کلیپ
پادکست
متن
بسم الله الرحمن الرحیم
کارشناس: استاد وافی
عنوان: عدم همراهی یکی از زوجین در فرزندآوری
مشکل بر سر تحصیلات مادران نیست.
ما الان در ایران اگر دخترخانم ۱۰ساله ای حافظ کل قرآن بشود، مدرکی معادل لیسانس به او میدهند. اما مادری را هیچوقت شغل ندانستیم؛ لذا مادری را یک کار دستدوم و سوم میدانیم؛ اما شاغل شدن را دستاول میدانیم.
در یک سخنرانی به مزاح البته خیلی جدی عرض کردم:
- میدانید سخنرانی بعد از بنده چه کسی است؟
- گفتند: چه کسی است؟
- گفتم: اگر خانمی باشد که مدرک دانشگاهیاش بالاترین مدرک دانشگاه است بیاید نظر شما چیست؟
- گفتند: مگر میشود چنین زنی را دعوت کرده باشند، خیلی خوب است.
- گفتم: اگر به شما بگویم که مادری را دعوت کردند که ۵ فرزند دارد چه؟
- چهرهها درهم شد و گفتند: حالا که ۵ فرزند دارد چه ربطی به ما دارد!
در ذهن ما که متدین هستیم، مادر دارای دو فرزند درجهدو است. اما دارای شغل درجه یک است.
این اتفاق توسط رسانه انجامگرفته است. به اعتقاد ما مادری یک شغل است. لازمه دارد.
آن لازمه که حرف جدی شما مادران هم است عبارت است از اینکه میگویید: همسران همراهی نمیکنند.
مثال:
شوهر ما صبح ساعت ۷ به سرکار میرود و شب هم ساعت ۸ برمیگردد. من هم در آشپزخانه هستم و صدا میزند: حاجخانم، بچه بیاور!
میگویم: خودت بیاور…
این عدم همراهی همسر و البته بالعکس این موضوع هم مصداق دارد. یعنی زن همراهی نمیکند. این هم یک گِرِه و مانع شده است.
- اگر فرزندآوری را جهاد بدانیم قطعاً به همدیگر کمک خواهیم کرد.
یعنی مرد وقتی وارد خانه میشود و میبیند که ظرفها در آشپزخانه مانده را میشوید. ببیند که خانه کثیف است کمک میکند.