
امامت به عنوان اصل دين
امامت در لغت به معناى پيشوايى و رهبرى است و هر كسى كه متصدى رهبرى گروهى شود (امام) ناميده مى شود خواه در راه حق باشد يا در راه باطل. چنانكه در قرآن كريم، واژه (ائمه الكفر) درباره سران كفار بكار رفته است، و كسى كه نماز گزاران به او