دسته بندی :امام رضا (ع)

دراین‌باره حسن بن محمد معروف بنوفلی درباره تشکیل این مجلس چنین گوید همین‌که یاسر خادم مخصوص حضرت رضا (ع) که از طرف مأمون مأمور پذیرائی حضرتش بود از خدمت مرخص شد آن حضرت متوجه ما گردید و فرمودند -نوفلی تو از اهل عراقی و مردم عراق زیاد، تندخو نیستند دراین‌باره

مدت زیادی بود که باران نمی‌بارید. زمین از تشنگی دهان باز کرده بود و دائم می‌گفت: آه! درخت‌ها از غم، شانه بر شانه هم گذاشته بودند. باغچه‌ها خالی از گل شده بود. مردم دنبال آب، گاه راهی طولانی را طی می‌کردند تا از چاهی کم آب، سطلی آب بردارند. نور

آراستن خود ابوعباد گوید: امام رضا علیه‌السلام در تابستان بر روی بوریا و در زمستان بر روی نمد می‌نشستند. و آنچه می‌پوشیدند، از پارچه‌های زبر و درشت فراهم می‌آمد. فقط هنگامی‌که نزد مردم می‌رفتند، به خاطر ایشان خود را می‌آراستند. (۱) اسراف روزی غلامان امام رضا علیه‌السلام میوه می‌خوردند. آن‌ها

– دوست هر کس عقل اوست و دشمنش نادانی او. – بالاترین درجه‌ی عقل، خودشناسی است. – از حرص و حسد دوری کنید؛ زیرا این دو خصلت باعث نابودی انسان می‌شوند. – هیچ‌چیز با ارزش‌تر از اخلاق نیک نیست. – هدیه، کینه‌ها را از دل پاک می‌کند. – بالاترین حد

امام در خانه پسنده و سبز شدن درخت بادام: حضرت در نیشابور و در ناحیه‌ای موسوم به لاشاباد وارد شد، در آنجا به خانه پسنده بانویی کهن‌سال اقامت کرد که گویا شب آن روز در خواب دیده بود که حضرت میهمان او شده است، به همین دلیل آن روز در

دیگر از وقایعی که در مدت اقامت حضرت علی بن موسی (ع) در خراسان جهت آن بزرگوار روی‌داده است همان ازدواج با خواهر مأمون (ام‌حبیب) بود بدین قرار که چون امر ولایت‌عهدی نسبت به حضرت علی بن موسی (ع) به تحقق پیوسته و پا برجا گردید مأمون خواست که این

تُبّع ” از ریشه ” تَبِعَ ” و در لغت به معنی پیروی کردن است؛ خواه به طور دنبال کردن و تعقیب باشد، خواه از نظر پذیرفتن دستور و اطاعت کردن.۱ و در اصطلاح به رؤسایی گفته می شود که به خاطر پیروی بعضی از آنها از بعضی دیگر در