دسته بندی :حضرت زهرا (س)

نتیجه و خلاصه آنچه در پانزده موضوع بیان داشتیم ، چهل منقبت و یا چهل مطلب است که بسیارى از آنها از شئون ولایت و از خصوصیات ولى الله است ، و اینکه حضرت صدیقه زهرا سلام علیها در این چهل منقبت با پدر و همسر و فرزندانش سهیم و

بنده به عنوان یک گوینده و یک روحانى سال‌ها از فاطمه زهرا(س) حرف زده‏‌ام و شاید صدها ساعت در باره این مخدره صحبت کرده‏‌ام و همه ما به فضایل معنوى فاطمه زهرا(س) و به خصلت‌هاى انسانى فاطمه زهرا(س) توجه کردیم اما به این که باید یک الگوى زنده و مجسم

ستارگان درخشانتر از همیشه تاریخ در آسمان مدینه پرتو افشانى مى‏کردند. شمیم عطر محمدى(ص) در کوچه‏هاى مدینه پراکنده بود و یاس علوى، آنگاه که به معراج نماز مى‏رفت، نورش براى اهل آسمان مى‏درخشید و بر چهره اهل زمین نور مى‏پراکند.  در آن هنگام فاطمه(س) ار سختى کارهاى خانه در زحمت‏بود.

فاطمه زهراعلیهاالسلام دختر پیامبر اکرم، سیماى پرفروغ ایمان، نمونه روشن تقوا، و اسوه تمام‏عیار زن مسلمان است. در فضیلت آن بانوى بزرگوار نویسندگان مذاهب اسلامى روایتها آورده‏اند که هر یک بیانگر گوشه‏اى از عظمت روحى آن نور مبین و گوهر ثمین است. مسلمانان نیک‏نهاد عموما و شیعیان شیفته‏جان خصوصا عشق

تقدیم به محضر مبارک حضرت فاطمه زهرا(س) مقام والاى حضرت فاطمه زهرا(س) فقط ازمنظر معصومین(علیهم السلام) که همتاى ایشانند, قابل بیان است. کلمات و سخنان این بزرگواران حکایت از کرامت و عظمت والاى این بانوى عالمه دارد:   ۱ ـ فاطمه(س) از نگاه امام امیرالمومنین(ع)  در آخرین لحظات عمر مبارک

بررسى کامل سخنانى که رسول مکرم اسلام(ص) به مناسبتهاى مختلف در باره صدیقه کبرا علیها السلام فرموده است فرصتى ویژه مى‏طلبد که این مقام را گنجایش آن نیست. ما در این مبحث‏به منظور تبرک به کلام نورانى نبوى به چند مورد اشاره‏مى‏کنیم.  ۱- فاطمه پاره تن من است.  رسول خدا(ص)

و در حدیثى از امام صادق- علیه‏السلام- آمده است که: «جز خدا هیچ نبود، پس خداوند پنج نور را از جلال و عظمت خود آفرید و براى هر یک از آن انوار، اسمى از اسماى الهى بود. خدا «حمید» است و این اسم در محمد- صلى اللَّه علیه و آله-

ابن ‏مسعود نقل مى‏کند که، دیدم على بن ابى‏طالب علیه‏السلام را که مشغول نماز است و در رکوع و سجودش مى‏گوید: «اللهم بحق محمد صلى اللَّه علیه و آله و سلم عبدک، اغفر للخاطئین من شیعتى»  پروردگارا، به حق بنده‏ى مقربت محمد صلى اللَّه علیه و آله و سلم خطاکاران

مى‏دانیم بالاترین قرب «فنا» است. «فنا» به معنى فراموش کردن همه چیز، و همه کس، و حتى فراموش کردن خویشتن در برابر خداوند. یعنى انسان به مرحله‏اى برسد که جهان هستى را جز سرایى نبیند، و عالم آفرینش را جز سایه‏اى کمرنگ مشاهده نکند. همه جا خدا را ببیند، و

محبت اولیاى خداوند نسبت به افراد یک محبت ساده نیست، حتماً از عواملى سرچشمه مى‏گیرد که مهمترین آن‏ها علم و ایمان و تقوى است، علاقه فوق العاده پیامبر(ص) به دخترش فاطمه زهرا دلیلى است بر وجود این امتیازات بزرگ در این بانوى نمونه جهان. از این گذشته وقتى او مى‏فرماید:

هنگامى که روح انسان قوى شود، و پرتوى از صفات الهى در جان او بیفتد، و به مقام قرب او نائل گردد، اراده‏اش «به فرمان خدا» در جهان تکوین اثر مى‏گذارد و آنچه را او مى‏خواهد همان مى‏شود. این همان ولایت تکوینى است که اولیاء اللّه از آن برخوردار بودند،

محبت و عشق، قوى‏ترین جاذبه در میان دو موجود است. در قانون معروف جاذبه که بر عالم ماده حکومت مى‏کند مى‏خوانیم: «هر قد جرم اجسام زیادتر، و فاصله آن‏ها کمتر باشد جاذبه آن‏ها بیشتر است» این قانون در جهان معنى و محبتهاى الهى نیز حاکم مى‏باشد، هر قدر شخصیتها والاتر

با توجه به اینکه «حب دنیا سرچشمه همه گناهان» است، چنانکه در حدیث معروف نبوى آمده «حب الدنیا رأس کل خطیئه» و همه تجربیات و مشاهدات ما نیز نشان مى‏دهد که تمام تجاوزها، جنایتها، ظلمها، و ستمها، دروغها، خیانتها به خاطر همین دلبستگى شدید به «مال» و «مقام» و «شهوت»

ارزش انسانها مسلماً یکسان نیست، بعضى از مقربترین فرشتگان الهى برترند، و بعضى از درنده‏ترین حیوانات پائین‏تر، و آنچه به این انسان ارزش مى‏دهد بر اساس معرفى قرآن و اسلام همان «علم و ایمان و تقوى و ملکات فاضله انسانى» است. با توجه به این معیارها بانوى اسلام فاطمه زهرا

نخستین سنگ بناى وجود انسان «نطفه» او است، چرا که به هر حال نطفه است که قسمت مهمى از ارزشهاى وجودى انسان را در بر مى‏دارد، و به همین دلیل در روایات اسلامى دستورهاى زیادى وارد شده که این سنگ زیر بنا درست نهاده شود. هنگامى که به تاریخ زندگى

موضوع دوازدهم در حقیقت تابع و حاصل موضوع یازدهم است. کیفیت خلقت یکسان چهارده معصوم علیهم‏السلام، ایجاب مى‏کند که در تمام شئون ولایت نیز ردیف یکدیگر باشند؛ لذا اثرات بغض و یا محبت، اطاعت و یا عصیان نسبت به هر معصومى برابر و یکسان با آثار و داد و یا

موضوع هفتم مشترک بودن فاطمه سلام‏اللَّه‏علیها است بارسول اکرم در مقام رکن بودن نسبت به على بن ابى‏طالب سلام‏اللَّه‏علیه. جابر بن عبداللَّه چنین روایت مى‏کندکه پیامبر اکرم به على فرمود: «سلام علیک ابا الریحانتین، اوصیک بریحانتى من الدنیا من قبل ان ینهد رکناک، و اللَّه خلیفتى علیک. فلما مات النبى

منتقب نهم اشتراک حضرت صدیقه سلام‏اللَّه‏علیهاست با امیرالمؤمنین و یازده فرزند معصومش، در محدث بودن (یعنى شنیدن حدیث فرشتگان). منصبهاى الهى سه قسم است: نبوت، رسالت، و امامت. علماى عامه در کتب خود نقل کرده‏اند که عبداللَّه بن عباس آیه‏ى (و ما ارسلنا من قبلک من رسول و لا نبى)

حدیث دهم (۱) فاطمه (ع) شبیهه الرسول (ص) فى کلامه و حدیثه عن عائشه أم‏المؤمنین رضى‏اللَّه‏عنها أنها قالت: ما رأیت أحدا کان أشبه کلاما و حدیثنا برسول‏اللَّه صلى اللَّه علیه و سلم من فاطمه و کانت إذا دخلت علیه قام إلیها فقبلها و رحب بها کما کانت تصنع هى به

حدیث ششم (۱) الرسول (ص) یشم رائحه الجنه من فاطمه عن عائشه رضى‏اللَّه‏عنها قالت: کان النبى صلى اللَّه علیه و آله و سلم: إذا قدم من سفر قبل نحر فاطمه و قال: منها أشم رائحه الجنه. حدیث ششم: حضرت رسول (ص) بوى بهشت را از فاطمه استشمام مى‏کند از عایشه

مرحوم صدوق از ابن‏عباس روایت مشروحى نقل کرده که پیامبر (ص) در آن، از ستمهائى که به اهل‏بیت (ع) مى‏شود خبر داده است، از جمله از مطالب آن روایت این است که فرموده: امّا دخترم فاطمه (س)، او سرور بانوان دو جهان از اوّلین و آخرین است، او پاره‏ى تن

غیر از هدایاى فوق العاده معنوى که پیغمبر اکرم(ص)‏ به دخترش فاطمه زهرا(س) داد که هر کدام از دیگرى گرانبهاتر و پر ارزشتر بود که بعضى از آن‏ها در تاریخ ضبط شده مانند تسبیح حضرت فاطمه(س) و بعضى را ما نمى‏دانیم یک هدیه ظاهرا مادى نیز به او داد و

ورود در بهشت آن کانون عظیم رحمت الهى، دلیل روشنى بر سعادت یک انسان است، و اگر کسى پیش از همه وارد شود برترین فضیلت براى او اثبات مى‏شود. در روایات معروف اهل سنت این افتخار از زبان پیغمبر اکرم(ص)‏ براى فاطمه (علیهاالسلام) ثبت شده است: ۳۲- در حدیث دیگرى

نامها معمولا بیانگر چگونگى صاحبان نام است، البته اگر نامگذارى به وسیله شخصى حکیم انجام گیرد، از احادیث برمى آید که نامگذارى فاطمه زهرا (علیهاالسلام) وسیله حکیم على الاطلاق یعنى خداى عالم انجام گرفته است. از سوى دیگر «فاطمه از ماده «فطم» (بر وزن حتم) به معنى باز گرفتن کودک

در برابر فضائل عظیم اهل بیت‏(ع) و مقامات فوق العاده آن‏ها در درگاه خداوند، همیشه این دغدغه خاطر براى بعضى از افراد که در متن مسائل نیستند وجود دارد که نکند این همه فضائل نتیجه خوشبینى فوق العاده دوستان، و برداشتهاى علاقمندان و عاشقان این مکتب باشد. آن‏ها چون به

فاطمه‏ى زهرا علیهاالسلام از دیدگاه الهى آن چنان مقرب بوده و هست که بدون وجود او جهان خلقت به وجود نمى‏آمد. بنابراین هرچه بوده و هست و خواهد بود به یمن و برکت آن بانوى عزیز هر دو جهان است. چنانچه پیامبر خدا، از پروردگار عالم نقل مى‏کنند: عن النبى

مسأله شفاعت، چیزى است که ریشه‏ى قرآنى و حدیثى داشته و ضرورت مذهب به حساب مى‏آید. بنابراین، یکى از شفعاى روز قیامت- آن هم در حد وسیع- حضرت فاطمه‏ى زهرا علیهاالسلام مى‏باشد که در اینجا توجه شما را به مضمون دو حدیث که از طریق حضرت سلمان و جابر جعفى

یکى از معیارهاى ارزشى اسلام مراعات ادب بویژه در ارتباط با بزرگان و مربیان است و حتى آمده است: کسى که ادب ندارد، ایمان ندارد. آیات و روایات زیادى در این زمینه هست که از موضوع بحث ما خارج مى‏باشد…. در زمان رسول خدا گروهى از ضعیف‏الایمانها و منافقین هنگام

اینکه فاطمه‏‌ى زهرا علیهاالسلام، برترین زن جهان هستى است و در پیشگاه خدا و بهشت‏برین بر تمام زنان تفوق خواهد داشت، یک موضوع مسلم است، که از روایات زیاد استنتاج مى‏گردد و در منابع معتبر سنى و شیعى به آن تصریح گردیده است. ولى در این موضوع، در مورد زنان

سدیر مى‏گوید: به حضرت صادق علیه‏السلام عرض کردم: فدایت شوم یابن رسول‏اللَّه، آیا مؤمن از قبض روحش کراهت دارد؟ فرمود: خیر (نه به خدا سوگند)، چون هنگامى که ملک‏الموت براى قبض روحش مى‏آید و وى اظهار ناراحتى مى‏کند، فرشته مرگ به او مى‏گوید: اى ولى خدا، بى‏تابى مکن. سوگند به