
امامت به عنوان اصل دین
امامت در لغت به معناى پیشوایى و رهبرى است و هر کسى که متصدى رهبرى گروهى شود (امام) نامیده مى شود خواه در راه حق باشد یا در راه باطل. چنانکه در قرآن کریم، واژه (ائمه الکفر) درباره سران کفار بکار رفته است، و کسى که نماز گزاران به او