دسته بندی :اسب

قاسم بن حسن برادر پدر و مادرى همان ابوبکر بن حسن است که بیش از او کشته شد. ابومخنف به سندش از حمید بن مسلم (که خبرنگار لشکر عمر بن سعد است ). روایت کرده که گفت : از میان همراهان حسین علیه السلام پسرى که گویا پاره ما بود

شهر نشینی وارد روستا شد  و اسبی زیبا دید . تصمیم گرفت که اسب را داشته باشد . با روستایی چانه زد و بالاخره اسب را خرید . شهرنشین روی اسب پرید  و گفت : « هی ! بزن بریم ! » ولی اسب از جایش تکان نخورد . روستایی

سوار بر اسب سریع تر از سوار بر حلزون نمی رود  در واقع اصلا نمی رود. …………………………………………………………………. اگر به انسان همان گونه که هست نگاه کنید بدتر می شود. اما اگر به انسان طوری نگاه کنید که می تواند باشد  در این صورت او تبدیل به انسانی می شود که

گاوچرانی برای کلانتر تعریف می کرد که بهترین اسب دنیا را دارد . ( روزی در جاده باریک کوهستانی می راندم که از زین ، پایین افتادم و پایم شکست. ) کلانتر گفت : ( نگو که اسبت پایت را جا انداخت! ) گاوچران گفت : ( نه ، ولی

یه روزی یه مرده نشسته بوده و داشته روزنامه اش رو می خونده که زنش یهو ماهی تابه رو می کوبه تو سرش! مرده می گه: برا چی این کار رو کردی؟ زنش جواب می ده: به خاطر این زدمت که تو جیب شلوارت یه تکه کاغذ پیدا کردم که

پیر مرد روستا زاده ای بود که یک پسر و یک اسب داشت. روزی اسب پیرمرد فرار کرد، همه همسایه ها برای دلداری به خانه پیر مرد آمدند و گفتند:عجب شانس بدی آوردی که اسبت فرارکرد! روستا زاده پیر جواب داد: از کجا میدانید که این از خوش شانسی من