آغازگر و پايه گذار پديده ي کابالا را بايد “اسحاق کور” دانست که در قرن سيزدهم ميلادي در بندر ناربون (Narbonne) در جنوب فرانسه ميزيست. او برخي از نظرات عرفاني را بيان ميداشت. مفهوم “عين صوف” ساختهي اوست. اين مفهوم را که به معناي “لايتناهي” است، اسحاق به معني خداوند به کار برد. اين مطابق […]
«دنياي تئو» که به ظاهر داستاني دربارهي اديان و ريشههاي مشترک آنان است در قالب يک رمان و در پرتو گوناگونيهاي زماني مکاني و بدايع و عجايب سرزمينها با اهداف چند گانه است. سير داستان و سير سفر و بهبودي از بيماري کمي مشکوک، کمي مغرضانه، کمي با شيطنت صهيونيستي در طول تاريخ و البته
دنياي تئو؛ دنياي يهودا و بوسههاي زهرآگين از تبليغات موسوم ادامۀ مطلب »
صندوق مقدس بني اسرائيل و دربردارنده ميراث موسي و هارون(عليهما السلام) تابوت در زبان عربي به معناي صندوقي چوبي يا فلزي است که براي نگهداري اشيا[1] و حمل و دفن مردگان به کار ميرود. [2] درباره ريشه، معنا و دخيل يا عربي بودن اين واژه اختلاف است. گروهي از لغت شناسان با اعتقاد به عربي
مارسدن در ترجمه انگليسي پروتکلها مي نويسد: احتمال زياد مي رود که پروتکلها در سال 1897 هنگامي که نخستين کنگره صهيونيستها در بال سويس تشکيل شد، انتشار يا تجديد انتشار يافته باشد. اخيرا يک جلد از دفترچه خاطرات هرتصل، منتشر شده و چند بند از اين خاطرات نيز ترجمه و در تاريخچه صهيونيستها ثبت گرديده
الواح موسي(عليه السلام): صفحههايي حاوي دستوراتي از سوي خداوند به موسي(عليه السلام) الواح جمع «لوح» از «لاحَ يَلوُحُ» به معناي ظاهر شدن و درخشيدن است و چون با نوشتن بر روي يک صفحه مطالب آشکار و روشن ميگردد، به هرچيز پهن، مانند سنگ، چوب، استخوان، پوست و فلز که بر آن چيزي مينگارند لوح گويند.
ابوياسر نَضَري: برادر حييبناخطب (رئيس قبيله بنينضير) از دانشمندان بزرگ يهود[1] و از دشمنان سرسخت پيامبر(صلي الله عليه وآله)[2] از جزئيات زندگي او اطلاعي در دست نيست. نخستين سخني که از وي در اختيار است، به زمان هجرت پيامبر به مدينه بازميگردد. صفيه، همسر پيامبر و دختر حيي بناخطب ميگويد: چون رسول خدا به مدينه
ابورافع نَضَري: سلام(عبداللّه)[1] بنابي الحُقيق معروف به ابورافع نَضَري[2] از بزرگان يهود و دشمن سرسخت اسلام و پيامبر ابورافع، از اشراف يهود بنينضير[3] و بازرگان اهلحجاز بود.[4] برخي او را قرظي دانستهاند.[5] او چون پيامبري از ميان غيريهود، برانگيخته شد، حسادت ميکرد.[6] هنگامي که اسلام آوردن عبداللّه بنسلام را شنيد، در حضور او، نبوّت پيامبر
اهميت حضرت ابراهيمعليهالسلام و فرزندان ايشان در اديان ابراهيمي بر كسي پوشيده نيست. از اينروي، هر يك را اديان توحيدي يهوديت، مسيحيت و اسلام بر اساس كتاب آسماني خود، ميكوشد ارتباط خود با اين بزرگواران را نشان دهد. شناخت شخصيت اين انبيا در تورات و قرآن ميتواند بهترين ابزار براي آشنايي با اين اشخاص و
ابراهيم(ع) و خاندانش در تورات و قرآن ادامۀ مطلب »
بيش از پنجاه و شش سال از تاريخ به رسميت شناخته شدن اسرائيل از سوي سازمان ملل ميگذرد. در نيم قرن گذشته کشور فلسطين شاهد التهابات بيمانندي بوده است و از آن زمان تا کنون آماج جنايات دشمنان و بيمهري به اصطلاح دوستان خويش بوده است. صهيونيستها که خود را از تبار اسرائيل (يعقوب)، آن
يهود از ديروز تا امروز ادامۀ مطلب »
