مرگ

جمعی از علمای عقائد مسألة معاد جسمانی را به سوی بحث اعادة معدوم کشانده، و گفته اند چون انسان به کلّی نابود می شود، بازگشت آن در قیامت از قبیل اعادة معدوم است، و می دانیم اعادة معدوم، محال است، و از اینجا مسألة معاد جسمانی مواجه با اشکال می گردد.    باید دید چرا گروهی […]

بسیاری از مردم در طول زندگی خود به لحظه ی مرگ می اندیشند و سعی دارند اخرین لحظات زندگی را در مغز خود تجسم کنند ولی این کار برای هیچ کس میسر نیست.افراد خاصی که توانایی ذاتی و هوش سرشار داشته باشند می توانند در ذهن خود تصاویر خاصی را ببینند به عنوان نمونه دیمیتری

1.الإمامُ عليٌّ عليه السلام : خَلَقَ الآجالَ فأطالَها و قَصَّرَها، و قدَّمَها و أخَّرَها ، و وصَلَ بالموتِ أسبابَها امام علي عليه السلام : [خداوند ،] اجلها (مدت عمرها) را مشخص ساخته، برخي را كوتاه وبرخي را دراز گردانيد وپاره اي را پس وبرخي را پيش انداخت وعوامل آنها را به مرگ ، پيوند داد

پدیده مرگ موضوعی است که می‌توان از نقطه نظرهای گوناگونی درباره آن بررسی و گفت‌وگو کرد. از نظر علوم زیستی و پزشکی، مرگ عبارتست از تعطیل سازمان فعال بدن انسان، که حافظ حیات او می‌باشد. نفس گرچه همراه با تکوّن بدن موجود می‌شود و باصطلاح «جسمانیه الحدوث» است ولی بمحض قوام گرفتن، عهده دار حفظ

خداوند این دنیا را محل کار و فعالیت و بلای انسان قرار داده و آخرت را محل جزا و پاداش ابدی و جاودان خوانده است.     از ابتدا شروع می‌کنم. ما پیش از چشم گشودن به این جهان، وجود خارجی نداشتیم و این موضوع نیازی به برهان و دلیل نداشته و همه ما از آن

انسان ها در برخورد با اموری که برایشان ناشناخته است، تفسیر و برداشت های متفاوتی ارائه می دهند. گاه این تفاوت ها، ریشه در محیط اجتماعی و حتی طبقاتی فرد دارد؛ گاهی یک چیز در جوامع متفاوتی، چیزی هایی متفاوت انگاشته می شود.     بسیاری از افراد که با چیزهای ناشناخته برخورد می کنند، تفسیرهای

انسان ها در برخورد با اموری که برایشان ناشناخته است، تفسیر و برداشت های متفاوتی ارائه می دهند. گاه این تفاوت ها، ریشه در محیط اجتماعی و حتی طبقاتی فرد دارد؛ گاهی یک چیز در جوامع متفاوتی، چیزی هایی متفاوت انگاشته می شود.     بسیاری از افراد که با چیزهای ناشناخته برخورد می کنند، تفسیرهای

«الذین اذا اصابتهم مصیبة قالوا انا لله و انا الیه راجعون‏» (1) . (البقره:56) دانشمندان و تذكره ‏نویسان شیعه متفقند كه نعش دختر پیغمبر را شبانه به خاك سپردند. ابن سعد نیز در روایت‏هاى خود كه از طریق ابن شهاب، عروه، عایشه، زهرى و دیگران گویند فاطمه (ع) را شبانه دفن كردند و على (ع)

توضیح مرگ برای کودکان یکی از سخت‌ترین کارها برای اولیاست، بخصوص هنگامی که خود آنها با غم مرگ عزیزی دست به گریبان هستند. اما مرگ بخش غیرقابل انکار از زندگی است. چه بخواهیم و چه نخواهیم،کودکان از خردسالی نسبت به آن کنجکاو می‌شوند و به فهمیدن و پرسش درباره روشهایی که احساس غم مربوط به

 در اسلام و زبان قرآن و زبان اهل‌بيت معصومين، شهادت گزينش مرگ سرخ متکي بر شناخت و آگاهي و بر مبناي آزادي و اختيار در مبارزه عليه موانع تکامل و خطوط انحرافي و طاغوتي است که مجاهد با همه‌ي منطق و شعور و بيداري و بينايي و حضور خود انتخاب مي‌کند، رسوا مي‌کند، انشاء مي‌کند

پيش از پاسخ دهي به پرسش شما توجه به دو نكته ضروري است: نكته اول: در عالم هستي عوالمي وجود دارد (در يك ديدگاه كلي سه عالم مادي، مثال، تجرد) هر يك از اين عوالم داراي احكام، قوانين و سنن مختص به خود است، عالم دنيا و عالم آخرت و قيامت دو عالم از عوالم

منزل اول، از ظهور نشانه‌های رستاخیز آغاز می‌گردد، این حقیقت قابل توجه است که در قرآن مجید آیات فراوانی یافت می‌شود که نشانه‌های نزدیک شدن قیام قیامت را بازگو می‌کند. مواردی که ذیلاً مطرح می‌شود حوادث مهم و تکان‌دهنده‌ای است که قبل از قیامت رخ می‌دهد و هر کدام هشداری است برای پایان جهان، یا

شما درباره مرگ و لحظه‌ی جان دادن و… چه می‌دانید؟ آیا تا کنون به لحظه‌ای که عزائیل به سراغتان می‌آید اندیشیده‌اید؟ آیا تا بحال بالای سر کسی که در حال جان دادن است، بوده‌اید؟ اصلا فکر می‌کنید عزرائیل چه جور موجودی است؟ در این چند خط نه مطلب ترسناک هست و نه حرفهای دوست نداشتنی

در قرآن آيات متعددي درباره شهيد و فضيلت آن در راه خدا ذکر شده است که به اختصار قسمتي از آن را بيان مي‌کنيم.الف- بررسي آيات قرآن 1- سوره بقره، آيه 154: «و لا تقولوا لمن يقتل في سبيل‌الله اموت بل احياء ولکن لا تشعرون» «کسي را که در راه خدا کشته شد، مرده نپنداريد،

ماهيت و مصاديق ايثار و شهادت : «شهادت» در تفکر اسلامي به معناي گذشتن از سرمايه جان و هستي خود در راه يک هدف و آرمان الهي است. در تعريف « شهادت» در انديشه اسلامي، آن چه که اصالت و اهميت دارد و در واقع محقق کننده ي حقيقت مقام شهادت مي باشد، همانا انگيزه

شهید سید مرتضی آوینی 1)الهی اگر جز سوختگان را به ضیافت عنداللهی نمی‌خوانی، ما را بسوز آنچنان که هیچ‌کس را آنگونه نسوخته باشی. 2)شهادت پایان نیست، آغاز است، تولدی دیگر است در جهانی فراتر از آنکه عقل زمینی به ساحت قدس آن راه یابد. تولد ستاره‌ای است که پرتو نورش عرصه زمان را در می‌نوردد

حضرت عبّاس عليه السّلام كه اكبر اولاد اُمُّالبَنين وپسر چهارم اميرالمؤ منين عليه السّلام بود و كُنْيَتش ابوالفضل و مُلَقّب به (سقّا) و صاحب لواى امام حسين عليه السّلام بود، چنان جمال دل آرا و طلعتى زيبا داشت كه او راماه بنى هاشم مى گفتند و چندان جسيم و بلند بالا بود كه بر پشت

مـشـهـور ميان علماى شيعه آن است كه در شب نوزدهم ماه مبارك رمضان سنه چهلم از هجرت در وقـت طـلوع صـبح حضرت سيّد اوصياء على مرتضى عليه السّلام از دست شقى ترين امّت ابـن مـلجـم مـرادى لعين ، ضربت خورد و چون ثُلثى از شب بيست و يكم آن ماه گذشت روح مـقـدّسـش بـه ريـاض

مـكشوف باد كه چون ماءمون حضرت جواد عليه السلام را بعد از فوت پدر بزرگوارش به بغداد طلبيد و دختر خوب را تزويج آن حضرت نمود، آن جناب چندى كه در بغداد بود از سوء معاشرت ماءمون منزجر گرديد از ماءمون رخصت طلبيد و متوجه حج بيت اللّه الحرام شـد و از آنـجـا به مدينه

بدان كه سال شهادت آن حضرت به اتفاق ، در سنه دويست وپنجاه وچهار هجرى بوده ودر روز وفـات اخـتلاف است . جمله اى از علما روز سوم ماه رجب را اختيار كرده اند وبنابر آنكه ولادت آن حـضـرت در سـنـه دويـسـت ودوازده بـاشـد سـن شـريـفـش ‍در وقـت وفـات قـريـب چـهـل ودوسـال بـوده ودر وقـت

در تاريخ شهادت حضرت صادق عليه السلام و ذكر سبب شهادت وفـات كـرد حـضـرت صـادق عـليـه السـلام در مـاه شـوال سـنـه يـك صـد و چـهـل و هـشـت بـه سـبـب انـگور زهرآلود كه منصور به آن حضرت خـورانـيـده بـود. و در وقـت شـهـادت از سـن مـبـاركـش شـصـت و پـنـج سـال گـذشـتـه بـود و در كـتـب مـعـتـبـره

ابـوالفـرج گفته كه از اولاد ابوطالب دو تن در واقعه حرّه شهيد گشت يكى ابوبكربن عبداللّه بن جعفر بن ابى طالب عليه السلام و ديگر عون اصغر و او نيز فرزند عبداللّه بـن جـعـفـر بـرادر عون اكبر است كه در كربلا شهيد گشت و مادر او جمانه دختر مصيب نجبه اسـت كـه بـه جـهت خونخواهى

عـلامـه مـجـلس رحـمـه اللّه در ( جـلاءالعيون ) فرموده : ابن بابويه رحمه اللّه و ديـگـران روايـت كـرده اند از مردى از اهل قم كه گفت : روزى حاضر شدم در مجلس ‍احمد بن عـبـيـداللّه بـن خاقان كه از جانب خلفاء والى اوقاف و صدقات بود در قم و نهايت عداوت نـسـبـت بـه اهـل بـيـت

در اخبار حضرت رضا عليه السلام به شهادت خود مؤ لف گويد: كه من در اين فصل اكتفا مى كنم به آنچه علامه مجلسى رضوان اللّه عليه در ( جلاءالعيون ) نگاشته ، فرموده : ابن بابويه به سند معتبر روايت كرده است كه مردى از اهل خراسان به خدمت امام رضا عليه السلام آمد

مؤ لف گويد: كه من در اين فصل اكتفا مى كنم به آنچه علامه مجلسى در  جلاءالعيون  نگاشته ، فرموده : سيد بن طاووس رضى اللّه عنه روايت كرده است به سند معتبر از حـضرت صادق عليه السلام كه در سالى از سالها هشام بن عبدالملك به حج آمده در آن سال من در خدمت

 پس بقاى آن حـضـرت بـعد از پدر بزرگوار خود، نود وپنج روز بوده . واگرچه در روايت معتبر وارد شـده اسـت كـه مـدت مـكـث آن مخدّره بعد از پدر خود در دنيا هفتاد وپنج روز بوده لكن توان وجـهـى بـراى آن ذكـر كـرد بـه بـيـانـى كـه مـقـام ذكـرش در ايـنـجا نيست ولكن خوب است عـمـل

صاحب فضيلت تقوا و ايمان ، مرحوم دكتر احمد احسان كه سالها مقيم كربلا بود و چند سال آخر عمرش مجاور قم بود و در همانجا مرحوم و مدفون گرديد تقريبا در 25 سال قبل در كربلا نقل فرمود كه روزى جنازه اى را ديدم كه جمعى اورا به حرم مطهر حضرت سيدالشهداء عليه السّلام

▪ امام‌ علی‌ (ع) می‌فرماید: وَ اللهِ لاَبْن‌ُ اَبی‌ طالِب‌ٍ اَنَس‌ُ بِالمَوت‌ِ مِن‌َ الطِّفْل‌ِ بِثَدی‌َ اُمِّه‌ِ؛ به‌ خدا سوگند،پسر ابوطالب‌ به‌ مرگ‌ مشتقاق است‌ بیش‌ از آنچه‌ كودك‌ را به‌ پستان‌مادر اشتیاق‌ است‌. ● چرا شوك؟ اگر مرگ‌ محمل‌ انتقال‌ از دنیای‌ متغیّر و فانی‌ به‌ جهان‌ ثابت‌ و پایدار است‌،پس‌ چرا بی‌صبرانه‌ در انتظارش‌

● چهره‌های‌ انسان‌ در روز قیامت‌ چهره‌ها و صورت‌هایی‌ در روز قیامت‌ تابناك‌ وشادمان‌ و به‌ سوی‌ پرودگارشان‌ نگرنده‌ و شیداهستند. این‌ تعابیر برای‌ رساندن‌ مفهموم‌ شادمانی‌بی‌زوال‌ مومنان‌ نیكوكار است‌ كه‌ در روز قیامت‌ باروی‌ نورانی‌ و درخشان‌ محو تماشای‌ وعده‌های‌بی‌تخلف‌ خدایشان‌ هستند و از این‌ خرسندی‌بی‌زوال‌ باطن‌ و ظاهرشان‌ خشنود و خوشحال‌است‌ اما در

تفسیر زندگی و فهم اعماق نظری آن, بدون درك عمیق از مسئله مرگ, امكان ندارد. نه فقط بدان رو كه گفته اند (تعرف الاشیاء باضدادها) بلكه نیز از این جهت كه هیچ جمله ای را تا پایان نگرفته است, اجازه تفسیر و مفهوم گیری و معنایابی نداریم. زندگی با تولد ـ یا كمی پیش از