هشیار عاقل یا مست غافل

بسم الله الرحمن الرحیم

کارشناس: رهبر معظم انقلاب اسلامی، آیت‌الله خامنه‌ای (مدظله)

عنوان: هشیارِ عاقل یا مستِ غافل

یک‌وقت انسان ازدواج می‌کند و می‌گوید:

• پروردگارا من ازدواج می‌کنم – یا روحیه‌اش این است، حالا ولو به زبان هم نیاورد یا به ذهن هم نگذراند، با این روحیه – یک نیاز طبیعی خودم را برآورده می‌کنم.

• این نیاز طبیعی هم فقط نیاز جنسی نیست، بلکه زن و مرد هر دو به این ازدواج، به این با هم زندگی‌کردن، با هم تشکیل یک خانواده دادن و یک جمع به‌وجودآوردن، احتیاج دارند. این هم یک نیاز است مثل نیازهای دیگری که وجود دارد.

می‌گوید:

• پروردگارا من این نیاز را برآورده می‌کنم، از تو هم متشکرم که این امکان را در اختیار من گذاشتی، این اجازه را دادی، این وسیله را فراهم کردی، همسر خوبی برای من پیدا شد و بعدازاین هم در زندگی جدید، در این وضع جدید، سعی می‌کنم که آن طور که تو می‌خواهی عمل کنم.

• این یک‌جور ازدواج‌کردن است. یک‌وقت هم نه کسی که ازدواج می‌کند، نه قدر خدا را می‌داند، نه قدر آن همسر را می‌داند، نه قدر این فرصتی را که برایشان پیش‌آمده می‌داند. مثل آدم مست و غافل. این‌جور زندگی اگر هم پایدار بماند، شیرین نخواهد بود، همراه با انجام‌وظیفه نخواهد بود.

منابع:

• خطبه‌ی عقد، مورخه‌ی ۲۸/۱۱/۱۳۷۸