کلیپ
پادکست
متن
بخش بیست ویکم
در حوزه اقتصاد وقتی میروید نگاه میکنید رتبه جمهوری اسلامی در ویکیپدیا چند هست، به شما مثل اینجا میگوید: ایران ۹۴ است. در معیار اول بالاتر از ما نامیبیا است. بعدی بوسنیهرزگوین، وقتی من نگاه میکنم واقعاً غمگین میشوم. این چه اقتصاد مزخرفی است که ما داریم آمدیم کنار اینها ایستادیم. بعد در ردیف وسط میبینیم. بعد از ما جامائیکا و باز بوسنی و بلاروس ردیف ۹۱ در ردیف سوم که سمت چپ قرار گرفته است. قبل از ما سوریه و اکوادور و تایلند و آنجا هم ۹۰ هستیم. خوب وقتی اینها را میبیند، یعنی بعضی از کشورها اصلاً طوری است که ما نمیدانیم کجاست؟! مثلاً جمهوری دومینیکن، مثلاً این مونتهنگرو کجاست؟ مثلاً اینها اقتصادشان از ایران قویتر است. خیلی به انسان بر میخورد درحالیکه بزرگترین اقتصادهای دنیا را وقتی نگاه میکنیم. ایران رتبه ۲۲ را دارد اگر درست بنویسند که اول جهان قرار گرفتهایم.
این گرافی هم که ملاحظه میفرمایید طراحی سازمان ملل هست و ببینید اقتصاد ایران ۲ تریلیون دلار اقتصاد ایتالیا ۲ تریلیون دلار است و جالب است بعضی از این کشور که ما هم گفتیم خیلی از نظر اقتصادی از ما قویترند. اینها نگاه میکنیم کره ۱ و ۷ برزیل ۱ و ۹ اساساً سوئیس که ۸ یا مثلاً سوئد ۶ به همین ۹ اقتصاد ما رفتیم در جمع بزرگترین اقتصاد دنیا قرار گرفتهایم. یا مثلاً در شاخص قدرت خرید ایران رتبه ۲۱ جهان را دارد. بین اینهمه کشور علیرغم همه تحریمها، علیرغم همه مسائل بعضاً کمکاری و کارکردهایی که دولتها بعضاً داشتیم. اختلاسهایی که بود در شاخص قدرت خرید مردم. بالاخره چقدر میتوانند بخرند؟ درآمد! نسبت درآمد هزینه کردهایم که شما رتبه ۲۱ دارید و باز در مسائل دیگر اقتصاد نگاه کنید.
کدام کشور بیشترین مستأجر را دارند رتبه ۱ سوئیس رتبه ۲ هنگکنگ بعد آلمان که بزرگترین اقتصاد اروپاست و ۶۰ درصد مردم ۵۰ درصد مردم تقریباً صاحبخانه نیستند ۵۰ درصد صاحبخانهاند. بعد کره جنوبی و ایران را میبینید نیست. فرانسه هست و انگلیس هست و ژاپن و دانمارک و اینها، ایران در اینها نیست.
در ایران ۳۰ درصد مردم مستأجر هستند البته این برازنده جمهوری اسلامی نیست و ما از این ۳۰ درصد دفاع نمیکنیم ولی میخواهم بگویم که جالب است بدانید که ۷۰ درصد مردم صاحبخانهاند جالب است ۳۰ درصد مستأجرند. آنجا ۵۰ درصد ۶۰ درصد مستأجرند ما خیلی جلوتریم انصافاً .
وقتی این اطلاعات غلط و ناقص به وجود بیاید فهم ما غلط و ناقص میشود.
چند تا سؤال میپرسم و میخواهم بحث را تمام کنم .
۱. چرا چین و آمریکا شبکه ملی اطلاعات دارند؟ چرا این کار را کردند؟ چرا از خدمات بومی خودشان اینهمه حمایت میکنند؟
۲. چرا این ابزارهای آمریکایی و اسرائیلی و صهیونیستی رایگان در اختیار ما قرار میگیرد؟
۳. چرا کشورهای قوی اجازه نمیدهند خدمات غیربومی در کشورشان کار کند؟ کاری که آمریکا با تیکتاک کرد چین با فیسبوک و توییتر و یوتیوب و. . کردند؟ چرا دسترسی به شبکههای اجتماعی و موتورهای جستجوی و بازیهای ویدئویی غیربومی تو ایران راحت است و ما در اینها تحریم نمیشویم؟ به نظر میرسد بهوسیله این خدمات ذهن ما محاصره تبلیغاتی شده و بر اینکه از این محاصره خارج شویم سه کار خیلی کلان باید انجام بدهیم.
۱. با بخشی از حقایق بلکه با همه حقایق فضای مجازی آشنا شویم ، این جلسات چندگانه ما گوشهای از این حقایق را به شمامعرفی کرد.
۲. کتابهای خوب بخوانیم درباره جایگاه ایران در جهان بد نیست برای بچههایمان کتاب دکل را بخریم، برای خودمان صعود چهلساله بود و از خدمات سالم و غیر متخاصم، نمیگویم فقط ایرانی اما سالم و غیر متخاصم و البته ترجیحاً ایرانی بهجای نمونههای رایج آمریکایی استفاده کنیم والسلام علیکم و رحمهالله و برکاته