دوره Home
1.یک گفتوگوی ساده در خواستگاری
2.یک برنامه واقع بینانه و عقلانی برای زندگی بهتر
3.وظیفه مهم مادران در تربیت فرزدان
4.هفت سال خیانت از روی محبت
5.هر چیزی به وقتش
6.نگاهی تازه به استغفار
7.مهمترین نکته برای داشتن یک زندگی خوب
8.مژده شما همین الان
9.مچ گیری ممنوع
10.مامان خودت باش
11.کلیدی ترین عامل در تربیت فرزند
12.قدر ت و شکوه زن
13.فقط برای تو
14.فرزندان ما دانشمند و هنرمند میشوند فقط با یک کار ساده
15.عقب مانده های ایمانی
16.ضرورت بیان کاربرد های دینی
17.صفتی که پای همه بدی های ماست
18.سرزنش ممنوع
19.زندگی پروژه ای
20.راهی برای نرم کردن شوهر
21.راه حل از بین بردن حسادت
22.دل نازک تر از مادر
23.دخترم بی حجابه چه کنم
24.خوبی های پنهان
25.خطا های خانواده های ولایی
26.چه کسی یار واقعی امام زمان است
27.چه بازی هایی برای بچه ها مناسب تر است
28.چگونه یک نماز خوب بخوانیم
29.چگونه از شر شهوت جنسی خلاص بشوم
30.چقدر زنده ای
31.چرا برای امام زمان دعا میکنیم در حالی که به دعای ما احتیاجی ندارد
32.چرا بچه های خوب بد میشوند
33.چرا بچه ام نماز نمی خونه
34.چای قند پهلو
35.تفاوت های روانشناختی های زن و مرد
36.بهترین پاسخ به پرتکرار ترین سوال جوانان
37.برای چه هدفی آفریده شده ایم
38.بچه ها را به این تربیت ضعیف وابسته نکنید
39.باید بهشون بگی
40.با کلاس تر از غربی ها
1 of 2

31.چرا برای امام زمان دعا میکنیم در حالی که به دعای ما احتیاجی ندارد

متن

بسم الله الرحمن الرحیم

کارشناس: استاد پناهیان

عنوان: چرا برای امام زمان (عج) دعا می کنیم در حالی که به دعای ما احتیاجی ندارند؟

واقعاً امام زمان ارواحنا له الفداء به دعای ما احتیاج دارند مگر؟ «الله أعزه و أعزز به و انصره و انتصر به»؛ مثل دعای «اللهم کن لویک الحجه» که ما واقعاً امام زمان (عج) را دعا می‌کنیم که خدایا حفظ کن ایشان را.خدایا دست ایشان را بگیر، خدایا از ایشان حمایت بکن. آیا واقعاً احتیاجی هست ما این دعا را انجام بدهیم؟

ابدا به دعای ما احتیاج ندارند. چون احتیاجی ندارند حضرت و ما این دعاها را انجام می‌دهیم یک زیبایی فوق‌العاده‌ای ایجاد می‌کند. «وَ اُنْصُرْهُ نَصْراً عَزِیزاً وَ اِفْتَحْ لَهُ فَتْحاً یَسِیراً وَ اِجْعَلْ لَهُ…»؛ مثل کودکی که می‌آید پدر و مادر خودش را کمک کند در حالی که کمک او اصلاً اثری در پیشرفت کار ندارد. ولی هر کسی این کمک این کودک را می‌بیند تحسین می‌کند. می‌گوید چه بچۀ دلسوزی.

کسی به اینجا برسد که بنشیند برای آقا امام زمان(ع) دعا کند، با اینکه می‌داند به دعای او احتیاجی نیست، این یعنی به یک مرزی از معرفت و شوریده حالی رسیده و نمی‌تواند، تاب نمی‌تواند بیاورد بخواهد برای آقا دعا کند. وقتی یک انسانی بزرگ شد، سعۀ صدر پیدا کرد، سعۀ وجودی پیدا کرد، درک می‌کند مهم‌ترین اتفاقی که باید در عالم بیفتد فرج مولاست. نجات عالم مرهون این فرج است. مهم‌ترین قلبی که باید التیام پیدا بکند غم‌هایش برطرف بشود قلب مقدس حضرت است. لذا امیرالمؤمنین علی(ع) می‌فرماید حقّ امام بر گردن مأمومین خودش، بر گردن مردم‌اش این است که مردم او را در حضور او یا در غیبت او نصحیت کنند. یعنی چه نصیحت کنند؟ پشت سر امام‌شان پیش دیگران از امام‌شان طرفداری کنند. این وظیفه است.

خب چه کسی می‌تواند طرفداری کند از امام خودش؟ همان کسی که الآن دارد دعا می‌کند برای امام خودش. شما الآن دارید دعا می‌کنید برای امام زمان (عج) که خدایا او را کمک کن، او را عزیز بدار. این دلسوزی‌ها، این دلسوزی‌ها ساده نیست، یک اتفاق عاطفی گذرا نیست. اگر چه یک اتفاق عاطفی باشد علامت بزرگی روح آن فرد هست، ولی اینها دارد شیوۀ حکمرانی حضرت را برای ما توضیح می‌دهد. کسی که دعای افتتاح می‌خواند برای امام زمان (عج) دارد دعا می‌کند، حتی به فرج هم نرسد، طبیعی است که ثواب سربازی حضرت را به او بدهند. فرمودند کسی که منتظر باشد مانند کسی است که در خیمۀ رسول خدا پای رکاب رسول خدا خدمت کرده و به شهادت رسیده. کسی که دعای افتتاح می‌خواند برای امام زمان (عج) دارد دعا می‌کند، حتی به فرج هم نرسد، طبیعی است که ثواب سربازی حضرت را بهش بدهند.

درس Content
به بالا بروید