خداشناسی

خداوند می فرماید: رَب السمَوَتِ وَ الأَرْضِ وَ مَا بَیْنهُمَا الْعَزِیزُ الْغَفّارُ؛ پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آن دو است، پروردگار عزیز و غفار (ص/66). در این آیه به مساله ربوبیت او نسبت به تمام عالم هستى می پردازد و اینکه او مالك همه این جهان است مالكى كه آنها را تدبیر و […]

یکی از اصول سه گانه اسلام، اعتقاد به نبوت می باشد، نبوت که از ضروریات دین اسلام است، معنایش آن است که خدای متعال برای راهنمایی مردم، دستورهایی به وسیله برخی از بندگان خود فرستاده، دستورهای نام برده، دین و آورنده آن ها، نبی یا پیامبر نامیده می شود. حضرت محمد (ص) خاتم پیامبران و

بسوى هدف – هدایت عمومى : دانه گندمى که در شکم خاک با شرائط مناسبى قرار میگیرد شروع به رشد و نمو کرده به شاهراه تحول میافتد و هر لحظه صورت و حالت تازه اى بخود گرفته با نظم و ترتیب مشخصى راهى را میپیماید تا یک بوته اى کامل داراى خوشه هاى گندم میشود

وصیت پیغمبر اکرم به مسلمانان : جهان بشریت – مانند سایر اجزای جهان هستی که مشهود ما است – محکوم ناموس تغیر و تبدل می باشد و همچنین، اختلاف شدیدی که در ساختمان افراد مشهود است، سلیقه های مختلف به وجود آورده که در اثر آن، نفوس مردم در تندی و کندی، فهم و ادراک

تعادل و میانه روی ویژگی اصلی اسلام : نتیجه دیگری که از توجیه دعوت به سوی انسان طبیعی عاید اسلام گردیده این است که میان مادیت و معنویت روشی متوسط و معتدل انتخاب نموده است که یکی از شاهکارهای اختصاصی این آیین آسمانی است، برخلاف آنچه از مذهب کلیمی و کتاب مقدسشان تورات به دست

پرسش: آیا می شود باور کرد که اسلام می تواند جهان بشریت را با در نظر گرفتن وضع حاضر و ترقیات و پیشرفتهای حیرت انگیز آن، اداره کند و نیازمندیهای موجود را پاسخ دهد؟ و آیا راستی وقت آن نرسیده که بشری که به نیروهای دانش در اعماق آسمانها می رود و به تسخیر ستارگان

انسان‌ باید در هر آن‌ از ساعات‌ شبانه‌ روز متوجه‌ باشد که‌ در عالم‌ تکوین‌ مُهمَل‌ خلق‌ نشده‌. قرآن‌ مجید میفرماید: أَیَحْسَبُ الإنسَـانُ أَن‌ یُتْرَکَ سُدیً. (قیامت/36) آیا آدمی‌ چنین‌ می‌پندارد که‌ مهمل‌ آفریده‌ شده‌ است‌؟ انسان‌ می‌پندارد که‌ رها شده‌ و یله‌ و واگذار شده‌ است‌؟ نه‌ اینطور نیست‌؛ انسان‌ رها نشده‌، انسان‌ موجودیست‌

قرآن کریم برای خودشناسی حساب جداگانه ای باز کرده است، به این معنی که در قرآن (و فقط در قرآن)  سراسر عالم خلقت، آیت و درس است برای خداشناسی؛ یعنی اختصاص به انسان ندارد که انسان فقط خودش را باید بشناسد تا خداوند را بشناسد. از نظر قرآن تمام جریانهای خلقت، تمام واحدهای آفرینش اعم

خداوند در قرآن کریم می فرماید:و فی الارض آیات للموقنین ، و فی انفسکم ا فلا تبصرون ترجمه: ”و در زمین آیاتى براى جویندگان یقین است‏ و در وجود خود شما (نیز آیاتى است) آیا نمى‏بینید؟! ”(سوره الذاریات ، آیات 20 و . 21 ) یکی از قدیمترین دستورهای حکیمانه جهان که هم به وسیله

گرچه از آن نظر که ایمان و اعتقاد ما به قیامت از ایمان به قرآن و گفتار پیامبران سرچشمه می گیرد لزومی ندارد که درباره قیامت به ذکر برهان و استدلال بپردازیم و یا شواهد و قرائن علمی بیاوریم، ولی نظر به اینکه خود قرآن کریم – لااقل برای نزدیک کردن مطلب به اذهان –

انسان در اسلام : اسلام از نظر این که آیینی است جهانی و نظر خاصی به جماعت مخصوصی و زمان و مکان معینی ندارد در تعلیم و تربیت مخصوص خود، انسان طبیعی را در نظر گرفته؛ یعنی نظر خود را تنها به ساختمان مخصوص انسانیت معطوف داشته که شرایط یک فرد انسان عادی در آن

تاریخ نشان می دهد که در برابر توحیدی که پیامبران الهی از فجر تاریخ به آن دعوت می کرده اند، انواع شرکها نیز وجود داشته است. الف. شرک ذاتی بعضی از ملل به دو ( ثنویت) یا سه ( تثلیث ) یا چند اصل قدیم ازلی مستقل از یکدیگر قائل بوده اند، جهان را چند

آيا تقدير الهى در مورد بندگانش قابل تغيير است يا نه؟ ما مسلمانها به بداء عقيده داريم بداء يعنى تغيير پيدا كردن تقدير الهى. تقدير الهى درباره انسان بر دو نوع است: 1- تقدير محتوم و قطعى، كه به هيچ وجه قابل تغيير نيست : 2- تقدير معلق و مشروط، كه با فقدان برخى شرايط،

قرآن کریم درباره قرار داشتن امور بر میزان و معیار می فرماید: فاما من ثقلت موازینه* فهو فی عیشة راضیة*‌ و اما من خفت موازینه* فامه هاویة* و ما ادراک ماهیه نار حامیة (آیات 6 تا 11 سوره قارعه) پس آن کسانی که میزان های عمل آنان سنگین باشد، در آسایش و خوشی خوشگوار و

جهان هستی – ماسوی – هرچه باشد و هر عظمت و وسعت حیرت انگیزی که داشته باشد و هر کثرت و اختلاف و تضاد و تزاحم و تنازعی که در آن حکمفرمایی نماید، یک واحد بیش نیست که فعل حق بوده و از هر جهتی که فرض شود، چنگ نیاز به دامن کبریای حق زده

در سوره نحل آیه 3 قرآن می خوانیم «خلق السموات و الارض بالحق، آسمان ها و زمین را به حق آفرید». او از هر چه با وى شریك مى سازند فراتر است. این در واقع فلسفه خلقت است: آسمان و زمین را به حق آفریده است. نقطه مقابل حق چیست؟ باطل. باطل همان است كه به

پس تا زماني که کسي بدون اجازه از خدا عبور نتواند کرد ( مواظب باش که ) با تمام وجود بر دين درست و استوار خود! پابرجا و محکم باشي. آن روز ( روز دسته، دسته شدن) و مانع گذراندن است . پس با تمام وجود دين حق گراي حنيف را که فطرت خدا، منطبق

در روايات آمده است که از طرف خداوند به موسي عليه السلام وحي شد: مرا چنان که سزاوار است شکر کن! موسي عليه السلام عرض کرد : چگونه شکر کنم ؟ در صورتيکه هر شکري که تو را مي کنم آن هم نعمتي است که تو به من عطا فرموده اي . خطاب رسيد :

ملکا ذکر تو گویم که تو پاکی و خدایی نروم جز به همان ره که توأم راهنمایی همه درگاه تو جویم همه از فضل تو گویم همه توحید تو گویم که به توحید سزایی خداوندا، ما را از آن بندگانت قرار ده که هنرشان ذکر است، دیدن است، دیدن تصویر پاک و زیبای تو، در

امام صادق (ع) از قول پيغمبر اکرم (ص) فرمودند ، نشانه هاي ايمان بنده مومن (يا انسان کامل ) ، 9 چيز است : 1- شادي و نشاط او را به باطل نکشاند، يعني درخوشيها از خدا غافل نشود. 2- خشم و غضب او را از طريق حق بيرون نبرد. 3- قدرت سبب تجاوزش نگردد،

آنچه بيش از همه بايد روي آن بحث شود حکومت خدا يا حکومت غير خداست. آنهم بخاطر برپائي عدالت در جهان . زيرا تا خود خدا حکومت نکند عدالت برپا نخواهد شد . روشن است که هيچيک از راه و روشهاي مطرح شده توسط انسانها ، از هر صنف و کشوري نتوانسته است معطوف به

کمال معنوی در زندگی مادی : آفرینش خدای چنانکه زندگی مادی مخصوص را در دسترس نوع انسان قرار داده و همه را با تجهیزات مساوی مجهز نموده و میان انسان و انسان فرق نگذاشته است، و نیز زندگی معنوی را که پس پرده زندگی مادی است در دسترس همه قرار داده است، چنانکه کمال زندگی

خداوند مثالي از خودتان، براي شما زده است: آيا (اگر مملوک و برده اي داشته باشيد)، اين برده هاي شما هرگز در روزي هايي که به شما داده ايم شريک شما مي باشند؛ آن چنان که هر دو مساوي بوده و از تصرف مستقل و بدون اجازه آنان بيم داشته باشيد، آن گونه که در

« آيا نمي بيني خدا ابرها را براي جمع و مرتب شدن مي چرخاند ، بعد آنها را با هم مالوف مي کند، بعد آنها را روي هم انباشته مي کند، و بعد مي بيني که از ميان امتداد آنها قطره بيرون مي آيد. و از ابرهاي کوه مانند که ريزه هاي يخ دارند نيز

« فَلَما رَءا القَمَر بازغ ( فَلما رءا الشَمس بازغه قال هذا رَبي هذا اَکبر فَلَما اَفلت قال يَقُوم اني بريء مِما تَشکرون » ( سوره انعام آيه 77 ) ترجمه : و هنگامي که خورشيد را ديد ( که سينه افق را مي شکافت گفت: اين خداي من است؟ اين ( که از همه

آيه ي 3 سوره ملک : آن خدايي که هفت آسمان بلند را به طبقاتي منظم بيافريد و هيچ در نظم خلقت خداي رحمان بي نظمي و نقصان نخواهي يافت بارها به ديده ي عقل در نظام مستحکم آفرينش بنگر تا هيچ سستي و خلل هرگز در آن تواني يافت ؟ از آيات او اين

اعمال انسان : ما انسان ها کارهایمان بر دو قسم است؛ کارهای عبث و بیهوده که نتیجه ای بر آنها مترتب نیست، یعنی هیچ تأثیری در رساندن ما به کمالات که در استعداد ما هست و به عبارت دیگر در رساندن ما به سعادت واقعی ندارد و دیگر کارهای بخردانه و عقل پسند که نتایج

کاش ( حال آنها را ) هنگامي که در برابر آتش (دوزخ ) ايستاده اند ، ببين ! مي گويند: « اي کاش ( بار ديگر ) باز گردانده مي شديم و آيات پروردگارمان را تکذيب نمي کرديم و از مومنن مي بوديم.» با فرض اينکه هر چه در آخرت است همان است که در

آب باران دو نوع گردش در درون زمين را شکل مي دهد. يکي در عمق سطح زمين(بالاي لايه يا لايه هاي سفت و فشرده و سنگي زمين) که دوران وجود و گردش آن به طور ميانگين تقريباً 10 روز است، و ديگري نفوذ در اعماق زمين (نفوذ به زير لايه هاي سفت و فشرده و

بسيارى سؤال مى كنند خداوند ما را براى چه آفريده؟ و گاه از اين فراتر مى روند مى گويند: اصلا فلسفه آفرينش اين جهان بزرگ چيست؟ باغبان درخت را براى ميوه مى كارد، و زمين را براى محصولى شخم كرده و بذرافشانى مى كند، باغبان آفرينش براى چه منظور ما را آفريده است؟ آيا خدا