۴۳.پسر ۲۸ ساله ام نماز نمیخواند

بسم الله الرحمن الرحیم
کارشناس: استاد حائری شیرازی
عنوان: شیردادن به فرزند از مکتب وحی

در مسأله تربیت، آیه‌ای را من می‌خوانم؛ ببینید خودتان از این آیات چه نتیجه‌ای می‌گیرید. در جریان ولادت موسی (علیه السلام) آن شرایطی که بود، خودتان اطلاع دارید، این آیه را در نظر بگیرید: «و اوحینا الی ‌ام موسی ان ارضعیه». برای شما تعجب‌آور است، مگر برای شیر دادن مادر به فرزند، نیاز به وحی است؟ علتش این است، چه خبر است؟. شرایط نوعی است که مادر آمادگی برای شیردادن به فرزند ندارد، به فشار وحی، این شیر را می‌دهد. چرا؟ می‌گوید این که لحظه دیگر می‌کشند او را، این چه شیری است من دادم؟ نگاه به آیه بعد می‌کند: «فَإِذَا خِفْتِ عَلَیهِ اقْذِفِیهِ فِی التَّابُوتِ فَاقْذِفِیهِ فِی الْیمِّ» وقتی نگران شدی که مأمورین او را از بین ببرند، آن وقت او را در صندوق بیانداز، صندوق را بده به آب. از این جهت این شیر دادن تو حرام نمی‌شود، ضایع نمی‌شود. «یأْخُذْهُ عَدُوٌّ لِّی وَعَدُوٌّ لَّهُ»؛ دشمن من و دشمن این پسر، او را برمی‌دارد. بعد هم می‌گوید: «وَلَا تَخَافِی وَلَا تَحْزَنِی إِنَّا رَادُّوهُ إِلَیک وَجَاعِلُوهُ مِنَ الْمُرْسَلِینَ». من شاهدم، بر اینان اوحینا الی‌ام موسیان ارضعیه است.
و آیه دیگر «وَقَالَتِ امْرَأَتُ فِرْعَوْنَ …. لَا تَقْتُلُوهُ:، می‌خواستند بکشند بچه را، وقتی صندوق را باز کردند دیدند بچه در آن است، زن فرعون گفت نه نکشید او را: «عَسَی أَن ینفَعَنَا أَوْ نَتَّخِذَهُ وَلَدًا»؛ [شاید] به نفعمان باشد، این هم بشود پسر من، این که صاحب ندارد. فرعون راضی شد. حالا دایه را می‌آورند برای این که به این بچه شیر بدهند: «وَحَرَّمْنَا عَلَیهِ الْمَرَاضِعَ مِن قَبْلُ»؛ تمام مادران شیرده و دایه‌ها را ما بر موسی حرام کردیم. موسی از آنها نمی‌خورد. خواهر موسی را قبلاً فرستاده بودیم که ببیند چطور می‌شود آخر این صندوق، وقتی می‌بیند این هم شیر قبول نکرد، این‌ها متحیرند که چه کنند: «قَالَتْ هَلْ أَدُلُّکمْ عَلَی أَهْلِ بَیتٍ یکفُلُونَهُ لَکمْ وَهُمْ لَهُ نَاصِحُونَ»؛ یک خانواده بدهم که برایتان این را بزرگش کنند؟ خیرخواهش هم باشند؟ طبیعتاً خواهر موسی جلو افتاد، این‌ها هم بچه بغلشان بروند امتحان کنند که شیر را می‌گیرد یا نه، دیدند می‌گیرد رفتند که مژدگانی‌اش را به حضرت بدهند.
شاهدم این است: «أَوْحَینَا إِلَی أُمِّ مُوسَی أَنْ أَرْضِعِیهِ وَحَرَّمْنَا عَلَیهِ الْمَرَاضِعَ مِن قَبْلُ». این شیردادنی که با وحی است، غیر از شیر دادن عادی است، وحی پشتوانه آن است. مکملش هم این قسمت بعدی [است]: «وَحَرَّمْنَا عَلَیهِ الْمَرَاضِعَ مِن قَبْلُ»، به مادرش واجب کردیم که شیرش را بدهد به موسی حرام کردیم که از شیر دایه‌ها بخورد.
بیاییم در مسائل تربیتی؛ نمی‌توانیم از آیه این استنباط بکنیم که قبل از این که دایه‌ها، اینترنت، ماهواره، این تبلیغات، این تزریقات، آموزش پرورش، دانشگاه، محصولات، آن‌هایی که وارد زندگی می‌شود از راه کتاب، از راه هر چیز؛ ما چقدر این‌ها را به کار می‌گیریم که بچه ما را ضایع نکند؟ ما اگر ان ارضعیه را اول انجام بدهیم، یک دوره این‌ها از مکتب وحی، از مکتب امام صادق (علیه السلام) شیر بخورند، تغذیه بشوند، مثل آقای طباطبایی که این بچه‌ها را یک ساله می‌گیرد و حافظ کل قرآن می‌کند؛ نه حتماً این طوری، این هم یک راهش است، یک دوره تغذیه بچه‌ها از وحی، این را شما در خانه‌تان راه بیاندازید؛ از باب «و اوحینا الی‌ام موسیان ارضعیه»، همان‌طوری که موسی عادت کرد به شیر مادر، دیگر شیر دیگر را نپذیرفت، این بچه‌ها اگر عادت کردند به اهل بیت و تربیت آن، تغییرات دیگران روی آنها اثر نمی‌گذارد؛ شما به این نیت بدهید.