چهارده خورشید

واقعيت اين است که مذهب شيعه در همه ي اصول، پايه ها، تعاليم و مفاهميم خود، مذهب استقلال، جديت، تلاش، فداکاري، نشاط و کوشش در ميدان عمل، در گسترده ترين شکل و حدود است. و غناي فرهنگي و علمي و فکري آن به گونه اي وصف ناپذير است که آن را از ديگر مذاهب امتياز […]

در ستايش اين گروه وارسته و شايسته اي که خداوند اينان را برگزيده و به همراهي و ياري حضرت مهدي عليه السلام مفتخرشان ساخته، روايات بسياري وارد شده است. در اين روايات ضمن ترسيم شخصيت ارزشمند و نقش سازنده و اوصاف برجسته ي آنان، از چگونگي پيوستن آنان به امام عصر عليه السلام در مکه،

از امام صادق عليه السلام آورده اند که فرمود: «هر کس خداي را، چهل بامداد با اين واژه ها و جملات نيايش کند و با اين دعاي عهد، خالصانه و صادقانه با خداي خويش عهد بندد، از ياران قائم ما خواهد بود. پس، اگر پيش از ظهور آن گرامي از دنيا برود خداوند او را

مرحوم «شيخ نجم الدين عسکري» در جلد اول کتاب خويش [1] نام چهل تن از علما و دانشمندان اهل سنت را آورده است که همگي آنان در کتابهاي خويش با ايمان به روايات رسيده از پيامبر صلي الله عليه و اله و سلم به ولادت حضرت مهدي عليه السلام اعتراف نموده اند. همانگونه که علامه

حقيقت اين است که انسان، گاهي در برابر حقايق، خويشتن را به ناداني مي زند و گاه نسبت به باطل و بيداد تعصب مي ورزد و گاه حق را انکار مي کند: … اما نه هميشه و همه جا، بلکه تا حدودي، اما… اما، در مورد انساني که به خورشيد جهان افروز بنگرد و در

داوري و قضاوت آن گرامي در جامعه، بسان داوري نياکان پاک و پاکيزه اش، عادلانه و انساني و براساس حق و عدالت است و با يک ويژگي از داوري آن حضرت عدالت پيشگان ممتاز مي شود و آن ويژگي اين است که آن حضرت در سيستم قضايي خويش براساس آگاهي و اطلاعات خويش بر رخدادها

منطقه ((شـورابـوى)) از تـوابع ((هوى گنج سيلهت)) در شمال شرقى بنگلادش از صدها سال پيـش به عنـوان منطقه عاشقان اهل بيت(عليهم السلام ) به ويژه اصحاب كساء و پنج تـن آل عبا معروف است در اين منطقه در روزهاى دهه محرم و به ويژه تاسـوعا و عاشـورا از حدود 30 روستاى پيرامون آن, زنان و

حديث اول: حريم پاك. عن النبى (ص) قال: … و هى اطهر بقاع الارض واعظمها حرمة و إنها لمن بطحاء الجنة. پيامبر اسلام (صلى الله عليه و آله) در ضمن حديث بلندى مى‏فرمايد: كربلا پاكترين بقعه روى زمين و از نظر احترام بزرگترين بقعه‏ها است و الحق كه كربلا از بساطهاى بهشت است. بحار الانوار،

نهضت امام حسين(ع)از نادرترين رخدادهايى است كه تفكر انسانها را به خود معطوف داشتـه است و در تـاريخ اسلام ارزش والايى دارد. شهادت حسين بن على(ع)حيات تازه اى بـه اسلام بـخشيده, خونها را بـه جـوشش آورد و تـنها را از رخوت خارج ساخت. امام حسين(ع)بـا حركت قهرمانانه خـود روح مردم مسـلمان را زنده و احـسـاس

يكي از فعاليّت‌هاي مركز مطالعات و پژوهش‌هاي فرهنگي حوزة علميّة بررسي و پاسخ به سؤالات و شبهات طبوعاتي است در همين راستا مقالة ذيل، كه از سوي آن مركز تدوين گرديده محضر خوانندگان محترم تقديم مي‌گردد.     مقاله‌اي با عنوان مردم‌سالاي و وفاق ملي، خودكامگي و نفاق ملي از آقاي رضا صالح‌جلالي در تاريخ

مرحوم حجة‏الاسلام والمسلمين محمد تقى فلسفى الحمد لله و الصلوة على سيدنا و نبينا ابى‏القاسم محمد صلى‏الله عليه و على اهل بيته الطيبين الطاهرين المعصومين.   امام و اهتمام به عاشورا قال الله العظيم فى كتابه «لله العزة و لرسوله و للمؤمنين‏» (2) يكى از افتخارات بزرگ ملت ايران اين است كه داراى عواطف روحانى

فلسفه عزاداری اثرات روانی – اجتماعی مراسم مذهبی مانند دعای کمیل، توسل و عزاداری و فلسفه برگزاری آنها چیست؟ مراسم و جلسات دینی هر یک فلسفه، آثار و نتایج ویژه‌ای دارند که هر یک جداگانه قابل بررسی هستند: الف) دعاها: دعا خود از عبادات بسیار با اهمیت است – در روایت آمده: «الدعاء مخ العبادة»

در سال 61 هجرى تلخ تريـن فاجعه تاريخ انسانـى به وقـوع پيـوست, روز عاشـورا بـود كه بهتريـن خلق به همـراه بهتـريـن نزديكان و بهترين اصحاب و بهتـرين مسلمانان در سرزمينـى كه به واسطه ايـن بهتـرينها, بهتـريـن شـد, شـربت شهادت را در عطـش وصــال دوست, سركشيدند. اما در مقابل اين بهترينها, بدتريـن هايى نيز وجود داشت.

كوثر زلال «عاشورا» در متن زندگى شيعه و در عمق باورهاى پاك او جريان داشته و در طول چهارده قرن سيراب كننده جانها بوده است. اينك نيز عاشورا پرگارى است كه عشق را ترسيم مى‏كند و كانونى است كه ارزشها، احساسها، عاطفه‏ها، خردها و اراده‏ها برگردش مى‏چرخند. بى‏شك، محتوا، انگيزه‏ها، اهداف و درسهاى آن، حماسه

در كتاب كشف الغمه در تفسير آيه(فتلقى آدم من ربه كلمات فتاب عليه انه هوالتواب الرحيم) (سپس آدم از پروردگارش كلماتى را دريافت كرد و توبه كرد; آرى او است كه توبه پذيرمهربان است.)چنين آمده است كه: حضرت آدم در ساق عرش نام مبـارك خاتم النبـيين و ائمه(عليهم السلام)را نوشته ديد و به تلقين جبـرئيل(ع),

عزت و سربلندى از صفات انسانهاى بزرگ، با شخصيت و آزاده است‏و خوارى از رذايل اخلاقى و صفات ناپسند انسانى به شمار مى‏آيد. تعاليم اسلام همگى در جهت عزت بخشيدن به انسان و رهايى ساختن‏وى از دل بستن به امورى است كه با مقام شامخ انسانيت‏سازگارنيست. اسلام انسان را از عبادت، خشوع و هرگونه سرسپردگى

خورشيد تابان عاشورا به خون نشست و كاروانى از اشك و آه, با دلهاى سوزان, مسير بى انتهاى تاريخ سرخ تشيع را آغاز نمود و داستان چگونه بودن را در همه عاشوراها, پرده به پرده به نمايش كشيد. ((خورشيد كاروان)) كارى از گروه ((فدك)) مى باشد كه به مدت هشت سال متمادى در ماه محرم

گـرچه سرتا قدمم غرقه تقصيـر و خطـاست ليك چشمـم سويت اى خسـرو اقليـم وفاست گـر ببخشـى تو گناه مـن دل خسته رواست لنگـر حلـم تـو اى كشتـى تـوفيق كجاست كه در ايـن بحـر كـرم غرق گنـاه آمـده ايم سردارى كه فرمانرواى هزار سرباز جنگـى است و از اشراف و بزرگان كوفه در زمان جاهليت و

معنى فرهنگ: آداب و عادات و انديشه‏ها و اوضاعى كه گروهى در آن شركت دارند، فرهنگ ناميده مى‏شود كه از نسلى به نسل ديگر انتقال مى‏يابد. زبان و وسيله‏هاى نمادين ديگر عوامل اصلى انتقال فرهنگ است; در عين حال ممكن است‏بسيارى از رفتارها و عادات و رسوم تنها از طريق تجربه حاصل گردد. اصولا هر

بخش اول امروز دهم محرم سال شصت و يك هجرى است. امام(ع)بـا 20 تـن از يارانش بـه سوى خيمه اى كه بـين دو سپـاه بـر پـا شده است, حركت مى كند. همه, طبـق سفارش او, پـشت خيمه توقف مى كنند مگر بـرادرش ابوالفضل و فرزندش على اكبر(عليهماالسلام)كه در پى آن حضرت وارد خيمه مى شوند.

شيعيان همواره در طول تاريخ قريب به 1400 ساله خويش با الهام از حسين بن علي ـ عليه‌السّلام ـ و عزت‌جويي ايشان در برخورد طاغوت زمان يزيد بن معاويه، عزّت و افتخار خويش را در مبارزه با طاغوتيان زمان خويش جستجو مي‌كرده‌اند لذا در اين مختصر ما بر آن شديم تا با بهره‌گيري هر چند

وجه تمايز شيعيان جهان در طول تاريخ اسلامي با ديگر مسلمانان الگوپذيري از امامان معصوم، و مقتدا قرار دادن اين رهروان راستين شريعت محمدي ـ صلي الله عليه و آله ـ و عشق و ايمان حقيقي به اين مشعلان فروزان جامعه بشري بوده است. به دليل اعتقاد به مشروعيت انحصاري امام معصوم و منصوص بود

ديدي كه خون نا حقِ پروانه، شمع را             چندان امان نداد كه شب را سحر كند؟   خون به ناحق ريختة مظلوم، دامن ظالم را مي‌گيرد و ستمگران و همدستانشان گرفتار ذلّت و خواري مي‌شوند. ظالمان به خاطر ظلمشان و مردم به خاطر تنها گذاشتنِ جبهة حق! بخصوص اگر اين ظلم

امامان شيعه عليهم السلام براى اينكه نهضت‏خونين كربلا و محرم و عاشورا براى هميشه زنده و جاويد بماند، سعى و تلاش فراوانى نمودند و دراين راستا از پنج‏شيوه استفاده كردند: 1- يادآورى مصائب امام حسين عليه السلام و ياران فداكارش در مناسبت‏هاى مختلف، بخصوص در ايام محرم و عاشورا. عن ابى عمارة المنشد قال: «ما

آزادي در مقابل بردگي، اصطلاحي حقوقي و اجتماعي است، امّا «آزادگي» برتر از آزادي است و نوعي حريّت انساني و رهايي انسان از قيد و بندهاي ذلّت آور و حقارت بار است. تعلّقات و پاي‌بندي‌هاي انسان به دنيا، ثروت، اقوام، مقام، فرزند و… در مسير آزادي روح او، مانع ايجاد مي‌كند. اسارت در برابر تمنّيات

عزّت چه به عنوان خصلت فردي يا روحية جمعي به معناي مقهور عوامل بيروني نشدن، شكست‌ناپذيري، صلابت نفس، كرامت و والايي روح انساني و حفظ شخصيّت است. به زمين سفت و سخت و نفوذناپذير، «عُزاز» گفته مي‌شود. آنان كه از عزّت برخوردارند، تن به پستي و دنائت نمي‌دهند، كارهاي زشت و حقير نمي‌كنند، و براي

1- چراغ هدايت و كشتى نجات‏ من آن نورم كه در شبهاى تاريك چراغ رهنماى كاروانم در اين دريا منم آن ناخدايى‏ كه كشتى را به ساحل مى‏رسانم‏ روايت شده كه امام حسين (ع) فرمود: «خدمت رسول خدا (ص) شرفياب شدم در حاليكه ابى بن كعب هم آنجا بود. حضرت رسول اكرم (ص) فرمود: مرحبا

درك پيام عاشورا و الگوگيرى از آن در گرو درك حقيقت قيام كربلا و ارائه تفسير صحيح از آن و شناخت و مبارزه با تحريفاتى است كه ممكن است در اين حادثه رخ دهد. در طول تاريخ، عالمان روشن‏ضمير شيعه، پيوسته نگهبانى از اين سنگر بزرگ را به عهده داشته‏اند و استاد شهيد آيةالله مرتضى

سخنى پيرامون تربت سيدالشهدا (ع)   سجده بر خاك تو شايسته بود وقت نماز اى كه از خون جبينت به جبين آب وضوست‏   فضيلت و آثار و بركاتى كه براى تربت حسينى است ، براى هيچ تربتى و قطعه‏اى از قطعات زمين نيست . خاك كربلا قطعه‏اى از بهشت است كه خداوند قادر متعال

حركت از شام بهرحال پس از هفت روز كه اهل بيت در شام بودند، به دستور يزيد، نعمان بن بشير(1) وسائل سفر آنان را فراهم نمود و به همراهى مردى امين آنان را روانه مدينه منوره كرد. (2) در هنگام حركت، يزيد امام سجاد عليه السلام را فرا خواند تا با او وداع كند، و