که مورد توجه شما قرار بگيرد. بهاء الله در ايقان بيان کرده:” هرگز مظهري اکبر از انبياء نبوده”(ايقان – صفحه 159) پس با اين وجود مقام حضرت بهاء الله  از انبياء ديگر از جمله

1- بهاء الله بيان کرده: ” بگو اي عباد ، حق (من ) با کلمه يفعل ما يشآء آمده و اعتراضات عالم نزد اين کلمه معدوم و مفقود ميفرمايد انّه لو يحکم علي الارض حکم السّمآء او علي السّمآء حکم الارض  ليس لاحد ان يعترض عليه.  “( اقتدارات  – بهاء الله – صفحات 13 و

معرفي اجمالي کتاب تنبيه النائمين پس از آنکه ميرزا حسينعلي بهاء ادعاي خود را فاش کرد و خودش را خود را من يظهره‌الله معرفي نمود ، برخي از بابيان با او مخالفت کردند و بر عليه او رديه هايي نوشتند. يکي از آنها عزيه نوري ، خواهر بهاءالله و از طرفداران ميرزا يحيي صبح ازل

در بخش قبلي چند مورد از اغلاط کتب باب را ذکر کرديم ، در اين قسمت قصد داريم نمونه هايي از اغلاط کتب و آثار بهاء الله را  خدمتتان ارائه دهيم ، اميدواريم که مورد توجه شما قرار بگيرد: 1- بهاء الله در کتاب ايقان آورده: ” در جميع اعصار و اقران بر مظاهر قدرت

با عرض سلام و تحيت. قبل از تبيين فرقه فاسد بهائيت، لازم است در باره فرقه فاسد ديگري به نام بابيت مطالبي بدانيم. بنيانگذار فرقه بابيه سيد علي محمد شيرازي است. از آنجا كه او در ابتداي دعوتش مدعي بابيت امام دوازدهم شيعه بود و خود را باب و طريق ارتباط با امام زمان مي

کتاب هشت بهشت درباره احکام بيان و پاره اي از وقايع تاريخي مي باشد و اثر مشترک ميرزا آقا خان کرماني و شيخ احمد روحي است. شيخ احمد روحي کرماني از مشاهير ازليان و داماد ميرزا يحيي نوري معروف بصبح ازل و مترجم کتاب حاجي بابا از انگليسي به فارسي و ژيل بلاس از فرانسه

يکي از دوستان بهائي به نام فاران دوستي چند روز پيش مطالبي را با عنوان “در پس حفظ آرمانهاي اديان بزرگ” در يکي از سايت هاي بهائي مطرح فرمودند. مطالب مذکور در نقد گزارشي تنظيم شده بود که “در 29 ديماه 1387 در سايت شيعه نيوز” پيرامون سخنان “دکتر احمدي تحت عنوان بهائيان در صدد

کتاب نظر اجمالي در ديانت بهائي در 148 صفحه با فهرست و هر صفحه در 19 سطر در سال 1326 شمسي با تصويب لجنه ملي نشريات امري در تهران تکثير شده است و باز در مرتبه دوم در 160 صفحه و هر صفحه در 20 سطر در سال 1327 شمسي با تصويب لجنه ملي نشريات

قبلاً ذکر کرديم که جناب درويش محمد همان ميرزا حسينعلي بهاء است که مدتي را در لباس قلندري در کوههاي سليمانيه همراه با دراويش و قلندران ياهو مي کشيده و بعد هم آمده و ادعاي پيامبري و خدايي و خدا آفريني نموده است ،حال در اين بخش مي خواهيم از کشکول ايشان ومحتوياتش اطلاع پيدا

اين بنده صالح نام مراغه اي در سنه 1338 به عنوان تحقيق و تحري حقيقت به ميان جماعت بهائي ها رفته و در پي تفحص و تجسس بر آمده ، در ضمن چون در ايران ما ، از عادات مضره يکي اين است که اگر کسي به عنواني با مذاهب ديگر آشنائي کرده و آمد

جناب عبدالبهاء در مورد  سياهان آفريقا فرموده اند: ” مثلاً چه فرق است ميان سياهان افريک و سياهان امريک ، اينها خلق الله البقر علي صورة البشرند ‏آنان متمدن و با هوش و فرهنگ ،  حتي در اين سفر در مجامع و مدارس و کنائس سياهان در ‏واشنگتن صحبت هاي مفصل شد، مانند هوشمندان اوروپ

يکي از واقعيات غير قابل انکار، وجود جملاتي در آثار و نوشته هاي عليمحمد شيرازي (باب) است که در آن ها مطالبي بيان شده است که از نظر بهائيان اعتقاد به آن مطالب خرافه و دروغ و افسانه است. تنوع موضوعاتي که در اين مجموعه مي گنجند بسيار زياد است اما در اين نوشتار به

نگارش کتاب به منظور تشريح و تبليغ عقايد، و شرح زندگي رهبران، از ابزارها و وسايلي است که فرق و مکاتب مختلف در طي تاريخ به آن توجه نموده و به منظور ترويج عقايد خود از آن سود جسته‌اند. بابيت و بهائيت نيز از اين امر مستثنا نيستند. پيروان اين فرقه‌ها متناسب با زمان و

‌‌ باب: ‌با علوم، آشنايي ندارم! آقاي‌ عباس‌ امانت‌ (متعلق‌ به‌ خانواده‌ بهائي‌ «امانت» ) از مورّخان‌ معاصر است‌ که‌ در غرب‌ مي‌زيد و تعلق‌ خاطرش‌ به‌ باب‌ و بهاء، از خلال‌ سطور کتابش: «قبله‌ عالم» ، هويدا است. ‌ اين‌ مورخ‌ بهائي‌ (در گزارش‌ مذاکره‌ علماي‌ تبريز با باب) از علي‌ محمد باب، با

مقايسه‌ي ايقان با قرآن! سر انجام آخرين تير ترکش دوستان بهائي رها شد: اگر ايقان اغلاط بي شمار دارد امر تازه‌اي نيست در قرآن هم غلط ادبي وجود دارد! اين سخن آن چنان مرا دچار شعف نمود که گفتني نيست، زيرا انتظار آن را داشتم بالاخره اولياي امر بهائي بعد از 9 قسمت بحث تحليلي

سيد علي محمد شيرازي (1236 ـ 1266) يكي از شاگردان سيدكاظم رشتي مؤسس فرقه شيخيه بود كه پس از فوت استاد، ادعا كرد كه باب واسطه وصول به امام زمان است و بعد ادعا كرد كه خود قائم موعود است و در نهايت نيز ادعاي نبوت و… را نمود تا اين كه در سال 1266

چنان چه عرض شد درون مايه‌ي کتاب ايقان ، اثبات مظهريت سيد باب است و بهاءاله در آن تاريخ خود را تابع و پيرو باب و جانشين او را ازل مي‌شمرده است و براي خويشتن هيچ مقامي قائل نبوده و خود را عبد و خادم فاني و باب را رب اعلي و سلطان السلاطين و

 به نام خدا ويژگي ها و ارزشهايي که خداوند در وجود انسان قرار داده است ، سبب تمايز بنيادين او با ساير موجودات شده . يکي از اين ويژگي ها ، توانايي تفکّر و تعقّل اوست. عقل وسيله فهم پيام الهي است که از سوي پيامبران به بشر ابلاغ مي گردد. و بشر در پرتو

کتابي که ار ناحيه خدا باشد به دانش ذات ذوالجلال متکي است و شک وريبي در آن نيست.در نقطه مقابل کتاب هاي بشري که تراوش فکر پديد آورنده آنهاست آينه تمام نماي همه ضعف هاي بشري است.دانش بشر از مسموعات و مکتسبات وافکار او نشاءت گرفته است و منقولاتش از ديگران نشان دهنده منابع او

با گذري بر  کتاب تنبيه النائمين عبدالبها در نامه اش به عمه خانم عزيه ، بعد از مقدار زيادي مقدمه چيني سر انجام به زبان کنايه ،عمويش ازل را درباره فرزندانش که پدر را رها کرده و به نزد ميرزا حسينعلي رفته اتد مورد نقد قرار مي دهدو مي گويد نفوسي که خود نياز به

مقدمه: در شماره‌هاي‌ پيشين‌ مجله، در موضوع‌ (بابيت) و تاريخچهِ‌ اين‌ مسلک‌ استعماري‌ و پايه‌گذاري‌ تشکيل‌ مسلک‌ انحرافي‌ ديگر – بهائيت‌ – مطالبي‌ ارايه‌ شد. بهائيت، آييني‌ بي‌بها، ادّعايي‌ دروغين، آموزه‌هايي‌ استعماري‌ و ابزار گمراهي‌ مردم‌ در دست‌ قدرت‌هاي‌ استکباري‌ است. در بخش‌ پيشين‌ اين‌ سلسله‌ نوشتار به‌ نمونه‌ هايي‌ از نقش‌ استعمار در شکل‌گيري‌

کتاب ايقان به گفته‌ي شوقي افندي، بزرگ‌ترين و قديمي‌ترين کتاب بهائيت محسوب مي‌شود. اين کتاب توسط ميرزا حسينعلي بهاء براي اثبات دعاوي سيد علي محمّد باب در سال‌هاي 1277 يا 1278 يا 1280 هجري قمري نوشته شده است. نويسنده در اين کتاب خود را “خادم فاني” و عبد فاني” و برادر کوچک‌تر خودش را که

اشخاص ساده لوح و عوام از شنيدن اين عنوان، چنان مجذوب و مسرور و بي اختيار ميشوند كه: گوئي چهره ي حقيقت تنها در مظهر اتحاد و يگانگي جلوه گر گشته، و اين معني بزرگترين برهان و بالاترين دليل جهان نور و حق و روحانيت است. اين مردم هنوز نفهميده اند كه: اتحاد يك موضوع