دسته بندی :بهائیت

نخستین بحث کتاب شناسی که قبلا به نظر خوانندگان ماهنامه تحقیقی گوهر رسید مربوط به کتاب تاریخ قدیم وجدید بابیه بود که دنباله آن به موضوع کتاب مطالع الانوار ترجمه داون بر یکرز تألیف شوقی افندی کشیده شد که پس از چاپ و انتشار به ملامحمد نبیل ، شاعر زرندی

حروف حَی، لقبی است که به ?? نفر از اولین مومنان به سید علی محمد باب اطلاق می‌شود. واژه? حروف حی حرف در آثار باب، در معنای مومن به ظهور الهی به کار رفته‌است. به طور مثال، منظور از حروف انجیل و حروف فرقان در آثار او، مومنین به ظهور

پس از بیست و اندی سال چند بار اظهار و انکار و تکرار ادعا و سکوت، عاقبت در  دفتری مشتمل بر شش هزار کلمه به نام «اقدس » به زبان عربی برای تسجیل انفصال و استقلال خود از بابیان در عکا تدوین شد که صورتهای متعددی از آن به خط

سالیان دراز است که ادیان توحیدی با انگیزه گسترش معنویت و عدالت در میان جوامع بشری رشد وتوسعه یا فته اند.پست‌ مدرنیسم‌ در غرب‌ برای‌ حل‌ بحران‌ مدرنیسم‌ که‌ از جمله‌ آن‌ حل‌ بحران‌ معنویت‌ است‌، ایجاد شد، ولی‌ در ایران‌ به‌ دنبال‌ زیر سؤال‌ … استعمارگران برای استیلا بر

 از آنجا که بهاء الله خود را خدا معرفی کرده است لذا درباره قبله حکمی صادر نموده که نظر شما را به آن جلب می کنم: هرگاه اراده نماز خواندن کردید صورت خود را به جانب من بگردانید و پس از غروب خورشید زندگیم به سوی آرامگاهم توجه کرده و

آن چه آشکار است این است که عبدالبهاء نامه ای به عمه خود خواهر بهاء نگاشته که آن نامه موسوم به لوح عمه است و او را به نصرت و یاری (یا همراهی) خود طلب فرموده ایشان نیز جوابی نگاشته اند چون متضمن یک دوره ی تاریخ بهاء است و

 در کتاب الدروس الدّیانه تألیف محمد علی قائینی چنین آمده است: «قبله ما اهل بهاء روضه مبارکه، که در مدینه (شهر) عکا است، که در وقت نماز خواندن باید رو به آن بایستیم و قلباً متوجه به جمال قدم جل جلاله (میزرا حسینعلی) و ملکوت ابهی باشیم.» و نیز خود

سال بهائی ? سال شمسی است و از روز اول فروردین هر سال شروع می شود روز اول که یوم البهاء از شهر البهاء است ? نوروز و عید بهائی است. سال بهائی مرکب از ۱۹ ماه و هر ماه نیز ۱۹ روز است که  جمعاً ۳۶۱ روز می شود

عبّاس افندی که بعدها لقب عبدالبهاء برای خویش اختیار کرد پسر ارشد حضرت بهاءاللّه بودند که قبل از نیمه شب بیست و سوم ماه می۱۸۴۴ میلادی ، مطابق با پنجم جمادی الاولی ۱۲۶۰ هجری قمری در طهران تولّد یافت . در ماه اوت۱۹۱۱ نخستین مسافرت خود را بعالم غرب آغاز

عباس افندی ملقب به عبدالبهاء، پسر ارشد میرزا حسینعلی است و نزد بهائیان جانشین وی محسوب می گردد. بحران جانشینی بهاءالله تا حدود زیادی یادآور بحران جانشینی سید کاظم رشتی و سید علی محمد باب است.کانون اصلی بحران، مناقشه رهبری میان عباس فندی و برادرش ،‌محمد علی بود . منشأ‌

بهائیت در حدود ۱۷۰ سال پیش با عنوان بابیت و با سردمداری شخصی به نام سید علی محمد شیرازی بود که بعدها به باب معروف شد. علی محمد در واقع شاگرد مکتب شیخیه بود او در یک پروسه، توسط سید میرزا حسین بشرویه ای ترغیب به ادعای بابی گری می

فرقه­ی بهائیت بر اساس یک هدف ظاهری و یک هدف باطنی تشکیل شده است. هدف ظاهری بهائیت عبارت است جنگ با شرک و بت­پرستی­؛ ولی واقعیت بهائیت­، چه از جهت فکری و چه عملی، این هدف را تأیید نمی­کند، هدف باطنی و پنهان آنها، خدمت به فراماسونری و امپریالیسم جهانی

ادعای ظهور امام دوازدهم موضوع ادعای (انا المهدی) صرفا به یاوه گوییهای یک عده ورشکسته سیاسی محدود نمی شود و بر طبق روایات متعدد اسلامی قرار است تعداد زیادی افراد مغرض در دوران غیبت امام دوازدهم شیعیان و منجی عالم بشریت به دروغ ادعای مهدویت کرده و هر یک عده

بهائیت، مذهب مدرنیسم ایرانی است که توسط دولت مدرن اروپایی، یعنی آنگلوساکسون‌ها، یا به طور دقیق‌تر انگستان به وجود آمده است. پس بهائیت یک مذهب مجعول غربی در مشرق است و گستره فرهنگی غرب در حال اوج، در شرق و ایران است، پس این مذهب حیثیت فرهنگی غربی‌ها نیز هست.

۱- سید کاظم رشتى کیست؟ سید کاظم رشتى فرزند سید قاسم رشتى گیلانى حائرى، ایرانى الاصل بود و در سال ۱۲۱۲ه . متولد شد . بعضى گفته‏اند نسبش از سادات حسینى بوده، ولى بعضى گفته‏اند که اصلا سید نبوده، بلکه این یک اسم مستعارى است; زیرا در یزد با نام

اشاره بهائیت یکی از فرقه‌های ساخته و پرداخته سرویس‌های جاسوسی روس و انگلیس است که در سده اخیر در اختیار آمریکا و اسرائیل قرار گرفته است؛ استعمارگران در قرن نوزدهم میلادی با مطالعاتی که در مذهب شیعه داشتند، مسأله “مهدویت و موعود آخرالزمان” را بستر مناسبی برای در هم شکستن

پس از آغاز پادشاهی «ناصرالدین شاه»، میرزاتقی خان امیرکبیر که از نقش میرزا حسینعلی نوری در تحرکات و بلوای بابیان خبر داشت، او را به عراق تبعید کرد. میرزا حسینعلی نوری پس از عزل و قتل ناجوانمردانه امیرکبیر(?)، که بهائیان آن را انتقام الهی می نامند، (?) و در ایام