دسته بندی :امام علی

مردم در این وقت برای شناسائی ظالمین به خود به حرکت در می آیند، و هر یک گریبان ظالمی را که به او ستم کرده میگیرد و دست از او بر نمی دارد. پس هیچکس باقی نمی ماند که از برای او در نزد شخص دیگری مظلمه ای باشد مگر

در «نهج البلاغه» وارد است که: آگاه باشید که ظلم بر سه گونه است: ظلمی که مورد آمرزش قرار نمی گیرد، و ظلمی که رها نمی شود، و ظلمی که آمرزیده میشود و مورد بازخواست و مؤاخذه واقع نمی گردد. اما ظلمی که آمرزیده نمی شود، شرک به خداوند متعال

در «نهج البلاغه» وارد است که: «سئل علیه السلام: کیف یحاسب الله الخلق علی کثرتهم؟ فقال علیه السلام: کما یرزقهم علی کثرتهم. فقیل: کیف یحاسبهم و لا یرونه؟ فقال علیه السلام: کما یرزقهم و لا یرونه؛ از أمیرالمؤمنین علیه السلام پرسیدند: چگونه با وجود کثرت مخلوقات خداوند از آنها حساب

در صدر اسلام، قانون در اجتماع مسلمین قوی بود، گریبان نزدیکان و خویشان زمامداران را نیز می گرفت. وقتی که علی علیه السلام مطلع شد که دخترش از بیت المال مسلمین گلوبندی را به عنوان عاریه – البته با قید ضمانت – گرفته و در روز عید از آن استفاده

در روایت آمده است که علی علیه السلام در پای دیواری نشسته بود، متوجه شد که دیوار شکسته است و ممکن است فرو ریزد، فورا برخاست و از آنجا دور شد. مردی اعتراض کرد که از قضاء الهی می گریزی؟ یعنی اگر بنا باشد تو بمیری خواه از کنار دیوار

از رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم سؤال شد: حرزهایی به عنوان استشفا مورد استفاده قرار می گیرد (مطابق نقل غزالی در احیاءالعلوم از دوا و حرز هر دو سؤال شد)، آیا می تواند این امور جلوی قدر الهی را بگیرد؟ فرمود: انها من قدر الله (بحارالانوار

عدالت یکی از مسائلی است که به وسیله اسلام حیات و زندگی را از سر گرفت و ارزش فوق العاده یافت. اسلام به عدالت، تنها توصیه نکرد و یا تنها به اجراء آن قناعت نکرد بلکه عمده اینست که ارزش آنرا بالا برد. فرد باهوش و نکته سنجی از امیرالمؤمنین

در بصائرالدرجات ص ۲۴ با سند متصل خود از بعضی از اصحاب امیرالمؤمنین علیه السلام نقل کرده است که: عبدالرحمن بن ملجم مرادی با جماعتی از مسافرین و وافدین مصر در کوفه وارد شد، و آنها را محمدبن ابی بکر «ره» فرستاده، و نامه معرفی آن مسافرین و وافدین در

از فرمایشات امیرالمؤمنین علیه السلام است که: «فَإن الْغَایَهَ أَمَامَکُمْ، وَ إن وَرَآءَکُمُ الساعَهَ تَحْدُوکُمْ تَخَففُوا تَلْحَقُوا، فَإنمَا یُنْتَظَرُ بِأَولِکُمْ ءَاخِرُکُمْ؛ ای مردم! لقاء خدا، نتیجه اعمال، بهشت و دوزخ، در جلوی شماست و مرتباً بسوی آن حرکت می کنید و بدان نزدیک می شوید و آن ساعت مرگ و

خطبه ای هست که امام علی علیه السلام در آن، خلقت همه طیور ولی بیشتر خلقت طاووس را توصیف کرده است، یعنی عجایب خلقت طاووس را به عنوان دلیلی بر وجود خداوند بیان کرده است. در آخر خطبه می فرماید: «سبحان من ادمج قوائم الذره و الهمجه الی ما فوقهما

یکی از سروران عزیز ما که فعلاً از اعاظم اهل نجف اشرف است و حقاً مرد بزرگواری است، نقل فرمود برای من که: ما از نجف اشرف عیال اختیار کردیم و سپس در فصل تابستان برای زیارت و ملاقات ارحام عازم ایران شدیم، و پس از زیارت حضرت ثامن الائمه

حضرت امیرالمومنین علیه السلام در خطبه های خود، در نشست ها و جلسه ها، در سر و علن مردم را بیدار باش میدهد: ای مردم! این روزگار دراز، این ساعات دهر، این طلوع ها و غروب ها، برای شما فقط همین چند لحظه زندگی است؛ اگر در این لحظات کاری

امام علی علیه السلام می فرماید: «وَ اللَهِ لاَبْنُ أَبِی طَالِبٍ ءَانَسُ بِالْمَوْتِ مِنَ الطِّفْلِ بِثَدْیِ أُمِّهِ؛ سوگند به خدا که همانا فرزند أبوطالب اُنسش به مرگ بیشتر است از انس کودک به پستان مادرش» (نهج البلاغه خطبه۵ و از طبع مصری با تعلیقه عبده، ج۱ ص۴۱). این جمله آن

حضرت علی علیه السلام در خطبه ۲۰۳ نهج البلاغه می فرمایند: «أَیهَا الناسُ! إنمَا الدنْیَا دَارُ مَجَازٍ، وَ ا لاْ خِرَهُ دَارُ قَرَارٍ؛ ای مردم! دنیا سرای گذر است و آخرت خانه قرار و همیشگی». ای مردم! دنیا محل عبور است و شما در آنجا درنگ ندارید و پیوسته در

حضرت امیر علیه السلام در خطبه ۱۸۳ که دعوت می کند به ریاضت شرعی یعنی به نماز و روزه و شب زنده داری ها و انفاق کردن از اموال، می فرماید: اسهروا عیونکم؛ چشمهای خودتان را بیدار قرار دهید و اضمروا بطونکم؛ و شکمهای خودتان به واسطه کم خوری جمع

تلقی افراد از عبادت یکسان نیست، متفاوت است. تلقی نهج البلاغه از عبادت، تلقی عارفانه است، بلکه سرچشمه و الهام بخش تلقی های عارفانه از عبادتها در جهان اسلام، پس از قرآن کریم و سنت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم، کلمات علی و عبادتهای عارفانه علی

بعد از پیامبر اکرم ما بنده ای به این بندگی جز علی علیه السلام سراغ نداریم. تخمین زده اند در حدود چهل و پنج ساعت از ضربت خوردن تا وفات و شهادت ایشان یعنی تا آن لحظه ای که مرغ روحش به عالم ملکوت پرواز کرد فاصله شد و به

« بخشی از خبر طولانی و پرسشهای فراوانی است که شخصی راهبی معروف به شمعون بن لاوی بن یهودا از حواری عیسی علیه السلام از آنحضرت پرسید و با وجود کثرت سؤال بتمام آنها جواب فرمود و در نتیجه آن راهب ایمان آورد و آنحضرت را تصدیق کرد. و آنچه

۱ ای علی! خدا خشنود میشود از بنده ای که بگوید: پروردگارا مرا بیامرز، زیرا کسی جز تو گناهان را نمی آمرزد. میفرماید: ای ملائکه ام! این بنده ام میداند که جز من کسی نیست که گناهان او را ببخشد. گواه باشید که او را آمرزیدم. ۲. ای علی! بپرهیز

۱ . ای علی! مؤمن دارای سه علامت است: گرفتن روزه، خواندن نماز و دادن زکوه، مردان مؤمن نما و متظاهر نیز سه علامت دارند: چون در حضور باشند تملق گویند، در پشت سر غیبت نمایند و چون بکسی مصیبتی رسد سرزنش کنند. ستم پیشه را سه علامت است: پیوسته

اندرزها و حکمتها از پیغمبر(ص) « وصیت آن حضرت به  امام علی (ع)» ۱. ای علی! قسمتی از یقین عبارت از آنست که کسی را در مقابل خشم خدا راضی نگه نداری و بخاطر آنچه خدا بتو داده است دیگری را مدح نگوئی، و بدان جهت که خدا چیزی بتو

خطبه ای است در نهج البلاغه که ظاهرا علی علیه السلام در روزهای اول خلافت ایراد کرده اند. این خطبه راجع به حق و حقوق است و بسیار خطبه با ارزش و پرمعنائی است. این جمله نسبتا معروف است: «الحق اوسع الاشیاء فی التواصف و اضیقها فی التناصف»؛ حق از

شخصی در حضور امیرالمؤمنین علی علیه السلام شروع کرد به مذمت کردن دنیا. شنیده بود که علی (ع) دنیا را مذمت می کند. ولی نمی فهمید که او (از چه جنبه ای) دنیا را مذمت می کند. او خیال می کرد که وقتی علی (ع) دنیا را مذمت می کند،

۴. قال الامام علی‏ – علیه السلام – : لا لِباسَ أجمَلُ مِنَ السَّلامَه. «غرر الحکم، ج ۶، ص ۳۸۰» امام علی‏ – علیه السلام – فرمود: هیچ لباسی زیباتر از سلامتی نیست. ۵. قال الامام الحسین‏ – علیه السلام – : بادِروا بِصِحَّه الأجسامِ فی مُدَّه الأعمارِ. «تحف العقول،

س ـ چرا اسامی ائمه اطهار(ع) به خصوص حضرت علی(ع) و حضرت امام زمان(عج) در قرآن نیامده است؟ ج ـ هر چند در به اعتقاد شیعه و سنی بسیاری از آیات قرآن کریم درباره حضرت علی(ع) و سایر ائمه(ع) نازل شده است، (جهت اطلاع بیشتر درباره آیات نازل شده در شأن

پرسش  ـ طبق آیه ابتلا می‏دانیم که مقام امامت بالاتر از مقام نبوت است. آیا مقام و منصب امامت حضرت علی(ع) و ائمه(ع) با مقام انبیاءاولوالعزم برابر است؟ آیا حضرت ابراهیم(ع) که دارای مقام نبوت و هم امامت بودند از حضرت علی(ع) بالاتر نیستند؟ لطفاً با دلیل عقلی توضیح بفرمایید.

پرسش. چگونه حضرت‏ علی علیه ‏السلام در شبانه ‏روز هزار رکعت نماز می‏خواندند؟ پاسخ: در پاسخ توجه به چند نکته ضروری است: ۱. آنچه در تاریخ در مورد حضرت علی علیه‏ السلام و امام سجاد علیه ‏السلام و برخی دیگر از ائمه اطهار علیهم ‏السلام نقل شده، آن نیست که

پرسش. چگونه ممکن است از سویی حضرت علی علیه‏ السلام در هنگام نماز خارج کردن تیری از پایش را متوجه نشود و از سویی دیگر متوجه سائلی بشود و در حین نماز انگشتر خود را به او هدیه بدهد؟ پاسخ: در مورد حال نماز حضرت علی علیه‏ السلام باید گفت:

 بهترین افراد امت     خَیْرُ اُمّتی أزْهَدُهُمْ فی الدُّنْیا، وأرْغَبُهُمْ فی الآخِرَهِ.(۱/۱۹۴؛ تنبیه الخواطر: ۲/۱۲۳)     بهترین افراد امّت من آنان اند که به دنیا بی‏اعتناتر و به آخرت مشتاق‏ ترند. گزیده ترین فرد امت     خَیْرُ اُمّتی مَنْ هَدَمَ شَبابَهُ فی طاعهِ اللَّهِ، وفَطَمَ نَفْسَهُ عَنْ لَذّاتِ الدُّنْیا وتَوَلَّهَ

 ترجیح پیامبر بر خود     لا یُؤمنُ عَبدٌ حتّی أکونَ أحَبَّ الَیهِ مِن نَفْسِهِ، وتَکونَ عِتْرَتی الَیهِ أعَزَّ مِن عِتْرَتِهِ، ویکونَ أهْلی أحَبَّ الَیهِ مِن أهْلِهِ، وتکونَ ذاتی أحَبَّ الَیهِ مِن ذاتِهِ.(۲/۹۷۲؛ علل الشرایع: ۱۴۰)     هیچ بنده‏ای ایمان ندارد مگر آن‏که مرا از خودش بیشتر دوست بدارد و خاندان