معنويت در زندگي

توبه دری است باز و گشاده به سوی رحمت الهی که همیشه بر روی بندگان خداوند باز است. گویا خداوند به دنبال بهانه‌ای می‌گردد که بندگانش را از بیابان تاریک نادانی به درون شهر رحمت خود راهنمایی کند. نیم‌نگاهی به آثار توبه ذهن انسان را به تحیر وا‌می‌دارد. زیرا توبه قانون‌های عجیب و غریبی دارد […]

براي دعا کننده، آداب و شرايطي است که بايد مراعات آنها را منظور داشته باشد تا فايده دعا را ببيند و دعاي او مستجاب گردد و نورانيت دعا در نفس او پيدا شود و از جمله شرايط چند شرط را ذکر مي کنيم: 1ـ اوقات شريفه را از براي دعاي خود اختيار کند مثل روز

يكي از موضوعاتي كه در اغلب جوامع در اكثر اديان مورد بررسي قرار گرفته ، اين است كه گستره دين در زندگي به چه ميزان است؟ و همواره پاسخهاي گوناگوني در قبال اين پرسش شكل گرفته است. برخي قائل به جدايي دين از دنيا و نيز دنيا از آخرتند و هدف بعثت انبيا را تنها

جنگ تبوك پيش آمد. پيغمبر صلى الله عليه و آله مسلمين را به پيكار ترغيب نموده با سپاهى به آن طرف حركت كرده عده اى از منافقين و سه نفر از مؤ منين كه سابقه نفاقى نداشتند تخلف جسته به همراه لشكر نرفتند. يكى از مؤ منين متخلف كعب ابن مالك شاعر بود. كعب گفت

همه گناهان، در اين دنيا قابل اصلاح و جبران و در نتيجه بخشش و آمرزش الهي است. و اين در صورت توبه حقيقي و ندامت انسان گنهكار و در صدد اصلاح و جبران برآمدن وي خواهد بود. يعني اولاً حقيقتاً از عصيان و تمرّد فرمان الهي پشيمان شود و به درگاه او باز گردد و

همه عقاید دینی در رفتار انسان مؤثر است؛ هر چند تأثیر آنها یكسان نیست. از میان عقاید دینی، اعتقاد به رستاخیز و معاد یكی از نافذترین و مؤثرترین باورها در جهت دادن به رفتار آدمی و تربیت و اصلاح اوست. چنین عقیده‏ای نقش شایانی در پرورش روح انسان دارد و آثار تربیتی شگرفی در زندگی

دعا يک رفتار معنوي است و انسان در دنياي مادي امروز به کرات دارد تجربه ميکند که به بن بست ميرسد و نميتواند مسايل را با جنبه هاي مادي حل کند. خلاء در زندگي مادي بسيار زياد است و معنويت ميتواند در اين بين کمک کننده باشد. وقتي انسانها دچار مشکلاتي ميشوند که پاسخي براي

تاثير مذهب بر سلامت روان چرا برخي از مردم داراي اعتقادات عميقا مذهبي هستند، در حالي که عده اي ديگر هيچ اعتقادي به خدا ندارند و هيچ گاه در مراسم مذهبي شرکت نمي کنند؟ به چه دليل، بعضي از معتقدان داراي تجارب هيجاني مذهبي سطح بالايي اند، در حالي که برخي ديگر مذهب را به

 دعا، زاييده عشق آدمي به محبوب ازلي و برقراري ارتباط و امکان گفتمان بيپرده با قادر مطلقي است که خالق تمامي کمالها و زيباييها است، هر چند که حاجت و گرفتاري هم در ميان نباشد.  دعا بهانهاي براي رازگويي و تجربه بسيار زيباي مواجهه وجودي با خداوند و اتصال به درياي بيکران رحمت الهي است

دين چه ثمراتي براي زندگي انسان دارد؟ در اينکه نيروي عقل و تفکر و انديشه براي تدبيرهاي جزئي و محدود زندگي ضروري و مفيد است بحثي نيست انسان در زندگي همواره مواجه با مسائلي است از قبيل: انتخاب دوست، انتخاب رشته تحصيلي، انتخاب همسر، انتخاب شغل، مسافرت، معاشرت، تفريح، فعاليتهاي نيکوکارانه، مبارزه با کژيها و

اين مسئله كه همه مردم به دنبال دستيابي به شادماني هستند نيازي به اثبات ندارد و اگرچه اغلب گفته ميشود كه مفهوم شادماني مبهم است و به آساني تعريف نميشود، اغلب افراد به خوبي ميدانند كه منظور از شادماني چيست. شادماني را ميتوان چنين تعريف كرد: هيجان مرتبط با احساساتي كه در گسترهاي از رضايت

رفته اما افسوس که دلها هنوز ضعيف است، دل را فقط ايمان قوي مي‏کند، تمام مفاسد بشريت از اين است‏ که مغزها نيرومند شده و دلها ضعيف و ناتوان باقي مانده‏اند، آيا تمدن چه‏ مي‏کند، تمدن براي انسان ابزار مي‏سازد، ابزارهاي خوب، انصافا ابزارهاي‏ خوب اختراع مي‏کند، اما آدمها را چطور؟ چه چيز مي‏تواند آدم‏ها

* طرح ديدگاه هاي متفاوت در اين بخش لزوماً انعكاس ديدگاه كانون نمي باشد. مهدي خيراللهي/  کارشناسي علوم حديث و دکتراي افتخاري رياضي محض از ايتاليا زندگي در انديشه ديني، مزرعه آخرت و خاستگاه رسيدن به كمال اُخروي است . گروهي به غلط، دين را «زندگي ستيز» مى دانند و گروهي به اشتباه، «زندگي پرست»

ایمان سرمایه زندگی : تولستوی که یکی از متفکرین و نویسندگان بزرگ قرن ما است و شهرت جهانی دارد، می گوید: ” ایمان آن چیزی است که آدمی با آن زندگی می کند”. مقصود او این است که ایمان بهترین سرمایه زندگی است، اگر انسان آن را از کف داد مهمترین سرمایه زندگی را از

در آیه 13 سوره جن، گروهی از جن که قرآن را از زبان پیامبر شنیده بودند می گویند: «و انا لما سمعنا الهدی امنا به» به قومشان می گویند ما وقتی که هدایت را شنیدیم – مقصود قرآن است: بانگ قرآن را که شنیدیم – ایمان آوردیم، معطل کسی نشدیم، چون شنیدیم ایمان آوردیم. کانه

خداوند ایمان و راه خدا را به نور تشبیه می کند و می فرماید: کتب أنزلنه إلیک لتخرج الناس من الظلمت إلى النور باذن ربهم؛ (این)کتابی است که آن را به سوی تو نازل کردیم تا مردم را به اذن پروردگارشان از تاریکی ها به سوی روشنایی درآوری (ابراهیم/1). با توجه به اینکه نور لطیف

چراغ هدایت در چه خانه ای است؟ در خانه وجود انسان. هدایت وحی بالخصوص در خانه اولیاء خداست: «فی بیوت اذن الله ان ترفع و یذکرفیها اسمه؛ «(آن نور هدایت) در خانه هایی است که خدا رخصت داده که ارجمندش دارند و نام خدا در آنها یاد شود» نور/36 . یک وقتی کسی مطلبی از

گاهی اوقات به نام ” ”حقوق بشر” ” حرفهای مفت بی اساس – که درست فکر نکرده اند – می گویند. می گویند بشر فی حد ذاته قطع نظر از دین و مذهب حقوقی دارد. (اینجا باید گفت خدا پدر مارکسیست ها را بیامرزد که آنها این حرفها را به کلی نفی کرده اند). منشأ

کفر بر دو نوع است: یکی کفر از روی لجبازی و عناد که کفر جحود نامیده می شود و دیگر کفر از روی جهالت و نادانی و آشنا نبودن به حقیقت. در مورد اول، دلائل قطعی عقل و نقل گویاست که شخصی که دانسته و شناخته، با حق، عناد می ورزد و در صدد انکار

خداوند در قرآن کریم می فرماید: «و من یتق الله یجعل له من امره یسرا؛ هر کسی که تقوای الهی را پیشه کند خدا برای او در کارش سهولت و آسانی قرار می دهد» (طلاق/ 4). این جمله و جمله «و من یتق الله یجعل له مخرجا؛ و هر که از خدا پروا کند، برای

«له الحمد» یعنی حمد منحصرا از آن اوست. این همان مفاد «الحمد لله رب العالمین» است که ما در نمازها می خوانیم. گفته اند در «الحمد لله» لام، لام اختصاص است. «الحمدلله» یعنی جنس حمد اختصاص به خدا دارد. این معنایش چیست؟ آیا غیرخدا را نباید حمد کرد؟ پاسخ این است که هم غیرخدا را

تجربه های تاریخی نشان داده است که جدایی علم و ایمان خسارت های غیر قابل جبران به بار آورده است، ایمان را در پرتو علم باید شناخت، ایمان در روشنایی علم از خرافات دور می ماند، با دور افتادن علم از ایمان، ایمان به جمود و تعصب کور و با شدت به دور خود چرخیدن

یاد خدا سبب قوت قلب انسان است مخصوصا وقتی که انسان در شرایط سختی قرار می گیرد، یاد کردن خدا که انسان از قدرت الهی استمداد کند، روحیه انسان را قوی می کند «یا ایها الذین آمنوا استعینوا بالصبر و الصلوة؛ ای کسانی که ایمان آورده اید از صبر و نماز کمک بگیرید» (بقره/ 153

اندیشه چرخ کجمدار و فلک کج رفتار یک اندیشه اسلامی نیست. پس ذم دنیا متوجه چیست؟ معمولا می گویند آنچه از نظر اسلام مذموم و مطرود است علاقه به دنیا است ، این سخن هم درست است و هم نادرست، اگر مقصود از علاقه صرف ارتباط عاطفی است نمی تواند سخن درستی باشد، چون انسان

گاهی این انسانی که به عنوان خلیفةُ اللهی و مَظهر خدا در آفرینش قرار گرفته ، چنان خود را سقوط میدهد و در دَرَکات ذُل ماده و انغمار در جاه و آمال بی پایه و اساس فرو میرود که مانند وحوش بر سر جیفه اجتماع می کنند، و فکر و ذکر و درس و بحث

شک نیست که طریق سیر معنوی و معرفت نفس، در صورت صحت، راه روشنی برای خداشناسی (یا به عبارت دیگر معادشناسی) است و برای کسی که رهسپار این راه گردد و از مخاطر آن مصون مانده، از پای درنیاید، حق و حقیقت عیان می شود. روی این اصل، آیا متصور است که اسلام که دین

سبب این که اسلام در همه دستورات کلی و جزئی خود، جهات مادی و معنوی را به همدیگر آمیخته و منافع روحانی و جسمانی را از همدیگر جدا فرض نکرده و حیات اجتماعی را در ردیف حیات فردی نگهداشته و در درجه اول اهمیت قرار داده است، این است که اسلام چنان که از آیه

در قرآن کریم در آیه 26 سوره انفال آمده است: «واذکروا اذ انتم قلیل مستضعفون فی الارض تخافون ان یتخطفکم الناس فاواکم و ایدکم بنصره و رزقکم من الطیبات لعلکم تشکرون؛ به یاد آرید زمانی را که جمعیتی اندک بودید و مردمی ناتوان در زمین به شمار می آمدید. بیم آن داشتید که مردم دیگر

آفرینش آسمان و زمین، همگی برای این است که انسان با آگاهی و اراده و اختیار خود، نه به جبر و زور، در این میدان آزمایش بزرگ از میان راههای گوناگون، راه راست را انتخاب کند. از نظر خداوند، راه راست همان شناخت خدا و پرستش و بندگی اوست. هدف همه پیامبران نیز این بوده

انسان‌ باید در هر آن‌ از ساعات‌ شبانه‌ روز متوجه‌ باشد که‌ در عالم‌ تکوین‌ مُهمَل‌ خلق‌ نشده‌. قرآن‌ مجید میفرماید: أَیَحْسَبُ الإنسَـانُ أَن‌ یُتْرَکَ سُدیً. (قیامت/36) آیا آدمی‌ چنین‌ می‌پندارد که‌ مهمل‌ آفریده‌ شده‌ است‌؟ انسان‌ می‌پندارد که‌ رها شده‌ و یله‌ و واگذار شده‌ است‌؟ نه‌ اینطور نیست‌؛ انسان‌ رها نشده‌، انسان‌ موجودیست‌